vrijdag 12 augustus 2016

Zuid Afrika dag 12

We zijn net aan het rommelen als onze wekker er aan komt, een jongeman met een gitaar, wat wil je nou nog meer. Eigenlijk een douche, maar al snel worden er twee teiltje warm water gebracht voor de ouders, later volgen er twee voor de kinderen. Dit is onze douche vandaag, wel even vijf minuten schone voeten. Half acht gaan we de ontbijthut binnen, we kunnen uit een aantal dingen kiezen, we eten wat en gaan dan weer terug naar de hut. Snel onze tanden poetsen en koffers inpakken want vandaag moet er weer veel gereisd worden.

Jasper rijdt over de steile hobbelweg weer naar boven toe, vervolgens nog een onverharde weg. Af en toe maken we een stop om een foto te maken van de mooie omgeving. Als we weer op de verharde weg komen moeten we richting het vliegveld, zo'n twee en een half uur rijden.

Ruim op tijd komen we aan bij de car rental return. Daar wordt de auto gecontroleerd,  alles is goed,  dus er kunnen naar het vliegveld. Eerst zitten we nog even buiten in het zonnetje om vervolgens in te checken en de koffers af te geven. Daarna zitten we even om te internetten en gaan dan door de douane. Hettie 's tas wordt aan de kant gehouden, er zit wat in... Het blijkt het zakmes te zijn, die zijn we nu helaas kwijt. Gelukkig is het verder geen probleem en mogen we gewoon door. Bij de gate is het internet beter, Jasper probeert nog een aflevering van een serie te downloaden maar wordt er uiteindelijk uitgegooid omdat hij toch te veel download.

We kunnen boarden, in een busje worden we naar het vliegtuig gebracht. Het is rem stuk kleiner dan we gewend zijn, drie mensen op een rij. Toch valt het stijgen mee en onderweg krijgen we zelfs een kijkje,  pretzels en drinken! Hettie had haar portemonnee al tevoorschijn gehaald maar dat bleek niet nodig.  Voor we het door hebben zijn we geland. De koffers zijn er sneller dan wij kunnen plassen en de douane is niet nodig, dus op naar de auto. 

Dit gaat snel deze keer, dus spullen er in en Jasper rijdt er zo mee weg. De route is goed aangegeven. Voor we inchecken rijden we noglangs het strand en genieten van de mooie golven. Heerlijk, de wind in onze haren. We checken in en gaan dan een plekje zoeken om te eten. 

Zuid Afrika dag 11

Rond kwart voor negen laten we deze mooie lodge achter ons. We rijden door mooie landschappen, groen en een beetje heuvelachtig met overal leuke huisjes. Ook zijn er overal stalletjes, gewoon langs de snelweg, de ene keer met hout gesneden bakken de andere keer met vooral ananas en dan weer met sinaasappel, het ligt eraan door welk gebied je rijdt. Bij een supermarkt kopen we onze lunch en gelukkig vinden we ook nog een plek om deze op te kunnen eten.
Het laatste deel van de route gaat twaalf kilometer over onverharde wegen door velden suikerriet. Als we bij de poort komen staat er iemand ons op te wachten, hij gaat ons naar ons kamp begeleiden. In de beschrijving stond dat de weg zo steil was dat je de auto moest parkeren om vervolgens gebracht te worden per paard of bolderkar.  Het blijkt alleen andersom te zijn, de man die ons opwacht vraagt een lift aan ons, dat kan natuurlijk ook.  De weg is bijzonder, smal, hobbelig, steil, bijna geen weg. Maar Leo rijdt dapper door en onze meeliftende Zulu is verbaasd dat wij deze wegen in ons land niet hebben.  De auto mag op de parkeerplaats en we worden naar ons huisje gebracht.

Hier krijgen we een uitleg over dat er geen stroom is wegen problemen en een staking, ook is er weinig water. Dit weinige water blijkt zo'n beetje geen water te zijn, we kunnen niet doorspoelen. De andere gasten (gelukkig we zijn niet alleen!) moeten nog arriveren. Het cultureel programma begint pas om vijf uur,  als de dansers uit school zijn. We hebben dan ook nog een lange middag te gaan met niet zo veel te doen.

We lopen wat over het terrein, de paarden en koeien lopen los. Verder lezen we wat en zitten afwisselend in de zon en schaduw. 
Vijf uur verzamelen we ons bij de ingang van de zulu gate, we zien niemand en het wordt langzaam donker. Rond zes uur arriveert onze rondleider met een  laadbak vol kinderen, die voor ons de traditionele dans gaan opvoeren. Even nog wachten, ze maken zich klaar en dan begint onze rondleiding. Eerst moeten we om toegang vragen. Met ons allen leren we eerst het zinnetje en dan mogen we het schreeuwen. Gelukkig wordt ons wachten  beloond, we mogen allemaal het zulu huis binnen. Er volgt een uitleg over gebruiken, gewoontes en familie. In de keukenhut mogen de vrouwen maïs malen tot meel, en dan naar grootmoeders hut. Nog meer uitleg en als welkom bier drinken en stukjes vlees eten. Dan gaan de kinderen dansen, eigenlijk vinden we het zielig, maar ze hebben er toch wel plezier in. Natuurlijk moet er op verschillende onderdelen mee gedaan worden, Jasper wordt geacht een zulu woord te schreeuwen waarop de groep dan antwoord. Ook de andere Jasper mag dat. Later mogen wij vrouwen laten zien hoe wij dansen, wij doen de Swazi dans dan maar. De heren mogen ook maar die krijgen stapjes les van Zulu, dat is beter. Dan tot slot zoiets als het volkslied en dan mogen we naar de eethut. Het eten staat klaar in ijzeren pannen, het ziet er goed uit. Inmiddels is het kwart voor negen, ook krijgen we nog een toetje. Het olielampje mag mee naar ons hutje, we poetsen onze tanden, doen de olielamp uit, blazen de kaartjes uit en gaan slapen.

Zuid Afrika dag 10


Met ons vieren zitten we aan een ontbijt waar minstens tien mensen van kunnen eten. Speciaal voor ons op de afgesproken tijd, zeven uur. Het smaakt prima en kunnen dus met gevulde magen op pad. Nou, dat hebben we geweten, de weg is zo hobbelig dat het bijna retour komt. Gelukkig gaat het goed en met een  kleine omweg bereiken we vlot het Hluhluwe game park.

We kopen het boekje en bepalen onze route. Nu zijn we benieuwd hoe het hier met de dieren staat, de eigenaar van de lodge vond dat er niet zoveel te zien was de laatste tijd. Voor tien uur zien we in ieder geval al wrattenzwijntjes, apen, zebra's, twee neushoorns, drie buffels, nyala's en een olifant dicht bij de weg. Dat gaat best lekker, maar ook de natuur is erg mooi. Het is een best wel groen park en heuvelachtig. We komen langs er  picknickplaats, daar staat een houten schutting om zodat je er veilig bent, ook kan je daar een stukje wandelen tussen schuttingen met hier en daar een kijkgat. Best lekker om even de benen te strekken en heel apart om zelf in een hok te zitten.

We gaan verder en komen een kudde wildebeesten tegen, op de weg. Weer buffels, neushoorn met jong, zebra's en twee giraffen. We lunchen op de heuvel, met prachtig uitzicht. (en heel even wifi, maar niet genoeg om een blog te plaatsen).

We komen steeds weer de buffels en neushoorns tegen, maar dan ook weer eens een olifant. Deze steekt voor ons de weg over, loopt naar een waterplaats drinkt even en loopt dan weer voor ons de weg over. Wat een machtig en mooi gezicht.

Ook komen we nog langs een open picknickplaats, er staan bankjes en tafels, je mag alleen niet verder dan de bordjes. Maar nergens een hek. Toch stappen we even uit, wel vreemd en niet echt op ons gemak. Eenmaal weer aan het rijden duurt het niet eens lang en we komen weer een kudde buffels tegen.

Jasper maakt nog een mooie foto voor Leo van een wegvliegen vogeltje, gelukt, gewoon doen of je aan het gamen bent, simpel.

Een poosje later steken er weer vier olifanten voor de auto langs over en zien we wat verder weg een hele kudde. Wat blijft het mooi! We sluiten af met een paar wrattenzwijntjes.

De terugweg naar huis genieten we van het mooie licht dat op de huisjes en hutjes schijnt. Bij de lodge aangekomen is het andere gezin inmiddels al gearriveerd. Gezellig, dan zijn we niet meer de enige gasten. Zeven uur kunnen we weer aanschuiven en eten kip met rijst, aardappel, erwten, butternut, saus en salade. Ook vandaag een toetje, minttaart. Heerlijk. Ik speel nog een potje Poolbiljart met Jasper en iedereen sluit aan in de huiskamer. We kletsen gezellig en dan is het ineens al bijna tien uur, best wel laat en dat geldt voor beide gezinnen.

Zuid Afrika dag 9

De mannen  vinden dat Hettie weer eens moet rijden dus daar gaan we. Eerst naar Swazi craft market, daar hebben ze heel veel kraampjes met souvenirs. We zijn de eersten, maar iedereen is ontzettend aardig. Een speciale morning price wordt ons aangeboden.  Het eerste vrouwtje is zo vriendelijk dat we uiteindelijk toch bij haar terug komen om wat te kopen, bij andere kraampjes hebben we ook al iets gekocht om zo veel mogelijk vrouwtjes te sponsoren.  Ook zien we steeds dezelfde gezichten, ze passen allemaal op kraampjes van zussen en vrienden.

Om tien uur gaan we op zoek naar de traditionele dans voorstelling. We gaan zoals aangegeven was bij het hotel, we komen uit bij een wildlive park, waar ze ons vertellen dat we verkeerd zitten, ze wijzen ons de juiste weg.  Gelukkig zijn we nog op tijd,  de dans begint om 11:15. Het is wel al heel druk. Schoolkinderen van alle verschillende leeftijden zijn er al, ze maken plaats zodat wij ook kunnen zitten. Het lijkt er op dat wij de nieuwe bezienswaardigheid zijn, net als enkele andere buitenlanders. 

Nadat iedereen nog een beetje ingeschoven is om plaats te maken begint de traditionele dans.  Een mannen dans, een dans met vrijgezellen meisjes. Vooral deze dans, een beetje uitdagend brengt veel teweeg bij de school jongens, het in een gejoel. Natuurlijk mogen er tot slot nog mensen uit het publiek mee dansen, Karlijn wordt door een vriendelijk meisje uitgenodigd. Het ziet er gezellig uit. Als afsluiting zingen ze met elkaar nog een paar mooie nummers en kopen wij de CD. We zijn benieuwd, ook een van onze koornummers staat er op.

Tijdens de dans worden we vooral vrolijk van de kindertjes voor ons, ze kijken voorzichtig en als ze zien dat wij ook kijken lachen ze voorzichtig en kijken dan snel weg, het is erg schattig.

Na de dans gaan we ook nog even het dorp van de familie bekijken, als we voor de poort een uitleg krijgen komt nog een van de schoolklassen langs,  we zwaaien terug naar ze en geven high fives.

We stoppen iets eerder met de rondleiding door stiekem weg te lopen, het wordt namelijk al laat en we hebben nog een lange reis voor de boeg.  Nadat we weer van de hobbelweg af zijn, rijden we de gewone weg op, onderweg tanken we en vervolgens rijden we heel lang recht door. Langs de kant niet veel meer dan mooie natuur, af en toe koeien en ezels langs de weg en schattige hutjes.  Aangezien er niets is en het toch al laat begint te worden stoppen ze zomaar ergens langs de kant op te lunchen. We worden weer bestudeerd door de lokale bevolking en we eten wat van het al eerder ingekochte proviand. 

Na weer een heel stuk rijden komen we bij de grens. Met de auto een papiertje ophalen, vervolgens allemaal uitstappen, naar de immigratie balie voor stempels,  naar de andere balie voor een andere stempel. Dan weer de auto in, om vervolgens weer uit te stappen voor de volgende stempels. Het is een hele happening. Gelukkig zijn er genoeg aardige mensen om ons de weg te wijzen als we even niet meer weten waar we ook al weer heen moeten. 

Na de grens is het nog een heel stuk rijden, ook nog een groot deel over onverharde wegen.  Net voor het donker is komen we aan bij de lodge. We zijn de enige gasten, dat is nieuw voor ons. We krijgen een uitleg over de kamer, het sparen van water en we spreken het eten af.

Om zeven uur is het eten klaar en we halen nog een fles wijn bij de bar, verder is hier toch niet veel te doen. Twee vrouwen hebben het eten voor ons klaargemaakt, het smaakt heerlijk. Tot slot krijgen we nog een toetje,  traditionele melk taart. Ook dit bevalt goed. Na een hele fles wijn met zijn drieën opgedronken te hebben is Hettie toch wat draaierig, maar toch nog even poolen kan best.

maandag 8 augustus 2016

Zuid Afrika dag 8

Vandaag gaan we naar Swaziland. Tijdens het ontbijt worden we nog even toe gezongen en rond half negen rijden we weg. Jasper offert zich op om te chauffeuren en het gaat prima. De eerste stop is bij de Mac Mac falls, een korte wandeling brengt ons bij een uitzichtpunt op de waterval. Een mooi landschap, een soort kleine canyon. In Sabi gaan we naar een supermarkt maar ze hebben er niet eens brood. Uiteindelijk belanden we in Nelspruit bij een supermarkt, dezelfde als de heenweg. We kopen samosa, een Zuid Afrikaanse snack. Deze is behoorlijk pittig, maar de pizzapunt is prima. Dan maar weer door totdat we eindelijk bij de grens zijn. Dat is een beleving op zich, eerst in de rij om Zuid Afrika uit te gaan en stempels te krijgen. Dan een stukje verder om langs de douane te gaan en stempels te krijgen om het land in te gaan. Dan betalen, stukje verder rijden en het bonnetje afgeven zodat we door mogen. Nu zijn we in Swaziland. Om drie uur komen we bij ons hotel, vragen tips voor de omgeving en gaan meteen erop uit. Al hadden ze bij de receptie goed uitgelegd hoe we moesten, het was toch niet duidelijk genoeg. Even wat zoeken en draaien op een klein smal steil weggetje (jammer voor Leo, die mocht ook weer eens rijden) vinden we toch de goede weg. We bereiken Swazi Candles, ze maken daar kaarsen, echt heel leuk. Ook is er nog een marktje met kraampjes die allerlei souvenirs verkopen. Ondertussen is de zon onder en kunnen we de bergen niet meer zo mooi zien.
We wachten tot het zeven uur is en gaan dan eten. Willen we eindelijk eens een nagerecht bestellen, hebben ze het niet meer, jammer.

zondag 7 augustus 2016

Zuid Afrika dag 7

Vandaag hebben we besloten rustig aan te doen. Ontbijten doen we een half uur later en ook doen we nog wat rustiger aan  dan anders. Een hele tijd zitten we rustig kijken naar het uitzicht, we zien giraffen in de verte. Het smaakt ons goed en we scheppen een aantal keer op.

Nadat we een wasje hebben gedaan gaan we aan het zwembad liggen. In het zonnetje is het lekker, we lezen wat en proberen dan toch even hoe het water is. Het is ijskoud, maar Hettie en Karlijn duiken er toch heel even in. Heel kort maar want het is erg koud. 

Aan het eind van de middag doen we een game drive, in een grote bus, helemaal vol mensen, dat is even wat anders dan een privé auto. We rijden door het prachtige landschap, het zonnetje schijnt mooi en gaat langzaam onder. We zien impala's, waterbokken, njala's, common duikers, steenbok en eland.
Ook zien we een hele groep buffels die gaan drinken. We genieten.

Vandaag sluiten we aan bij het buffet. We eten kudu, boboti en nog veel andere Zuid Afrikaanse gerechten.
Ook het toetjes buffet is lekker met onder andere apfelstrudel maar dan door elkaar geroerd. We vinden de rekening eigenlijk best hoog maar als Karlijn het om rekend blijk het voor ons vieren  maar vijftig euro te zijn. Zoals eigenlijk elke avond gaan we weer op tijd slapen, voor tienen.

zaterdag 6 augustus 2016

Zuid Afrika dag 6

Foto's van de hyena pups bij gisteren geplaatst.

De dag beginnen we met genieten van een mooie zonsopgang. We gaan daarna om 7 uur naar het ontbijt, wat erg uitgebreid is, zeker na de koude ontbijtjes van ons. We doen er dan ook lang over en kwart voor acht gaat het personeel zingen. Echt gezellig en vrolijk. We blijven dus luisteren. Rond kwart voor negen rijden we het park uit op weg naar de panoramaroute. De Blyde River Canyon is op twee na de grootste. Bij onze eerste stop is het nog rustig. De Drie Rondavels, enorme rotskoepels met beboste daken, ze lijken op hutten (rondavels). Alleen staat de zon niet goed voor heel mooi zicht, misschien komen we hier nog terug, het is namelijk erg mooi. Jasper chauffeurt ons verder naar Bourke's Luck Potholes, hier komen de twee rivieren, de Blyde en de Treur samen en door de kolkende watermassa zijn hier mooie potholes ontstaan. We gaan hier rond lopen en genieten van de mooie natuur. Leo heeft pech, zijn polarisatiefilter laat los en valt in de potholes. Karlijn is de reddende engel, hij kan die van haar lenen, van de telelens. Na een poosje genieten, ook van het zonnetje gaan we verder. Het wordt lunchtijd en we besluiten de tip uit onze reisbeschrijving te volgen, dat was de vorige keer ook goed bevallen. We vinden het adresje met gemak, Potluck Boskombuis. Een onverharde weg leidt ons er heen. Het is een heel mooi plekje, langs de rivier. Het keukentje kan niet primitiever. We bestellen vier gerechten, boerenworst & pap, potjekos, chicken kebab, sausage roll. Natuurlijk wisselen we van alles uit, hebben lekker gegeten op een mooie plek. De volgende stop is God's Window, zo genoemd omdat het uitzicht goddelijk is, uitzicht over de Canyon en het laagveld. We hadden al de tip gekregen dat we dit zouden kunnen  overslaan bij tijdgebrek (handig Hans en Ardi dat jullie voor ons uit rijden) en dat blijkt waar. Wij hadden geen tijdgebrek maar het eerste punt was zo mooi dat we daar naar terug gaan. De Rondavels worden nu mooier belicht door de zon en we genieten verder. Het is wel veel drukker, jammer. Tot slot eindigen we deze tour weer met gezang van, we denken de Afrikanen die hun werkdag afsluiten. Ze lopen zingend en swingend een rondje. Zijn vrolijk en  ik wordt er ook door aan gestoken. Dan moeten we toch richting huis, Jasper rijdt verder, vakkundig potholes en koeien ontwijkend.
De foto's zijn deze keer met de telefoon gemaakt.