Ons eerste doel van vandaag is Watermula, dat is papiaments voor watermolen. Het is een gat in het gesteente met open verbinding naar zee. In het grote gat zie je vooral de woeste zee, een stukje verder is een klein gat en daar spuit het water uit omhoog. In het opspattende water zie je steeds de regenboog. Maar de hele kustlijn is mooi. Na een poosje genieten gaan we verder, over de onverharde wegen, het dorpje Westpunt weer uit. We gaan naar Shete Boka National Park. Alle bezienswaardigheden liggen langs die mooie kustlijn, waar het zeewater tegen het land beukt door de harde wind. Die wind is heerlijk voor ons en we genieten van alle mooie punten. Boka Kalki, Boka Pistol, Boka Wandomi met natural bridge en Boka Table met grot. Deze keer mochten we er wel in, maar omdat de zee onvoorspelbaar is en je nooit weet wanneer hij toeslaat durfden we toch niet zo goed. Ondertussen is het al lang lunchtijd en rijden we naar Jaanchies, een bekend restaurantje in Westpunt. We hebben een tafeltje naast de plek waar de suikerdiefjes suiker snoepen. We bestellen eerst drinken en dan komt de menukaart er aan. In rap tempo wordt deze verteld, met grapjes tussendoor en natuurlijk even kriebelen op de arm. Hij, de menukaart, blijft geweldig. We krijgen ook een beetje leguaan om te proeven. Leo houdt niet zo van kluiven en een leguaan heeft vooral veel botjes, maar het smaakt als kip en is toch leuk om gegeten te hebben. Als de menukaart ziet dat we onze bordjes zo goed als leeg hebben mogen we even uitbuiken in de schommelstoelen en op onze verrassing wachten. Dat is een bolletje ijs in een schattig schaaltje. Het was weer heerlijk en de rekening viel weer mee. Dat is nl altijd de vraag, want wat iets kost verteld de menukaart niet, alles 1 prijs. Tijd om een strand op te zoeken, het wordt Playa Forte en we gaan meteen snorkelen. Daarna heerlijk op het strand liggen lezen/ slapen. Thuis wat gegeten en de filmpjes bekeken en foto's uit gehaald om hier bij te plaatsen. Dat gaat het best en snelst. Misschien kunnen we nog even naar "wie is de mol" kijken.
zaterdag 4 februari 2017
Curaçao dag 6
Eerst even iets over het volautomatische hek dat Karlijn en ik zo leuk vonden. Nu, voor Leo is het ook nog steeds volautomatisch. We rijden er naar toe, ik stap uit en trek het hek open, Leo rijdt erdoor en ik trek het hek weer dicht en stap in. Zo gaat het iedere dag en het gaat prima. Vandaag rijden we weer over de achtbaanweg, zo heerlijk , die grote hobbels, vooral als je redelijk hard kan rijden.
vrijdag 3 februari 2017
Curaçao dag 5
Heerlijk op pad vandaag om verder te gaan met onze hobby uit het verleden, geocache. Op de Christoffelberg was het vinden van de cache mislukt, maar wat wil je met een aanwijzing: onder de drie stenen, en de hele top bestaat uit stenen. Vandaag hopen op meer geluk.
We beginnen bij een natuurgebied iets voorbij Willemstad. parke Sorsaka/Jan Thiel. Je zou daar ook een kolonie flamingo's hebben. Klein stukje gelopen en in gesprek geraakt met een 75+ echtpaar. Zij waren dapper op waterschoentjes door de blub gelopen, het regenseisoen is net voorbij, en er is hier en daar veel water. We hebben getwijfeld , maar besluiten de cache en de flamingo's achter te laten.
Even verderop zien we een tweede natuurgebied Parke Sorsaka/Den Dunki. Ook een mooi wild bos, leuk om even te wandelen en de infobordjes te lezen. Omdat we nu toch eens een cache willen vinden gaan we naar de Caracasbaai, en daar onder een bankje vinden we onze eerste op Curaçao.
We besluiten meteen Fort Beekenburg te bezoeken, dat zorgde vroeger voor de veiligheid en is onlangs gerestaureerd. Vanaf boven konden we genieten van de uitzichten. Ook een klein stukje van de Tafelberg was zichtbaar.
Dat werd meteen ons volgende doel, afgelopen zomer de Tafelberg in Kaapstad, dan wil ik deze ook niet missen. Hoe we ook proberen, we komen nieto dichtbij, dit omdat er volgens mij best veel veranderd op Curacao, steeds meer toeristisch en daar moet ook wat voor wijken.
Maar toch, we hebben hem gezien en na de lunch wil ik snorkelen. Omdat we in de buurt zijn van Tugboat, en ik daar goede herinneringen aan heb, zijn we daar heen gegaan. Ook daar veel veranderd, jammer genoeg een beachclub gekomen, dus nu veel meer dan een picknicktafel. Maar de weg over zee blijft hetzelfde, even een eind flipperen en dan ben je er. Heel leuk zo'n gezonken sleepbootje met koraal en veel vissen eromheen. Van internet wisten we dat er ook veel vissen in het bootje zijn, dus op verzoek van Karlijn hebben we geprobeerd met de gopro in het bootje te filmen. Het is een beetje gelukt. Het was heerlijk snorkelen.
Thuis nog even het zwembad in gegaan en zitten kletsen. Nederlanders genoeg die willen praten.
En op ons terrasje restjes gegeten van de twee keer dat we zelf hadden gekookt, en dan is een magnetron toch best handig. Amstel bright erbij!
(Vandaag alleen foto's uit gopro filmpjes omdat de Qnap even niet mee werkt)
donderdag 2 februari 2017
Curaçao dag 4
Na een ontbijt op ons terrasje, in het zonnetje en zonder regen deze keer, zijn we aan onze eerste missie van vandaag begonnen. Geld pinnen zo dichtbij mogelijk. Even gevraagd en het blijkt dichtbij onze supermarkt van laatst te zijn. Dus daar ook meteen langs voor brood, fruit e.d. Nu, dat leek wel op boodschappen thuis doen, er begon iemand met ons te kletsen en dat heeft al met al best lang geduurd. Wel leuk om meer te horen van het leven op Curacao. Zijn vrouw zat in het basisonderwijs en dat is echt heel anders dan hier. Ook het dagelijks leven doorgenomen. Bij de kassa werd er opgemerkt dat wij hetzelfde doosje mee hadden dat we de vorige keer gekregen hadden, ze vonden het goed!
Trompetvis
Na dit avontuur en koffie op ons eigen terras zijn we naar Playa Jeremi gereden en gaan snorkelen. Onze onderwatersafari had vandaag niet als doel de Big 5 te ontdekken maar een zeeschildpad.
Ik steek mijn hoofd onder water, trappel een paar keer, en ja......daar is een schildpad. We volgen hem een poosje en kijken dan verder wat er te zien is. Even later komen we een grote groene murene tegen, helemaal uit het hol, zoals je in blijdorp kan zien. Zijn bek gaat op en neer, toch wil ik een foto proberen te maken, het lukt een beetje. Na een poosje op het strand gezeten te hebben gaan we verder naar Playa Grandi. Karlijn heeft gevonden op internet dat hier de schildpadden naar toe komen omdat de vissers hun afval in het water gooien. Voor we de zee in gaan wachten we even tot de bui over is. Het is druk in het water, met snorkelaars maar ook met schildpadden. Er zijn er een stuk of 8, ook best hele grote. Hier krijg je geen genoeg van , maar ja, je moet er toch weer een keer uit.
Omdat het strandje niet echt leuk is rijden we verder naar Playa Kenepa Chiki. Natuurlijk gaan we daar ook snorkelen en zien nog mooie vissen en koraal. Verder zitten we onder een rieten parasol en op het laatst nog even in de zon.
Thuis gaan we kijken hoe de gopro filmpjes eruit zien en maken we ons klaar voor de Curaçaose avond. We nemen een cocktail en genieten van het eten. Rijst met rundvlees stoba, kip stoba, salade en bakbanaan. Toe krijgen we een sorbet en dan begint de lokale drumband "All Stars" te spelen, het is echt knap en oorverdovend. Als toegift krijgen we nog een zeepaard te zien. De buurman laat zijn paard zwemmen in zee en met een sterke zaklamp kunnen wij mee genieten. Daarna krijgt het paard een biertje. Wij rekenen af en gaan naar ons eigen plekje terug.
Trompetvis
woensdag 1 februari 2017
Curaçao dag 3
Drie keer is scheepsrecht, deze vakantie wil ik echt de Christoffelberg op, de hoogste berg 375 meter hoog. Dat klinkt niet veel, maar toch moet je op tijd weg anders mag je niet meer. Maar ruim voor die tijd rijden wij het park binnen en kunnen we starten met de klim. En klimmen is het! We waren benieuwd of het net zoiets was als naar een uitkijkpunt in Thailand, en dat was het. Enorme hoogteverschillen moeten we overbruggen in 1stap en deze keer zonder touwen om aan op te trekken. Wel is het zo dat het handjevol mensen die dit ook aan het doen zijn elkaar helpen. De natuur om ons heen is prachtig, we lopen door hele velden bromelia's, orchideeen, vlinders, vogels en natuurlijk cactussen. Ook worden we beloond met mooie uitzichten. Ergens, bijna bovenaan zijn we van de route af geraakt, we vonden dat we nu wel erg over rotsen moesten klimmen, en daarop stonden ook cactussen en er was niet meer een of andere vorm van een pad te ontdekken. Met een jong stel zijn we maar verder omhoog gegaan omdat terug gaan ook geen optie meer was. Het laatste stukje steil tegen de bergwand op naar waar we mensen zagen. Maar, we halen het en horen boven gekomen dat er een ander pad is, hopelijk iets beter begaanbaar. We genieten op de top, rondom uitzicht en een heerlijk windje. Drinken, appeltje eten, kletsen en even bijkomen. We blijven best lang boven, maar dat mag dan ook wel. De weg naar beneden is net zo zwaar ondervinden we. Al die grote stappen, ik overbrug vaak op mijn gat de hoogteverschillen. Maar het blijft mooi en het voelt goed dat we het ondanks de warmte gehaald hebben. Op de parkeerplaats staan picknicktafels, dus we gaan eten en vooral drinken. Daarna verder het park door. Ondanks dat ik deze dag niet meer wilde wandelen gaan we toch de auto weer uit bij een uitkijkpunt. Even verder ook om naar een grot te lopen. Vooral de indianentekeningen zijn erg bijzonder, tenminste dat zegt iemand tegen ons die op dit eiland woont. Al met al was het prachtig en rond 3 uur zijn we bij ons appartementje terug en begint het te regenen, heerlijk, die zachte lauwe druppels op mijn vermoeide voeten. Als het droog is gaan we lekker snorkelen en liggen lezen. Het leukste dat ik tegenkwam was een groepje sepia.
Na de mooie zonsondergang zijn we zelf gaan koken, alles was in huis en te moe om nog ergens heen te gaan.
dinsdag 31 januari 2017
Curaçao dag 2
Na een ontbijt op ons terrasje gaan we naar onze mooie baai om te snorkelen. Het is even wennen om onze vinnen aan te krijgen, toch steeds ietsje minder soepel, maar duikbril op en we zwemmen in een mooi aquarium. Altijd is er iets anders te zien, ogen te kort om steeds nieuwe mooie en aparte vissen te spotten. Na ongeveer een uurtje gaan we lekker op ons ligbedje liggen, beetje lezen, kijken en genieten. Na nog een rondje snorkelen en liggen gaan we op het heetst van de dag naar ons appartementje om te lunchen en daarna boodschappen te doen. We kijken eerst wat ze in de toko naast de kerk hebben, maar dat is zo minimaal dat we er alleen iets te drinken kopen omdat ze zo moedig achter de toonbank zit, de hele dag, om iets te verkopen. Dan rijden we door, via Westpunt in de hoop een supermarkt tegen te komen. Het is mooi, genoeg azuur blauwe baaien, maar nog geen boodschappen. Dat je toch nog op dit kleine stukje land niet meer weet waar je bent, het is mogelijk. Er wordt op verschillende plekken aan de weg gewerkt en er zijn wat leuke omleidingen. Maar uiteindelijk rijden we langs een hele mooie supermarkt waar we onze inkopen doen. We besluiten vanavond zelf een potje te koken, wat ga je anders doen als het donker is. Rond 3uur zijn we terug in de zee en snorkelen lekker. Leo probeert het roodfilter van de gopro uit, en als we later het resultaat zien zijn we blij dat wij niet ook rood zijn geworden. Rond de klok van zes moeten we onze strandbedjes inleveren, jammer want we lagen best lekker. Op een muurtje blijven we zitten tot dat de zon onder is en ook blijven we wachten of de lucht nog mooi gaat worden. Jammer, maar geen oranje lucht.
We koken ons potje en eten lekker buiten.
De techniek rondom de electronika die we mee hebben is nog wel een dingetje. Dan kan Jasper wel zeggen dat de gopro maar drie knoppen heeft, moet het wel functioneren. En hoe we op de ipad een foto kunnen bijsnijden??? Karlijn weet vast hoe. Misschien moeten we iets beter opletten, maar voor nu zijn we lekker bezig.
Curaçao 30-01-2017
Tja...en dan word je heel vroeg in de ochtend door je kinderen naar Schiphol gebracht. We worden netjes afgezet en "los" gelaten. Nog even zwaaien en weg zijn ze en mogen wij het zelf uitzoeken. Natuurlijk zijn we al heel wat gewent en Leo heeft alles keurig digitaal geregeld, alleen de koffers nog even van een label voorzien. Dan volgt de douane, en ja, daar heb ik wat mee en ook nu zie ik mijn tas aan de verkeerde kant van het glas belanden. Dat betekent controle, zou de haaknaald de schuldige zijn? Maar nee, zorgt Karlijn altijd dat de weinige vloeistoffen die we mee nemen netjes in een doorzichtig tasje zitten, ik ook, maar dan moet dat tasje wel UIT je rugtas. Gelukkig een kleinigheidje. We lopen wat rond en drinken een heerlijke cappuccino. Netjes op tijd vertrekken we. Al snel begin ik aan een filmmarathon en onder een te zielige film ga ik maar haken. Als lunch heeft Leo kip en ik heerlijke vegetarische lasagne, smaakt allemaal erg lekker in het vliegtuig. We kijken verder en nemen nog een cup a soup met krentenbollen. Rond half 7 landen we op Aruba en na anderhalf uur vliegen we een kwartiertje door naar Curaçao. Het laatste stukje konden we even naast elkaar zitten zonder het gangpad ertussen, en we vangen ook een glimp op van de azuur blauwe zee. Op het vliegveld gaat het snel doordat Leo ook de immigratie formulieren digitaal heeft ingevuld, niet iedereen heeft dat door gehad, en je mag nu dus nog de korte snelle rij in. Ook de koffers zijn er vlot en de auto zit snel onder onze kont. We rijden weg en voor mij voelt het meteen vertrouwd, heerlijk. Onderweg even een supermarktje in en rond 5 uur ( plaatselijke tijd) zijn we bij ons appartement. Uitpakken, even naar de baai, genieten van de ondergaande zon, het heerlijke zeebriesje en eten.
Ik ga proberen dit blog voor te zetten, maar of het gaat lukken???
zondag 21 augustus 2016
Zuid Afrika dag 20
Iets voor half acht melden we ons voor het ontbijt, de koffers nemen we meteen mee. Eigenlijk hebben we haast, maar dat kennen ze niet in ons guesthouse. Maar toch... we rijden op tijd weg naar onze zipline tour. Gelukkig vinden we het vandaag vlot en hebben we gisteren avond kunnen boeken voor negen uur. We krijgen onze uitrusting om en worden begeleid door twee jonge mannen.
Eerst berg op met een jeep en dan even lopen naar het beginpunt. Er volgt een korte uitleg en dan begint het echte werk. Leo gaat als eerste, dan volgen wij. Het is fantastisch. Het is echt leuk om te doen en de bergen, uitzichten, om ons heen zijn mooi. Na de eerste zipline moeten we een stukje bergop lopen, nu snappen we waarom je ook nog een beetje conditie moet hebben.
We gaan verder, het is leuk, de jongens doen hun best. In totaal zeven lijnen. Op twee trajecten gaan we met twee tegelijk.
Karlijn en ik boffen, want dames gaan voor, en die hoeven niets te doen, alleen kijken en genieten.
Aan het eind worden we met de jeep terug gebracht naar onze auto. Wat een geweldige afsluiting van onze reis.
Eerst berg op met een jeep en dan even lopen naar het beginpunt. Er volgt een korte uitleg en dan begint het echte werk. Leo gaat als eerste, dan volgen wij. Het is fantastisch. Het is echt leuk om te doen en de bergen, uitzichten, om ons heen zijn mooi. Na de eerste zipline moeten we een stukje bergop lopen, nu snappen we waarom je ook nog een beetje conditie moet hebben.
We gaan verder, het is leuk, de jongens doen hun best. In totaal zeven lijnen. Op twee trajecten gaan we met twee tegelijk.
Karlijn en ik boffen, want dames gaan voor, en die hoeven niets te doen, alleen kijken en genieten.
Aan het eind worden we met de jeep terug gebracht naar onze auto. Wat een geweldige afsluiting van onze reis.
Maar, we hebben nog tijd dus rijden naar het mooie uitzichtpunt Signal Hill. Het is helder dus we hebben een mooi gezicht op Cape Town aan de voet van de Tafelberg. Ook hier maken we een wandelingetje, dit ook om misschien straks in het vliegtuig te kunnen slapen.
Onze tijd is nog niet op en eigenlijk wilde we nog naar Green Market Place. We vinden in dit drukke gebied snel een parkeerplaats. De parkeerwachter wijst ons meteen de weg, toch handig die mannen die je helpen met parkeren en op je auto letten en dat voor een fooi. Dit gaan we vast missen. Op het plein staan heel veel stalletjes met souvenirs. Het is gezellig, de meesten zijn ook aardig, maar de sfeer is wel anders dan in andere gebieden. Hier wordt wat dringende om sponsering gevraagd. Hoewel we nog een paar kleine dingen kopen en afdingen betalen we vast weer veel te veel. We lopen door voor onze lunch naar een subway, aan de rand van de wijk BoKaap, nog even naar de gekleurde huisjes kijken.
Dan wordt het tijd om naar het vliegveld te gaan, onderweg even langs de spar. Op een parkeerplaats kleden we ons om, doen alles in de koffers en gaan voor het afleveren van de auto nog even vol tanken.
Het zit er op, we zullen de leuke Afrikaanse woorden en zinnetjes gaan missen (vooral voor dyslecten lekker simpel gespeld), de dieren en de mooie natuur.
Het vliegen naar huis is vooral lang.
Abonneren op:
Posts (Atom)





































