zondag 25 juni 2017

Kreta - dag 1

Onze eerste echte dag, het was een vrij korte nacht maar toch om 9 uur aan het ontbijt. Er is voldoende keus en we hebben een mooi uitzicht. Na het ontbijt verplaatsen we ons naar het zwembad, ook hier is het uitzicht weer prachtig. Het is lekker warm maar er waait ook een windje wat heel fijn is. We lezen wat in onze tijdschriften en duiken even het zwembad in.

Om 11:45 is de hostess van TUI er die ons wat verteld over de excursies en wat er te doen is in de omgeving. Ik had me al een beetje ingelezen dus veel nieuws verteld ze niet. We vragen nog even over de autohuur, maar besluiten toch eerst zelf even rond te vragen. Ook vragen we nog even naar de hotel kamer. Op onze papieren stond namelijk dat we een balkon zouden hebben, maar die was er niet. De hostess regelt het voor ons en we mogen naar een andere. Het heeft een piepklein balkonnetje maar wel handig voor de handoeken en ook de kamer is groter dus wij zijn blij.

We ploffen weer neer bij het zwembad en gaan vervolgens bij de poolbar zitten want daar kunnen we gratis van de kaart bestellen. Ik eet een lekkere salade met kip op en nog een kwart van Marco's pizza. Dan gaan we nog weer even bij het zwembad liggen.

Aan het eind van de middag besluiten we naar het centrum van Agios Nikolaos te lopen, het is zo'n tien minuutjes lopen en dan zijn we in het gezellige centrum met het ingesloten meer. Hier slenteren we wat rond en tot slot gaan we nog op een terrasje zitten voor een vruchtensap en een milkshake. Ook vragen we hier en daar wat de prijzen zijn van auto en scooter huur. Na wat onderzoek besluiten we deze toch alvast vast te leggen. Dinsdag hebben we de hele dag een scooter en donderdag en vrijdag een auto.

Terug bij het hotel nemen we nog een ijsje bij de poolbar en dan even op de kamer alvast dit schrijven. We krijgen nog een mand met appels en een fles wijn op de kamer, we vragen ons af of dit standaard is, of dat het door de kamer wissel komt, we zullen het morgen zien. Om half zeven kunnen we gaan eten, dat smaakt goed. Vervolgens gaan we nog even langs de boulevard lopen, het wordt langzaam donker. Er staan een aantal mensen langs de kant te kijken en te wijzen en even later zien wij het ook, er zwemt een dolfijn! Tussen een aantal boten en mensen in, steeds blijft hij daar opduiken, het is ver van ons af maar wel leuk te zien. Met de camera probeer ik steeds in te zoomen en het op de foto te krijgen. Alleen vaak net te laat, na een tijdje houdt de zoom er mee op. De lens werkt niet meer mee, we proberen te kijken wat het is, maar snappen het niet. Heel erg balen :( morgen kijken of we ergens een oplossing kunnen vinden, anders de rest van de vakantie met de 50mm lens aan de slag. Nog balend lopen we terug naar het hotel, en dan besluit ik maar een cocktail te nemen voor deze keer. We zijn best moe dus vroeg naar bed.


zaterdag 24 juni 2017

Kreta - vertrek✈

Wij gaan naar Kreta!

De vlucht gaat om 19:05 dus 's ochtends is er nog tijd om te sporten en rustig de laatste dingen in te pakken en te vertrekken. Hettie, Leo en Jasper maken een omweg op weg naar de familiedag in Wageningen om ons af te zetten op Schiphol. Online inchecken hebben we gisteren al gedaan dus het is nu alleen een kwestie van de koffers bij de drop-off inleveren, dit kunnen we zelf doen, dus daar zijn we zo doorheen. Even snel de flesjes leegdrinken en dan kunnen we ook snel door de douane. Natuurlijk is er weer iets mis, deze keer is het de e-reader die eigenlijk uit de tas gehaald had moeten worden. Gelukkig verder alles goed. We beginnen met wat winkels bekijken, maar krijgen toch wel trek dus besluiten ergens te gaan zitten om wat te gaan eten. Zelf probeer ik vandaag nog gezond te doen, dus heb ik een salade meegenomen, terwijl Marco naast mij een burger eet. 

Na een tijdje besluiten we toch naar de gate te gaan, eigenlijk weten we niet hoe laat deze open gaat, maar we kunnen gelijk door. Even wachten en dan mogen we boarden. Onze stoelen zitten bij de nooduitgang, dus extra veel beenruimte. We krijgen nog een uitleg over de bediening van de deur en moeten dan al onze spullen in het vak boven ons plaatsen. 

Alle passagiers zijn aan boord, het vliegtuig staat klaar, alleen is het druk boven Zwitserland en daarom moeten we nog 20 minuten wachten. Iets later dan gepland stijgen we op. Het is bewolkt, dus al snel zien we alleen maar wolken. 

Aan boord lezen we wat, eten een soepje en langzaam wordt het donker buiten. De vlucht verloopt goed, en we landen ruim op tijd op het vliegveld. We gaan met de trap het vliegtuig uit, dus dan hebben we gelijk al een voorproefje van het lekkere weer. Dan de bus in en op naar de bagageband. Het is er erg druk, voor het hele vliegveld zijn maar twee bagagrbanden open, maar we vinden snel onze koffers en gaan dan naar buiten. We sluiten aan in de rij voor TUI, waar ook zo'n beetje alle andere Nederlanders uit het vliegtuig in staan. Gelukkig is er een mannetje die ons eerder uit de rij haalt en naar de goede bus stuurt. Het is nog een rit van 1,5 uur, waarbij wij als laatste worden afgezet. Rond half 3 (lokale tijd, het is hier een uur later) hebben we onze hotelkamer. In de koelkast staan twee borden met sandwiches klaar, omdat we het avondeten gemist hebben. Ik eet er twee op en dan gaan we snel slapen. 


vrijdag 10 februari 2017

Curacao dag 11

Onze laatste dag, vanavond vertrekken we om 19 uur, dus inpakken en opruimen. Na het ontbijt gaan we nog één keer snorkelen in onze mooie baai. We zien weer van alles, ook de in formatie zwemmende sepia en een groene murene die snel zijn holletje weer in gaat. Het is nog heerlijk rustig. Als we beide kanten gezien hebben gaan we meteen terug naar ons appartement, daar gaan we bij het zwembad zitten. Tussendoor ruimen we wat op, douchen, lunchen en dan om 13 uur de sleutel inleveren. We geven onze courgette en braadboter nog aan een stel wat er nog wat langer zit en lopen nog één klein rondje. Leo voert lekkere groene blaadjes aan een leguaan, en dan gaan we. Op de radio horen we dat de maand januari nog nooit zo koud en nat was  er viel wel drie en een halve dag regen en de laagst gemeten temperatuur was 22 graden, daar zou je een trui voor aantrekken. Omdat we nog niet naar het vliegveld hoeven rijden we naar een mooi uitzichtpunt, bij Santa Martha. Daar stoppen meer Nederlanders, altijd goed voor een praatje. Even verder ligt het strand, daar is een mooie baai en we zien er ook een pelikaan, die hadden we nog niet eerder gezien. We rijden verder langs de grote roze kerk in St Willibrordes en nog iets verder naar de strand van Porto Marie. Heel populair, maar wij kijken alleen even van bovenaf. Verder richting het vliegveld, even ergens tanken en dan verkleden. Afgelopen zomer beviel het wel om dat op een parkeerplaatsje te doen, en ook nu hadden we een mooi plekje gevonden. Ik vond het nog te warm voor een lange broek, dus die wissel ik wel vlak voor we de lucht in gaan. Op het vliegveld gaat alles best snel, auto inleveren, koffers afgeven, even wat eten omdat TUI niet een je van het service heeft, door de douane en dan wachten. Precies op tijd vertrekken we. We hebben geluk, de plaats naast ons, die aan het raam, blijft leeg. Als we op hoogte zijn krijgen we meteen te horen dat er een maaltijd wordt geserveerd, dus we hadden niet hoeven eten. Toch smaakt het wel weer, we zijn al weer een paar uurtjes verder. We kijken films, proberen onze ogen te sluiten, kijken weer een film, en dan ben je weer in Nederland. Karlijn en Jasper schieten in hun kleren, want we zijn een uur te vroeg. Al met al duurt het toch nog anderhalf uur voor we ze zien. Eerst een rij voor paspoortcontrole, daarna besnuffelen door de drugshond, dan wachten op de koffers. Uiteidelijk zijn ze er al lang en staan gezellig op ons te wachten. Omdat het koud is heb ik het vliegtuigdekentje mee genomen als sjaal.
Het was heerlijk.












woensdag 8 februari 2017

Curaçao dag 10

Gisteren hadden we al besloten om er vandaag een rustig dagje van te maken. Na het ontbijt maakt Leo eerst een rondje door de tuin met fototoestel. Daarna rijden we naar Grote Knip, een heel mooie baai met azuurblauw water. We lopen helemaal naar achteren en nemen daar een parasol met twee strandbedjes. Eerst liggen we nog even te lezen maar al snel wil ik toch gaan snorkelen. Het is heerlijk. Daarna weer lekker liggen, beetje kijken, zonnen, lezen. Wat mij opvalt dat het toch wel heel ouderwets is om met een fototoestelletje de zee in te gaan. De meeste mensen nemen toch wel een actiecamera mee. Tussen de middag loop ik naar de auto en haal onze geïmproviseerde koelbox er uit. Dit is een doos met vliegtuigkussentje onderin en afgedekt met een handdoek. We lunchen onder de parasol. Natuurlijk gaan we ook nog een keer snorkelen, maar nu aan de andere kant bij de rotsen. Na nog een poosje liggen gaan we dan toch richting huis. We spreken met Karlijn af hoe we doen met ophalen van Schiphol. Dan gaan we bij Bahia eten. Al snel wordt het donker, dus kunnen we de baai niet meer zien. We worden verrast met een amuse, een gamba kroket, die ik zelfs lekker vind. Na het eten gaan we nog een rondje lopen, maar dat valt niet mee, het is stikdonker. Het is dan wel bijna volle maan, maar er zitten wat wolken voor. 
Dan toch ook nog maar een koffer inpakken....











    Eindelijk de kolibrie

dinsdag 7 februari 2017

Curaçao dag 9

In het zonnetje op ons terras lekker ontbijten, de dag begint als alle andere dagen. Even daarna sta ik op hetzelfde terras mijn tanden te poetsen, gezellig samen met de overbuurvrouw, en we kijken ook samen naar de tropische plensbui. Maar inmiddels weten we dat het niets te betekenen heeft en dat door al die buien Curacao mooi groen is. We rijden naar Playa Kalki en gaan daar snorkelen. We jagen op een mooie foto van een juweelvisje, die lichten altijd zo mooi op in de zon, maar ze zijn zo snel. Leo probeert het met de gopro, misschien lukt dat. Vooral het koraal is er erg mooi. Na nog een poosje lezen is het al weer lunchtijd. Er is een leuk restaurantje, dus daar eten we met uitzicht op de azuur blauwe zee. Dan gaan we verder en rijden we eerst nog een stukje off road, door de mooie natuur en cactusvelden. Daar zien we dat er één in bloei staat en een hagedisje zich er te goed aan doet, heerlijke luch voor het beestje. Dan wil ik eigenlijk nog een keer de zeeschildpadden zien, dus gaan we naar Playa Grandi. En natuurlijk zijn ze er weer, maar wel minder dan de vorige keer. Ik probeer een stukje met ze mee te zwemmen. Het is geweldig. Leo filmt er op los met de gopro. Ineens zie ik hem schrikken en naar beneden grijpen, en ja hoor, daar gaat de gopro de diepte in. Gelukkig is het maar een paar meter en is zijn afstandbediening dicht bij. Ik duik het ding zo weer op en we maken meteen het plan om de drijver er voortaan ook maar aan vast te maken. Gelukkig was het ook een duikplek, duikers genoeg om ons heen. Eenmaal op het strand blijven we nog een poos lezen voordat we naar de supermarkt gaan. Daarvoor moeten we best een stukje rijden want op Westpunt is gewoon geen minimarkt, zoals het hier heet. We gaan nog even bij het zwembad zitten en kletsen wat. Leo gaat ook een fotoronde in de tuin doen, eindelijk, want hij kan beter die mooie vogels op de foto zetten. Jammer genoeg is de kolibrie nog niet gelukt, maar wel een mooie foto van de troepiaal.
Ook de maan heeft hij mooi op de foto gezet.









maandag 6 februari 2017

Curaçao dag 8

Wat is het toch heerlijk om de hele tijd buiten te zijn. Vanaf het ontbijt tot het slapen, alleen voor douchen en eten klaar maken/pakken moet je even binnen zijn. Na het ontbijt vertrekken we naar Willemstad, daar moet je toch even geweest zijn. Ik weet nog een handige parkeerplaats, alleen weet ik niet meer precies hoe je een kaartje moet trekken, maar er zitten aardige mensen achter kraampjes en die helpen graag. Zo heb ik ook het gevoel dat de auto in ieder geval veilig staat. We lopen van Otrabanda over de Koningin Emmabrug, de pontjesbrug, naar Punda. Wat een kleuren! Door de smalle straatjes lopen we naar de floating market waar we natuurlijk fruit kopen en meteen opeten, een groot stuk watermeloen. Via waaigatplein, een ronde overdekte markthal met cosmetica en vooral souveniertjes, lopen we naar de wijk Pietermaai. Ook daar allemaal gekleurde huisjes, zo gezellig. Ook wordt er nog veel opgeknapt, maar ook vervallen huizen zijn er nog genoeg. Ineens zien we wat verderop het schuine straatje met huisjes waar we drieentwintig jaar geleden ook zo gek op waren, het is alleen nu nog kleurrijker geworden (was het twee en een half jaar geleden ook al) . Natuurlijk hebben we dat ook in onze looproute opgenomen. Gelukkig hebben we wandelschoenen aan. Inmiddels is het rond twaalven, en we hadden besloten om te eten in Plasa Bieu. Een hal waar locals koken en ook voornamelijk locals gaan eten, alleen is het nu ook best wel een toeristische trekpleister geworden. Wij gaan bij "Zus" eten, ook omdat we dat op onze huwelijksreis hebben gedaan. Inmiddels is het haar dochter die de baas is. We bestellen steak di wea met polenta (gesmoorde beef met aardappel iets) en galina di smoe met aros moro (gesmoorde kip met bruine rijst met bonen). Tijdens het wachten krijg ik van de buurman op de hoek een rode roos, gemaakt van zijn servet. Het gaat in het leven om liefde en warmte. Het eten smaakt lekker en we kunnen het bijna op. Je kan er ook een nagerecht bestellen en dat is onze favoriet, arepa di pampuna (pompoen pannekoek) Wij kunnen het echt niet meer op maar we kunnen het wel meenemen. Ik vraag natuurlijk weer het recept en vraag nu ook naar de verhoudingen van de ingredienten (op verzoek van Karlijn) maar daar doen ze niet aan. Gewoon even het beslag proeven tussendoor en de goede dikte maken met een beetje melk, dat is weer nieuw. We zullen zien thuis. Gelukkig belooft ze dat als je het eenmaal kan, dan lukt het voortaan.
Met onze buik rond gaan we verder op stap, lopen de wijk langzaam uit over de pontjesbrug terug naar de auto. We zijn moe en leggen alle spullen in de auto. Daar voel ik dat de pompoenpannekoekjes echt nog gloeiend heet zijn, dus die eerst maar op een bankje opgegeten, heerlijk. Met de auto zijn we nog door Punta gereden en langs de supermarkt naar huis. Moe gaan we bij het zwembad liggen en brengen daar door totdat de zon onder gaat. Lezen, zwemmen, haken, dommelen, van de bloemen en de vogels in de tuin genieten. Als het donker is doen we wat we iedere avond doen, proberen alvast wat foto's te zien.









   Troepiaal bij ons.