maandag 31 juli 2017

Costa Rica dag 3: Tortuguero

Om een uur of vijf zijn we al weer een beetje wakker, het begint licht te worden en de vogels beginnen geluid te maken. Toch nog maar even proberen te blijven liggen. Wel al wat rondgelopen in de kamer dus Hettie denkt dat ik al naar buiten ben gegaan. Ze gaat naar buiten, naar het strand, vindt mij niet maar wel sporen van de schildpadden. Die leggen hier hun eieren, ‘s nachts graven ze die in. Als we doorhebben dat we allebei wakker zijn regent het heel hard, dus dan maar even op de veranda zitten. Om half zeven gaan we ons klaarmaken voor het ontbijt. We zijn er iets voor zeven en zijn dan de eerste. Het smaakt goed, een kok staat pannenkoekjes te maken en er is een juice bar, waar je zelf je sapje kan samen laten stellen. Na het onbijt maken we ons verder klaar voor de boottocht van vanmorgen. Het is gelukkig minder gaan regenen, maar voor de zekerheid nemen we wel regenjasjes mee.

We verzamelen bij het haventje en dan wordt er een indeling gemaakt van de boten. Het entreegeld voor het park wordt verzameld en dan kunnen we gaan varen. Gelijk zien we al twee zwavelborsttoekan’s. Dan gaan we naar de plek om de tickets te kopen, dit doet de gids, terwijl wij een paar vogels bekijken. Onze zwemvesten moeten aan, regels van het park. We varen een stuk en komen dan bij een inham, hier mogen de zwemvesten ineens weer uit. Blijkbaar was het kleine stukje genoeg. Hier zien we vleermuizen aan een boom hangen. Door al het bekijks gaan ze na een poosje ook nog dansen lijkt het wel. Zo varen we een heel stuk over het water, steeds als ergens een bootje ligt kijken we wat er te zien is. Zo helpen de gidsen elkaar. Ook heeft onze gids nog een eigen vondst, een kleine kaaiman. Hij ligt verscholen in het donker tussen het groen, knap gevonden. Ook stapt de gids even de boot uit en verzameld een hand vol termieten, wie wil er eentje proeven? Eerst één vrijwilliger, maar al snel volgen er meer dus Leo en Hettie wagen het ook, ze zijn knapperig en smaakvol. Verder zien we brulapen in de bomen en rode ara’s. Op een plek waar meerdere boten liggen, is hoog in de bomen een groep slingerapen te zien. We kijken hoe ze van de ene boom de andere boom in slingeren. Eentje heeft een kleintje op haar rug, er breekt nog een tak af, het is een hele show. Over het water gaan we verder en nu echt de kanalen in, hier is alles heel rustig en we worden omringd door het regenwoud, het is prachtig. Een paar brulapen laten zich horen en even later zien we ze ook. Midden in het nationale park zet de gids de motor uit en kunnen we alle regenwoud geluiden tot ons door laten dringen. Rustig varen we het kanaal weer uit om vervolgens over het water te racen richting de lodge. Voordat we daar zijn hebben we nog even een stop waar we een kleine boa zien liggen, dan zit de tour er weer op en leggen we aan in de haven. 

Even wat drinken en dan op de veranda zitten. Om half 1 kunnen we lunchen, dus dat doen we gelijk, we hebben al weer trek. Er is tomatensoep en vlees van de gril, we laten het ons weer goed smaken. Weer even ons klaarmaken, lenzen wisselen enzo en dan gaan we op pad naar het plaatsje Tortuguero. Het zou ongeveer een half uur lopen zijn, via een pad langs het strand. Het is erg mooi en overal vliegen vlinders rond. Omringd door mooie planten en af en toe een doorkijkje naar de zee lopen we het stuk. We hebben het niet getimed, maar het was best een stuk lopen, zeker met deze luchtvochtigheid. Wel is het lopen het zeker waard, het is een schattig dorpje met gekleurde huisjes. Er is een schooltje en ook een aantal toeristische winkeltjes. We kopen water, wat hier een stuk goedkoper is dan bij het restaurant van de lodge. Zo lopen we even rond en twijfelen dan over hoe we terug zullen gaan. Onze dag is nog lang en er staat nog wat op de planning dus we besluiten onze energie te sparen en een watertaxi terug te nemen. Met z’n vieren worden we teruggevaren naar de lodge, dat is toch wel echt even lekker. Een koele wind en zelf hoeven we niets te doen, het is ook nog een stuk sneller.

Op de veranda rusten we even uit tot onze volgende tour. Met onze gids van hier gaan we op zoek naar kikkers. We verzamelen met een hele groep bij de receptie en gaan dan de tuin verkennen. Uitleg krijgen we in het Spaans en in het Engels, over verschillende planten soorten. Dan gaan we naar een speciaal aangelegd deel voor kikkers. Het is wel vrij in de natuur, maar er zijn (voor ons niet zichtbare) sproeiers. De kikkers houden namelijk van een hoge luchtvochtigheid. Ook wij worden dan ook maar nat. Verder worden ze vooral actief als het donker is, dat maakt het speuren er niet makkelijker op. Maar onze gids is er goed in en al snel vindt hij er een, een roodoogmaki kikker. De kikkers hebben gevoeloge ogen, dus flitsen mag niet, de gids kan alleen een beetje bijschijnen. Zelf speuren we ook nog even verder en we ontdekken er nog een paar, maar het is niet makkelijk. Fotograferen zonder flits met zo weinig licht is al helemaal moeilijk. Toch hebben we wel wat er op gekregen met de camera, dus hopelijk als het internet het toelaat staan die ook op het blog. 

Vanmiddag hebben we een schildpaddentour geboekt en nu kunnen we even kijken hoe laat we vertrekken. Half tien blijkt dat te zijn dus we kunnen nog rustig aan doen. We eten dan ook rustig, er is weer een pasta station, dus dat is erg lekker. Nu op de veranda dit even schrijven, en net besloten dat we het voor vandaag hier bij laten. De schildpaddentour duurt tot half twaalf ongeveer, dus daarvan horen jullie morgen of het gelukt is om een schildpad te vinden die eieren legt, wij hopen het. 

zondag 30 juli 2017

Costa Rica dag 2 : naar Tortuguero

Dan denk je dat je als een blok in slaap valt, na zo’n dag, maar het is altijd wel gezellig met ons vieren op een kamer, maar dan moet de een plassen en dan de ander. De wekker zou al vroeg af gaan en voor die tijd zie ik Karlijn tegenover me al op haar mobiel. Naast mij slapen mannen, dus zet ik ook de wifi aan en zo kan ik zonder geluid iets naar Karlijn zenden. Alleen vind ze de foto van Mark zijn ontbijtmuffins er zo lekker uit zien dat ze hardop reageert. We gaan dus allemaal maar aan de slag om op tijd beneden klaar te staan. Precies half zeven rijdt de bus voor, een grote tourincar voor 10 personen. We rijden door een fantastisch mooi landschap, groen, hele mooie planten, bloemen. Leuke huisjes enz. Om acht uur gaan we ontbijten, lekker fruit en van alles meer. Na het ontbijt hebben we nog even tijd om de vlindertuin in te gaan. Best leuk, maar te kort, we moeten door. We rijden verder en het blijft mooi. Uiteindelijk komen we rond 11 uur bij het overstappunt, daar gaan we een boot in. Het is er mega druk, zoveel mensen die allemaal naar hetzelfde gebied gaan. Alle bagage wordt opgestapeld in een boot en wij worden in andere boten vervoerd. De boot gaat snel en ook nu is het echt mooi. Maar het gaat te snel om dieren te spotten. Uiteindelijk zijn we er en worden onze koffers net uitgeladen. We verzamelen als groep en krijgen wat bijzonderheden te horen en onze kamernummers.
We zoeken ze op, het is leuk. Naast elkaar, schommelstoelen er voor en geen ramen, alleen gaas. Het ziet er netjes uit, maar wat belangrijker is, alles ligt in een hele mooie tuin. We droppen de koffers en mogen gelukkig al bijna lunchen. Ook hier is het weer prima, wel met tafelschikking. Wij moeten een plaats zoeken in de afdeling van Sebastiaan. Ook kunnen we hem nog het nodige vragen. Het blijkt dat alles hier op afspraak gaat en dat de wandeltour om 15 uur is, de boottocht morgen en dat de rest is bij te boeken. Wij willen echter de wandeltour morgen, om nu rustig te kunnen genieten van al het moois. Het kan niet, maar toch besluiten we de gok te wagen en morgen te kijken om aan te sluiten en anders er achteraan te wandelen, in ieder geval naar het gelijknamige dorpje (wordt vervolgd).
Na de lunch duiken we eerst even het zwembad in, het is best warm en de zon schijnt. Na deze verkoeling lopen we naar het strand. Zo mooi! We genieten. Ook de hele tuin is mooi, veel bloemen, planten en vogels. We denken een kikker te horen maar kunnen het geluid niet goed traceren, gelukkig komen we iemand tegen die ons er op wijst dat het een toecan is en we ontdekken hem vrij snel, wel ver weg, maar onze eerste. Ook veel verschillende vlinders vliegen rond. We lopen het jungle pad en sluiten af met nog even zwemmen ter afkoeling. Heerlijk zitten, even schrijven, mijmeren, plannen maken en klaar maken om te gaan eten.







Costa Rica dag 1: de reis

De vakantie begint als de koffers in de auto zitten met ons erbij en we wegrijden. Om alvast aan het weer in Costa Rica te wennen worden we begeleidt door regen. Traditie getrouw worden Karlijn en ik met de bagage uitgezet bij P3 en zetten de mannen de auto weg. Nat geregend komen ze terug. Voor we de bus in gaan naar de vertrekhal mogen de kinderen nog aan een rad draaien. Karlijn wint een kaartspel en Jasper eigenlijk ook, maar dat wordt een strandbal. Hoewel we netjes drie uur van te voren zijn hebben we onze tijd best wel nodig. Een flinke rij voor de incheck, dus dat moeten we zelf regelen bij de zuil, Karlijn en Leo doen dat even en dan kunnen we de “ kortere” rij in voor de afgifte van de bagage. Wel blijkt dat het allemaal even lang duurt, dus geen tijdwinst. Dan de douane door en geld opnemen. Dollars en Colones, wat ziet dat geld uit andere landen er altijd mooi uit.
Op tijd mogen we het vliegtuig in, maar dan mogen we niet vertrekken, maar met een uur vertraging zitten we dan toch in de lucht. Het is een lange zit, maar met een film, wat lezen, en ik even haken lukt het wel. Links en rechts van mij dommelen mijn familieleden, en zelfs ik ben even een poosje weggedommeld!
In Amerika begint het circus opnieuw. Naar een zuil voor aanmelden ESTA, we maken alle 4 een foto en vingerafdrukken. Dat blijkt niet genoeg want daarna moeten we langs een persoon, die maakt van alle vingers afdrukken en ook nog een foto of irisscan. We staan weer in het systeem. Gelukkig gaan de koffers meteen door, dus daar hoeven we deze keer niets mee. We lopen rond, maar er is niet veel te beleven. Eten doen we bij Wendy’s, in Amerikaanse stijl, een hamburger.
De tweede vlucht vertrekt op tijd, hier niet echt een entertaunment systeem, alleen TV, dus vooral met de ogen dicht. Wel eerst nog genoten van een prachtige zonsondergang. Na drie en een half uur landen we in het donkere Costa Rica. Hier gaat het snel, de rijen zijn kort en voor we het weten hebben we onze stempel in het paspoort. Ook de koffers zien we al op de band als we komen aanlopen. De taxi staat klaar en na een ritje door San Jose komen we rond 23 uur bij ons hotel aan. Het ziet er leuk uit , maar lang zullen we er niet van genieten. Allemaal even douchen, spullen klaar leggen en  morgen om half 7 worden we weer beneden verwacht.






Costa Rica dag 1: de reis

De vakantie begint als de koffers in de auto zitten met ons erbij en we wegrijden. Om alvast aan het weer in Costa Rica te wennen worden we begeleidt door regen. Traditie getrouw worden Karlijn en ik met de bagage uitgezet bij P3 en zetten de mannen de auto weg. Nat geregend komen ze terug. Voor we de bus in gaan naar de vertrekhal mogen de kinderen nog aan een rad draaien. Karlijn wint een kaartspel en Jasper eigenlijk ook, maar dat wordt een strandbal. Hoewel we netjes drie uur van te voren zijn hebben we onze tijd best wel nodig. Een flinke rij voor de incheck, dus dat moeten we zelf regelen bij de zuil, Karlijn en Leo doen dat even en dan kunnen we de “ kortere” rij in voor de afgifte van de bagage. Wel blijkt dat het allemaal even lang duurt, dus geen tijdwinst. Dan de douane door en geld opnemen. Dollars en Colones, wat ziet dat geld uit andere landen er altijd mooi uit.
Op tijd mogen we het vliegtuig in, maar dan mogen we niet vertrekken, maar met een uur vertraging zitten we dan toch in de lucht. Het is een lange zit, maar met een film, wat lezen, en ik even haken lukt het wel. Links en rechts van mij dommelen mijn familieleden, en zelfs ik ben even een poosje weggedommeld!
In Amerika begint het circus opnieuw. Naar een zuil voor aanmelden ESTA, we maken alle 4 een foto en vingerafdrukken. Dat blijkt niet genoeg want daarna moeten we langs een persoon, die maakt van alle vingers afdrukken en ook nog een foto of irisscan. We staan weer in het systeem. Gelukkig gaan de koffers meteen door, dus daar hoeven we deze keer niets mee. We lopen rond, maar er is niet veel te beleven. Eten doen we bij Wendy’s, in Amerikaanse stijl, een hamburger.
De tweede vlucht vertrekt op tijd, hier niet echt een entertaunment systeem, alleen TV, dus vooral met de ogen dicht. Wel eerst nog genoten van een prachtige zonsondergang. Na drie en een half uur landen we in het donkere Costa Rica. Hier gaat het snel, de rijen zijn kort en voor we het weten hebben we onze stempel in het paspoort. Ook de koffers zien we al op de band als we komen aanlopen. De taxi staat klaar en na een ritje door San Jose komen we rond 23 uur bij ons hotel aan. Het ziet er leuk uit , maar lang zullen we er niet van genieten. Allemaal even douchen, spullen klaar leggen en  morgen om half 7 worden we weer beneden verwacht.






Costa Rica dag 2 : naar Tortuguero

Dan denk je dat je als een blok in slaap valt, na zo’n dag, maar het is altijd wel gezellig met ons vieren op een kamer, maar dan moet de een plassen en dan de ander. De wekker zou al vroeg af gaan en voor die tijd zie ik Karlijn tegenover me al op haar mobiel. Naast mij slapen mannen, dus zet ik ook de wifi aan en zo kan ik zonder geluid iets naar Karlijn zenden. Alleen vind ze de foto van Mark zijn ontbijtmuffins er zo lekker iit zien dat ze hardop reageert. We gaan dus allemaal maar aan de slag om op tijd beneden klaar te staan. Precies half zeven rijdt de bus voor, een grote tourincar voor 10 personen. We rijden door een fantastisch mooi landschap, groen, hele mooie planten, bloemen. Leuke huisjes enz. Om acht uur gaan we ontbijten, lekker fruit en van alles meer. Na het ontbijt hebben we nog even tijd om de vlindertuin in te gaan. Best leuk, maar te kort, we moeten door. We rijden verder en het blijft mooi. Uiteindelijk komen we rond 11 uur bij het oevrstappunt, daar gaan we een boot in. Het is er mega druk, zoveel mensen die allemaal naar hetzelfde gebied gaan. Alle bagage wordt opgestapeld in een boot en wij worden in andere boten vervoerd. De boot gaat snel en ook nu is het echt mooi. Maar het gaat te snel om dieren te spotten. Uiteindelijk zijn we er en worden onze koffers net iitgeladen. We verzamelen als groep en krijgen wat bijzonderheden te horen en onze kamernummers.

zaterdag 1 juli 2017

Kreta - dag 7

Het is vandaag onze laatste dag, we gaan rustig ontbijten en ik geniet nog even van al het lekkers. Terug in de kamer pakken we nog even wat verder in en dan installeren we ons bij het zwembad. Twee bedjes vol in de zon, dus om het kwartier liggen we zo'n beetje in het zwembad. Om half 12 brengen we onze koffers naar de receptie en checken we uit. Met de nodige spullen nog bij de bedjes kunnen we nog lekker genieten van het goede weer.

In het zwembad is iemand een proefduik aan het maken, wij dachten als test om later de zee in te gaan. Maar als die persoon klaar is wenken ze of ik het ook wel proberen. Na een korte uitleg mag ik een rondje duiken. Het stelt natuurlijk niet veel voor, maar wel erg leuk om zo een keer te proberen. Marco gaat daarna nog een rondje. Helaas voor hun hebben ze er niets mee kunnen verkopen, want we gaan vandaag al weg, maar eigenlijk laten ze ook helemaal niet merken dat dat hun doel is (toch denken wij van wel).

We zwemmen nog wat en drogen dan op terwijl we naar het mooie uitzicht kijken, de Nederlandse vrouw die bij ons in de bus zat komt er bij staan en we kletsen wat over onze ervaringen. Dan gaan we lunchen in de eetzaal beneden. Het smaakt allemaal weer lekker. Vervolgens weer lekker aan het zwembad liggen en we dommelen allebei een beetje weg. Een lekker rustig laatste dagje zo.

Om half 6 hebben we even een kamer om te douchen, en de laatste spullen in te pakken. Daarna nog even bij het strand kijken en dan in de bar met een drankje wachten tot we kunnen eten en alvast dit plaatsen. Straks eten en dan worden we om 19:55 opgehaald, we vliegen rond middernacht en komen morgen ochtend vroeg aan in Nederland.

vrijdag 30 juni 2017

Kreta - dag 6

Ontbijten doen we weer op tijd en ook halen we onze lunchbox op. Vandaag rijden we richting het binnenland om het Lassithi plateau te bezoeken. Eerst weer even naar de haven lopen om de huurauto op te halen. Dan tanken en de weg zoeken. Dit is even lastig, maar met behulp van Google maps lukt het, als we eenmaal op de goede weg zitten lukt het met de kaart. Het is een erg bochtige weg en we komen steeds hoger. Dit levert weer mooie uitzichten op. Op de kaart houd ik bij of we nog steeds de goede plaatjes aanhouden, maar na een tijdje kan het echt niet meer fout gaan. We stoppen bij het begin van de hoogvlakte, even de route bepalen en foto's maken van het uitzicht.

Het is een groot rondje wat we rijden, we komen door dorpjes met smalle straatjes en rijden langs de weilanden en velden met bomen. We stoppen hier en daar om even te kijken, en ook de leuke molentjes op de foto te zetten. Vroeger werden die echt gebruikt, maar tegenwoordig is alles gemoderniseerd en staan ze er alleen nog voor de toeristen. Als we ongeveer halverwege zijn staat de grot van Zeus aangegeven. Hier gaan we heen, we parkeren op de parkeerplaats en de parkeerwachter wenst ons succes. Het is best een goede klim, er worden ons ook taxi's aangeboden in de vorm van ezeltjes, maar dat vinden we wel een beetje zielig. De mensen die met de ezels meelopen moeten wel een goede conditie hebben denken we zo. De warmte maakt het extra vermoeiend maar met af en toe een stop komen we boven en hebben we een mooi uitzicht op het Lassithi plateau. Ook kunnen we hier een grot in, de grot waar Zeus geboren schijnt te zijn. Marco heeft alleen zijn portemonnee in de auto laten liggen en ik heb niet veel meer... Het wordt dus even spannend. Ik vraag of we kunnen pinnen en dat kan, daarbij bedenk ik ook gelijk dat ik best kan vragen of er studenten korting is. We begrijpen de man niet heel goed, maar ik kan mijn studentenkaart laten zien en nu hoeven we nog maar 6 euro te betalen, dit blijkt voor twee tickets te zijn. Als student ga je dus blijkbaar gratis naar binnen, helaas lag Marco's studentenkaart ook in de auto, maar dit is toch al mooi meegenomen.

De grot is heerlijk koel, wat erg fijn is na de warme wandeling. Verder is het mooi om de stalagmieten en stalactieten te zien, maar de grot ben je wel zo doorgelopen en het is behoorlijk druk. De weg terug naar de auto is ook nog best zwaar, het is steil dus voor je knieën niet bepaald een pretje. Wel gaat het sneller dan naar boven. We halen even de portemonnee uit de auto en gaan dan kijken of we ergens wat kunnen drinken. Er is een restaurantje met een mooi uitzicht op de hoogvlakte, Marco hoort dat hij zijn tentamen heeft gehaald dus daar kunnen we wel wat lekkers op drinken. Ook bestellen we een bord met patat wat we samen opeten. Het wandelen heeft ons best hongerig gemaakt.

Na even rustig gezeten te hebben en nog wat souvenir winkeltjes bekeken te hebben stappen we weer de hele hete auto in. We rijden de rest van de ronde en maken nog een paar stops, dan is het weer tijd om de hele kronkelinge weg naar Agios Nikolaos terug te rijden. Het is nog best een stuk, gelukkig kunnen we wel vlak bij het hotel parkeren. Om half vier zijn we terug, dus nog net op tijd om bij de poolbar een pizza te bestellen die we samen delen. Dan gaan we nog lekker bij het zwembad liggen. Weer wat lezen en ook nog even een ijsje eten. Het is nog warm dus ook even het zwembad in en na een poosje naar de kamer, douchen en dan naar de eetzaal om te eten. Er is moussaka en gyros dus ook deze Griekse gerechten kunnen we nog proberen. Na het eten kijken we even naar de ophaal tijd voor morgen, dan de spullen uit de auto halen en wat drinken in de bar. De auto sleutels mogen we bij de receptie inleveren dus dat is erg handig. In totaal hebben we afgelopen twee dagen 300km gereden, dus de auto is goed van dienst geweest. Vervolgens pakken we alvast de eerste dingen in, dan scheelt het morgen weer tijd en dan slapen.