woensdag 2 augustus 2017

Costa Rica dag 5: villa Tucan

Ik wordt vroeg wakker en denk dat ik apen hoor. Als ik Karlijn ook op onze veranda hoor stommelen kan ik het niet laten en sta ook op. Het is best nog vroeg, half zes, maar zo mooi buiten. Gisteren was het nog donker, maar nu kunnen we de zee zien, de zon en de toekans dies rond vliegen. Ook natuurlijk andere vogels en ook nog een andere soort toekan. Als Leo naar de wc gaat ziet hij ineens rode kikkertjes spingen, dat is dan toch leuk van geen muren hebben. Dan ontdekken we de brulapen achter ons huis. Het is hier echt geweldig. We genieten en ik doe een wasje, ondertussen naar de apen kijken. We besluiten nog even bij huis te blijven, ontbijten op ons gemak met toast en eieren en lopen de gardentrail die in de achtertuin begint. We nemen een bezem mee omdat er nog al wat spinnen zitten in groot voormaat. Het pad gaat best steil naar beneden en eindigt bij de oprijbaan. Daar hebben we mooi zicht op de boom waar de groene ara’s in zitten. Ook ontdekken we naast de rode kikkertjes, die overal springen, ook een groen/blauw gevlekt kikkertje. Eigenlijk krijgen we er geen genoeg van, maar toch pakken we onze spullen en vertrekken naar een strand. We vinden een rustig plekje, drie bankjes en een palmboom, daar gaan we zitten. Eerst maakt Jasper een filmpje met de drone en dan gaan we de zee in. Heerlijk water!
We genieten, zon, zee , palmen. Beetje kijken, lopen, zwemmen, zonnen. Uiteindelijk krijgen we toch trek en besluiten in Porto del Veijo te gaan lunchen. Een plaatsje waar een  caraibische sfeer hangt, overal gezellige muziek. We vinden een eettentje en dan blijkt er ook nog wifi te zijn. De nodige berichten stromen binnen, ook nog voor mijn verjaardag. Ik app even met Linda edventure, die onze reis heeft samengesteld en die we in het vliegtuig hebben ontmoet. Ze zat voor ons met haar kinderen, maar daar kwamen we pas achter bij het landen, toen moesten haar manderijnen op , die mochten Amerika niet in. Ook nog met de eigenaar van het huis waar we nu zitten, hij had gisteren gevraagd of we de toegangscode hadden van het hek, meteen om de wifi kunnen vragen. We eten lekker, zitten een poos om te proberen een dronefilmpje te uploaden op ons youtube kanaal en lopen dn nog even het plaatsje verder door en langs een supermarkt. Ik wil weer graag terug zijn als het nog licht is, nog even het moois om me heen bewonderen. 
We zien de toekans weer en de ara’s. Dan horen we de brulapen weer en als ik op inspectie ga vind ik de slingerapen. Nog leuker dus. Het is genieten en ook van ons aparte huis. Al snel wordt het weer donker en maken we wat te eten. Verder maken we de plannen voor de volgende dag en dan buiten douchen en naar bed.




Costa Rica dag 3: Tortuguero

Om een uur of vijf zijn we al weer een beetje wakker, het begint licht te worden en de vogels beginnen geluid te maken. Toch nog maar even proberen te blijven liggen. Wel al wat rondgelopen in de kamer dus Hettie denkt dat ik al naar buiten ben gegaan. Ze gaat naar buiten, naar het strand, vindt mij niet maar wel sporen van de schildpadden. Die leggen hier hun eieren, ‘s nachts graven ze die in. Als we doorhebben dat we allebei wakker zijn regent het heel hard, dus dan maar even op de veranda zitten. Om half zeven gaan we ons klaarmaken voor het ontbijt. We zijn er iets voor zeven en zijn dan de eerste. Het smaakt goed, een kok staat pannenkoekjes te maken en er is een juice bar, waar je zelf je sapje kan samen laten stellen. Na het onbijt maken we ons verder klaar voor de boottocht van vanmorgen. Het is gelukkig minder gaan regenen, maar voor de zekerheid nemen we wel regenjasjes mee.

We verzamelen bij het haventje en dan wordt er een indeling gemaakt van de boten. Het entreegeld voor het park wordt verzameld en dan kunnen we gaan varen. Gelijk zien we al twee zwavelborsttoekan’s. Dan gaan we naar de plek om de tickets te kopen, dit doet de gids, terwijl wij een paar vogels bekijken. Onze zwemvesten moeten aan, regels van het park. We varen een stuk en komen dan bij een inham, hier mogen de zwemvesten ineens weer uit. Blijkbaar was het kleine stukje genoeg. Hier zien we vleermuizen aan een boom hangen. Door al het bekijks gaan ze na een poosje ook nog dansen lijkt het wel. Zo varen we een heel stuk over het water, steeds als ergens een bootje ligt kijken we wat er te zien is. Zo helpen de gidsen elkaar. Ook heeft onze gids nog een eigen vondst, een kleine kaaiman. Hij ligt verscholen in het donker tussen het groen, knap gevonden. Ook stapt de gids even de boot uit en verzameld een hand vol termieten, wie wil er eentje proeven? Eerst één vrijwilliger, maar al snel volgen er meer dus Leo en Hettie wagen het ook, ze zijn knapperig en smaakvol. Verder zien we brulapen in de bomen en rode ara’s. Op een plek waar meerdere boten liggen, is hoog in de bomen een groep slingerapen te zien. We kijken hoe ze van de ene boom de andere boom in slingeren. Eentje heeft een kleintje op haar rug, er breekt nog een tak af, het is een hele show. Over het water gaan we verder en nu echt de kanalen in, hier is alles heel rustig en we worden omringd door het regenwoud, het is prachtig. Een paar brulapen laten zich horen en even later zien we ze ook. Midden in het nationale park zet de gids de motor uit en kunnen we alle regenwoud geluiden tot ons door laten dringen. Rustig varen we het kanaal weer uit om vervolgens over het water te racen richting de lodge. Voordat we daar zijn hebben we nog even een stop waar we een kleine boa zien liggen, dan zit de tour er weer op en leggen we aan in de haven. 

Even wat drinken en dan op de veranda zitten. Om half 1 kunnen we lunchen, dus dat doen we gelijk, we hebben al weer trek. Er is tomatensoep en vlees van de gril, we laten het ons weer goed smaken. Weer even ons klaarmaken, lenzen wisselen enzo en dan gaan we op pad naar het plaatsje Tortuguero. Het zou ongeveer een half uur lopen zijn, via een pad langs het strand. Het is erg mooi en overal vliegen vlinders rond. Omringd door mooie planten en af en toe een doorkijkje naar de zee lopen we het stuk. We hebben het niet getimed, maar het was best een stuk lopen, zeker met deze luchtvochtigheid. Wel is het lopen het zeker waard, het is een schattig dorpje met gekleurde huisjes. Er is een schooltje en ook een aantal toeristische winkeltjes. We kopen water, wat hier een stuk goedkoper is dan bij het restaurant van de lodge. Zo lopen we even rond en twijfelen dan over hoe we terug zullen gaan. Onze dag is nog lang en er staat nog wat op de planning dus we besluiten onze energie te sparen en een watertaxi terug te nemen. Met z’n vieren worden we teruggevaren naar de lodge, dat is toch wel echt even lekker. Een koele wind en zelf hoeven we niets te doen, het is ook nog een stuk sneller.

Op de veranda rusten we even uit tot onze volgende tour. Met onze gids van hier gaan we op zoek naar kikkers. We verzamelen met een hele groep bij de receptie en gaan dan de tuin verkennen. Uitleg krijgen we in het Spaans en in het Engels, over verschillende planten soorten. Dan gaan we naar een speciaal aangelegd deel voor kikkers. Het is wel vrij in de natuur, maar er zijn (voor ons niet zichtbare) sproeiers. De kikkers houden namelijk van een hoge luchtvochtigheid. Ook wij worden dan ook maar nat. Verder worden ze vooral actief als het donker is, dat maakt het speuren er niet makkelijker op. Maar onze gids is er goed in en al snel vindt hij er een, een roodoogmaki kikker. De kikkers hebben gevoeloge ogen, dus flitsen mag niet, de gids kan alleen een beetje bijschijnen. Zelf speuren we ook nog even verder en we ontdekken er nog een paar, maar het is niet makkelijk. Fotograferen zonder flits met zo weinig licht is al helemaal moeilijk. Toch hebben we wel wat er op gekregen met de camera, dus hopelijk als het internet het toelaat staan die ook op het blog. 

Vanmiddag hebben we een schildpaddentour geboekt en nu kunnen we even kijken hoe laat we vertrekken. Half tien blijkt dat te zijn dus we kunnen nog rustig aan doen. We eten dan ook rustig, er is weer een pasta station, dus dat is erg lekker. Nu op de veranda dit even schrijven, en net besloten dat we het voor vandaag hier bij laten. De schildpaddentour duurt tot half twaalf ongeveer, dus daarvan horen jullie morgen of het gelukt is om een schildpad te vinden die eieren legt, wij hopen het. 











Costa Rica dag 4: op weg naar Punta Uva

We lagen erg laat op bed na een fantastische schildpadden tocht. Om 21.30 gingen we met de boot om een stuk verderop naar een schildpad te gaan die eieren zou gaan leggen. We waren groep 5 en het zou kunnen dat we een schildpad moeten delen. Na een stuk lopen, door de jungle met zaklamp en op het strand in het donker. Het is lastig lopen en we passeren met alle groepen een spoor van een schildpad. We denken allemaal, praten mag nl niet, daar zal al wel een groep gekeken hebben. Maar nee, even later zijn de spotters er ook van op de hoogte en krijgen we onze eigen schildpad. Eerst even nog wachten totdat ze haar nest klaar heeft en dan begint het eieren leggen. Met rood licht wordt het voor ons zichtbaar gemaakt. Het is een heel proces, maar heel bijzonder. Na ongeveer 140 eieren, begint het toedekken ervan. Met de achterpoten worden ze onder zand gestopt en daarna begint het camoefleren van het nest. We staan, en staan, hier en daar gaat er één zitten en dan krijgen we te horen dat het nog wel 45 minuten kan duren voordat ze in zee gaat. Maar er is een andere schildpad die al wel klaar is en daar kunnen we naar kijken. Op weg er naar toe komen we er nog één tegen, dus we zien er twee terug naar zee gaan, ook in het rode licht. Wat een mooie avond, ook bijzonder dat het droog is gebleven. Rond  middernacht waren we dus thuis.
Tja, en dan toch maar weer op tijd uit bed omdat we naar het volgende adres door gaan. Eerst een beetje verjaardag, slingertje op de schommelstoelen en alvast een cadeautje. Het is de bedoeling straks verder te vieren in ons huis. We ontbijten en maken de koffers in orde. Om kwart voor negen worden we verwacht bij de boten en varen we in een uur terug door het mooie Tortuguero. Bij het overstappunt voor de bus moeten we een tijdje wachten en dan met de bus naar ons lunchadres, waar we de auto krijgen.
Dat wordt even een dingetje, de auto is te laat en onze auto is er niet. We krijgen uiteindelijk met veel vertraging een andere mee en de onze wordt naar ons hotel gebracht. We gaan op weg en moeten nu echt door rijden en kunnen onderweg niets meer doen. We doen alleen boodschappen, want het all inclusive is voorbij, wij gaan nu naar een huis. Als we iets voor het avondeten en ontbijt hebben rijden we het laatste stukje. Dat gaat over een steile oprit en we lopen vast bij een toegangspoort. Gelukkig hangt er een grote klok om te luiden en krijgen we de code. We rijden door en komen bij een te leuk huis. De dochter van de eigenaar geeft ons veel informatie. Daarna gaan we wennen aan onze villa. Een mooi huis in de jungle, er staat een “ muur” van voornamelijk glas met daarvoor eraan vast een bank en een keukenblok. Links en rechts een vierkant, dat zijn slaapkamers. Als je achter de slaapkamer door een deur gaat sta je in de badkamer, maar die heeft verder geen muren. Je zit dus lekker de natuur in te kijken of je staat te kijken. Het is nu donker, maar toch even wennen. Alles dus open, geen sleutels, wel één kluisje voor de paspoorten.Uiteindelijk komt onze auto, nog weer een heel gedoe en die man had hiervoor vier uur moeten rijden en moet dat ook weer terug. Tja, daar kunnen wij niets aan doen. Gelukkig hielp de dochter ons weer, want ons spaans is erg slecht en zijn engels ook. Uiteindelijk is het tijd om nog even verjaardag te vieren. De kinderen hebben een erg leuk cadeautje op de kop getikt, een boek van vroeger, ik heb heel wat delen voor gelezen die de kinderen van oma mee kregen op vakantie. Het boek: Wolfie en Dolfie zoektocht met een drone. Geweldig, en nu kunnen ze niet wachten tot ik ga voorlezen. Toch zijn we moe en na een stuk cake gaan we vroeg naar bed.

maandag 31 juli 2017

Costa Rica dag 3: Tortuguero

Om een uur of vijf zijn we al weer een beetje wakker, het begint licht te worden en de vogels beginnen geluid te maken. Toch nog maar even proberen te blijven liggen. Wel al wat rondgelopen in de kamer dus Hettie denkt dat ik al naar buiten ben gegaan. Ze gaat naar buiten, naar het strand, vindt mij niet maar wel sporen van de schildpadden. Die leggen hier hun eieren, ‘s nachts graven ze die in. Als we doorhebben dat we allebei wakker zijn regent het heel hard, dus dan maar even op de veranda zitten. Om half zeven gaan we ons klaarmaken voor het ontbijt. We zijn er iets voor zeven en zijn dan de eerste. Het smaakt goed, een kok staat pannenkoekjes te maken en er is een juice bar, waar je zelf je sapje kan samen laten stellen. Na het onbijt maken we ons verder klaar voor de boottocht van vanmorgen. Het is gelukkig minder gaan regenen, maar voor de zekerheid nemen we wel regenjasjes mee.

We verzamelen bij het haventje en dan wordt er een indeling gemaakt van de boten. Het entreegeld voor het park wordt verzameld en dan kunnen we gaan varen. Gelijk zien we al twee zwavelborsttoekan’s. Dan gaan we naar de plek om de tickets te kopen, dit doet de gids, terwijl wij een paar vogels bekijken. Onze zwemvesten moeten aan, regels van het park. We varen een stuk en komen dan bij een inham, hier mogen de zwemvesten ineens weer uit. Blijkbaar was het kleine stukje genoeg. Hier zien we vleermuizen aan een boom hangen. Door al het bekijks gaan ze na een poosje ook nog dansen lijkt het wel. Zo varen we een heel stuk over het water, steeds als ergens een bootje ligt kijken we wat er te zien is. Zo helpen de gidsen elkaar. Ook heeft onze gids nog een eigen vondst, een kleine kaaiman. Hij ligt verscholen in het donker tussen het groen, knap gevonden. Ook stapt de gids even de boot uit en verzameld een hand vol termieten, wie wil er eentje proeven? Eerst één vrijwilliger, maar al snel volgen er meer dus Leo en Hettie wagen het ook, ze zijn knapperig en smaakvol. Verder zien we brulapen in de bomen en rode ara’s. Op een plek waar meerdere boten liggen, is hoog in de bomen een groep slingerapen te zien. We kijken hoe ze van de ene boom de andere boom in slingeren. Eentje heeft een kleintje op haar rug, er breekt nog een tak af, het is een hele show. Over het water gaan we verder en nu echt de kanalen in, hier is alles heel rustig en we worden omringd door het regenwoud, het is prachtig. Een paar brulapen laten zich horen en even later zien we ze ook. Midden in het nationale park zet de gids de motor uit en kunnen we alle regenwoud geluiden tot ons door laten dringen. Rustig varen we het kanaal weer uit om vervolgens over het water te racen richting de lodge. Voordat we daar zijn hebben we nog even een stop waar we een kleine boa zien liggen, dan zit de tour er weer op en leggen we aan in de haven. 

Even wat drinken en dan op de veranda zitten. Om half 1 kunnen we lunchen, dus dat doen we gelijk, we hebben al weer trek. Er is tomatensoep en vlees van de gril, we laten het ons weer goed smaken. Weer even ons klaarmaken, lenzen wisselen enzo en dan gaan we op pad naar het plaatsje Tortuguero. Het zou ongeveer een half uur lopen zijn, via een pad langs het strand. Het is erg mooi en overal vliegen vlinders rond. Omringd door mooie planten en af en toe een doorkijkje naar de zee lopen we het stuk. We hebben het niet getimed, maar het was best een stuk lopen, zeker met deze luchtvochtigheid. Wel is het lopen het zeker waard, het is een schattig dorpje met gekleurde huisjes. Er is een schooltje en ook een aantal toeristische winkeltjes. We kopen water, wat hier een stuk goedkoper is dan bij het restaurant van de lodge. Zo lopen we even rond en twijfelen dan over hoe we terug zullen gaan. Onze dag is nog lang en er staat nog wat op de planning dus we besluiten onze energie te sparen en een watertaxi terug te nemen. Met z’n vieren worden we teruggevaren naar de lodge, dat is toch wel echt even lekker. Een koele wind en zelf hoeven we niets te doen, het is ook nog een stuk sneller.

Op de veranda rusten we even uit tot onze volgende tour. Met onze gids van hier gaan we op zoek naar kikkers. We verzamelen met een hele groep bij de receptie en gaan dan de tuin verkennen. Uitleg krijgen we in het Spaans en in het Engels, over verschillende planten soorten. Dan gaan we naar een speciaal aangelegd deel voor kikkers. Het is wel vrij in de natuur, maar er zijn (voor ons niet zichtbare) sproeiers. De kikkers houden namelijk van een hoge luchtvochtigheid. Ook wij worden dan ook maar nat. Verder worden ze vooral actief als het donker is, dat maakt het speuren er niet makkelijker op. Maar onze gids is er goed in en al snel vindt hij er een, een roodoogmaki kikker. De kikkers hebben gevoeloge ogen, dus flitsen mag niet, de gids kan alleen een beetje bijschijnen. Zelf speuren we ook nog even verder en we ontdekken er nog een paar, maar het is niet makkelijk. Fotograferen zonder flits met zo weinig licht is al helemaal moeilijk. Toch hebben we wel wat er op gekregen met de camera, dus hopelijk als het internet het toelaat staan die ook op het blog. 

Vanmiddag hebben we een schildpaddentour geboekt en nu kunnen we even kijken hoe laat we vertrekken. Half tien blijkt dat te zijn dus we kunnen nog rustig aan doen. We eten dan ook rustig, er is weer een pasta station, dus dat is erg lekker. Nu op de veranda dit even schrijven, en net besloten dat we het voor vandaag hier bij laten. De schildpaddentour duurt tot half twaalf ongeveer, dus daarvan horen jullie morgen of het gelukt is om een schildpad te vinden die eieren legt, wij hopen het. 

zondag 30 juli 2017

Costa Rica dag 2 : naar Tortuguero

Dan denk je dat je als een blok in slaap valt, na zo’n dag, maar het is altijd wel gezellig met ons vieren op een kamer, maar dan moet de een plassen en dan de ander. De wekker zou al vroeg af gaan en voor die tijd zie ik Karlijn tegenover me al op haar mobiel. Naast mij slapen mannen, dus zet ik ook de wifi aan en zo kan ik zonder geluid iets naar Karlijn zenden. Alleen vind ze de foto van Mark zijn ontbijtmuffins er zo lekker uit zien dat ze hardop reageert. We gaan dus allemaal maar aan de slag om op tijd beneden klaar te staan. Precies half zeven rijdt de bus voor, een grote tourincar voor 10 personen. We rijden door een fantastisch mooi landschap, groen, hele mooie planten, bloemen. Leuke huisjes enz. Om acht uur gaan we ontbijten, lekker fruit en van alles meer. Na het ontbijt hebben we nog even tijd om de vlindertuin in te gaan. Best leuk, maar te kort, we moeten door. We rijden verder en het blijft mooi. Uiteindelijk komen we rond 11 uur bij het overstappunt, daar gaan we een boot in. Het is er mega druk, zoveel mensen die allemaal naar hetzelfde gebied gaan. Alle bagage wordt opgestapeld in een boot en wij worden in andere boten vervoerd. De boot gaat snel en ook nu is het echt mooi. Maar het gaat te snel om dieren te spotten. Uiteindelijk zijn we er en worden onze koffers net uitgeladen. We verzamelen als groep en krijgen wat bijzonderheden te horen en onze kamernummers.
We zoeken ze op, het is leuk. Naast elkaar, schommelstoelen er voor en geen ramen, alleen gaas. Het ziet er netjes uit, maar wat belangrijker is, alles ligt in een hele mooie tuin. We droppen de koffers en mogen gelukkig al bijna lunchen. Ook hier is het weer prima, wel met tafelschikking. Wij moeten een plaats zoeken in de afdeling van Sebastiaan. Ook kunnen we hem nog het nodige vragen. Het blijkt dat alles hier op afspraak gaat en dat de wandeltour om 15 uur is, de boottocht morgen en dat de rest is bij te boeken. Wij willen echter de wandeltour morgen, om nu rustig te kunnen genieten van al het moois. Het kan niet, maar toch besluiten we de gok te wagen en morgen te kijken om aan te sluiten en anders er achteraan te wandelen, in ieder geval naar het gelijknamige dorpje (wordt vervolgd).
Na de lunch duiken we eerst even het zwembad in, het is best warm en de zon schijnt. Na deze verkoeling lopen we naar het strand. Zo mooi! We genieten. Ook de hele tuin is mooi, veel bloemen, planten en vogels. We denken een kikker te horen maar kunnen het geluid niet goed traceren, gelukkig komen we iemand tegen die ons er op wijst dat het een toecan is en we ontdekken hem vrij snel, wel ver weg, maar onze eerste. Ook veel verschillende vlinders vliegen rond. We lopen het jungle pad en sluiten af met nog even zwemmen ter afkoeling. Heerlijk zitten, even schrijven, mijmeren, plannen maken en klaar maken om te gaan eten.







Costa Rica dag 1: de reis

De vakantie begint als de koffers in de auto zitten met ons erbij en we wegrijden. Om alvast aan het weer in Costa Rica te wennen worden we begeleidt door regen. Traditie getrouw worden Karlijn en ik met de bagage uitgezet bij P3 en zetten de mannen de auto weg. Nat geregend komen ze terug. Voor we de bus in gaan naar de vertrekhal mogen de kinderen nog aan een rad draaien. Karlijn wint een kaartspel en Jasper eigenlijk ook, maar dat wordt een strandbal. Hoewel we netjes drie uur van te voren zijn hebben we onze tijd best wel nodig. Een flinke rij voor de incheck, dus dat moeten we zelf regelen bij de zuil, Karlijn en Leo doen dat even en dan kunnen we de “ kortere” rij in voor de afgifte van de bagage. Wel blijkt dat het allemaal even lang duurt, dus geen tijdwinst. Dan de douane door en geld opnemen. Dollars en Colones, wat ziet dat geld uit andere landen er altijd mooi uit.
Op tijd mogen we het vliegtuig in, maar dan mogen we niet vertrekken, maar met een uur vertraging zitten we dan toch in de lucht. Het is een lange zit, maar met een film, wat lezen, en ik even haken lukt het wel. Links en rechts van mij dommelen mijn familieleden, en zelfs ik ben even een poosje weggedommeld!
In Amerika begint het circus opnieuw. Naar een zuil voor aanmelden ESTA, we maken alle 4 een foto en vingerafdrukken. Dat blijkt niet genoeg want daarna moeten we langs een persoon, die maakt van alle vingers afdrukken en ook nog een foto of irisscan. We staan weer in het systeem. Gelukkig gaan de koffers meteen door, dus daar hoeven we deze keer niets mee. We lopen rond, maar er is niet veel te beleven. Eten doen we bij Wendy’s, in Amerikaanse stijl, een hamburger.
De tweede vlucht vertrekt op tijd, hier niet echt een entertaunment systeem, alleen TV, dus vooral met de ogen dicht. Wel eerst nog genoten van een prachtige zonsondergang. Na drie en een half uur landen we in het donkere Costa Rica. Hier gaat het snel, de rijen zijn kort en voor we het weten hebben we onze stempel in het paspoort. Ook de koffers zien we al op de band als we komen aanlopen. De taxi staat klaar en na een ritje door San Jose komen we rond 23 uur bij ons hotel aan. Het ziet er leuk uit , maar lang zullen we er niet van genieten. Allemaal even douchen, spullen klaar leggen en  morgen om half 7 worden we weer beneden verwacht.






Costa Rica dag 1: de reis

De vakantie begint als de koffers in de auto zitten met ons erbij en we wegrijden. Om alvast aan het weer in Costa Rica te wennen worden we begeleidt door regen. Traditie getrouw worden Karlijn en ik met de bagage uitgezet bij P3 en zetten de mannen de auto weg. Nat geregend komen ze terug. Voor we de bus in gaan naar de vertrekhal mogen de kinderen nog aan een rad draaien. Karlijn wint een kaartspel en Jasper eigenlijk ook, maar dat wordt een strandbal. Hoewel we netjes drie uur van te voren zijn hebben we onze tijd best wel nodig. Een flinke rij voor de incheck, dus dat moeten we zelf regelen bij de zuil, Karlijn en Leo doen dat even en dan kunnen we de “ kortere” rij in voor de afgifte van de bagage. Wel blijkt dat het allemaal even lang duurt, dus geen tijdwinst. Dan de douane door en geld opnemen. Dollars en Colones, wat ziet dat geld uit andere landen er altijd mooi uit.
Op tijd mogen we het vliegtuig in, maar dan mogen we niet vertrekken, maar met een uur vertraging zitten we dan toch in de lucht. Het is een lange zit, maar met een film, wat lezen, en ik even haken lukt het wel. Links en rechts van mij dommelen mijn familieleden, en zelfs ik ben even een poosje weggedommeld!
In Amerika begint het circus opnieuw. Naar een zuil voor aanmelden ESTA, we maken alle 4 een foto en vingerafdrukken. Dat blijkt niet genoeg want daarna moeten we langs een persoon, die maakt van alle vingers afdrukken en ook nog een foto of irisscan. We staan weer in het systeem. Gelukkig gaan de koffers meteen door, dus daar hoeven we deze keer niets mee. We lopen rond, maar er is niet veel te beleven. Eten doen we bij Wendy’s, in Amerikaanse stijl, een hamburger.
De tweede vlucht vertrekt op tijd, hier niet echt een entertaunment systeem, alleen TV, dus vooral met de ogen dicht. Wel eerst nog genoten van een prachtige zonsondergang. Na drie en een half uur landen we in het donkere Costa Rica. Hier gaat het snel, de rijen zijn kort en voor we het weten hebben we onze stempel in het paspoort. Ook de koffers zien we al op de band als we komen aanlopen. De taxi staat klaar en na een ritje door San Jose komen we rond 23 uur bij ons hotel aan. Het ziet er leuk uit , maar lang zullen we er niet van genieten. Allemaal even douchen, spullen klaar leggen en  morgen om half 7 worden we weer beneden verwacht.