zaterdag 5 augustus 2017

Costa Rica dag 7: van Punta Uva naar Sarapique

Weer worden we iets voor half 6 wakker, als ik naar de badkamer ga zie ik Hettie in mijn ooghoek, ze is apen aan het spotten. De brulapen zijn ook duidelijk te horen. Ik ga ook maar gelijk naar buiten en zo zitten we even, we spotten de ara’s nog en overal springen weer kleine kikkertjes rond. Deze keer spot Hettie de Agoeti. We genieten nog even van de prachtige omgeving en ontbijten weer buiten met een omelet en toast. Dan is het tijd om langzaam onze spullen in te pakken en afscheid te nemen van het prachtig gelegen huis. 

Wel blijven we nog even aan de Caribische kust om nog even te genieten van het heerlijke weer hier, voor de komende week verwachten we toch slechter weer en vooral veel regen. Als eerste gaan we naar het strand Arrecife, het favoriete strand van Maya, de dochter van de eigenaar van het huis. Het is nog erg rustig en het strand is mooi, de golven zijn wel erg hoog dus snorkelen gaat helaas niet. We blijven even en besluiten dan toch verder te gaan naar een volgend strand, hier hadden we een leuke palmboom gespot. Ik probeer er in te klimmen maar dat valt nog niet mee. Jasper daarentegen gaat hangen en slaat dan zo zijn benen om de boom en hangt als een luiaard. Hij springt er ook zo weer af, mij kost het toch wat moeite, maar ook ik beland weer op de grond. Even al het zand afspoelen en dan weer door naar het volgende strand. Hier is een heel klein eilandje te zien in de zee. Dat vraagt natuurlijk om wat drone beelden, dus Jasper gaat aan de slag terwijl wij ‘gewone’ foto’s maken. Vervolgens gaan we liggen en dan ook even de zee in. De golven zijn hoog en je wordt ook teruggezogen de zee in. Overal zijn ook rode vlaggen te zien maar we doen voorzichtig vinden wij. Het is heerlijk in het water, de zee is ook lekker warm. De strandwacht vindt het alleen wel gevaarlijk en we worden het water uitgevloten. Hij maakt een praatje en vertelt dat er verderop een gele vlag is. Het is er eentje, tussen alle rode in, maar we luisteren netjes en gaan daar heen. Ook hier zijn de golven hoog en we worden een paar keer meegenomen. Een aantal mensen zijn aan het surfen, dus dat is leuk om te zien. Na een tijdje gaan we toch maar opdrogen want we hebben nog een lange rit te gaan. Er is maar een weg en die loopt langs de zee, deze volgen we en ondertussen zoeken we een restaurantje om te lunchen. Leo heeft wat gezien en na een paar gevaarlijke manouvres komen we er. De serveerster spreekt alleen Spaans maar we komen er uit. Het is eventjes wachten op het eten maar het smaakt goed. Onze volgende stop is bij een heel klein bakkertje, ook hier wordt nauwelijks Engels gesproken maar we komen er uit, de man achter ons in de rij spreekt wat beter Engels en helpt ons. Erg leuk om zo brood te kopen. 

We vervolgen onze weg naar Sarapique. Langzaam rijden we verder de wolken tegemoet en uiteindelijk gaat het ook regenen. Dat houdt snel op en vervolgens zien we een mooie zonsondergang. Het is even speuren maar we vinden het bord van Finca Sura. Na een stuk rijden over de onverharde weg komen we er aan. Het is donker en er is geen verlichting en we rijden op de gok naar het restaurant. Daar vragen we naar de receptie, die blijkt daar te zijn. De vrouw spreekt alleen Spaans en ze probeert op een blaadje te tekenen waar we heen moeten voor de sleutels. Het ziet er bijzonder uit en er is geen wifi. Missschien het blog plaatsen als we ergens onderweg internet hebben. 

donderdag 3 augustus 2017

Costa Rica dag 6: Cahuita National Park

Midden in de nacht word ik wakker van gerommel buiten, als ik echt een klap hoor ga ik toch maar kijken, Hettie en Leo bedachten hetzelfde. De prullenbak is omgevallen, maar het fruit en andere spullen ligt er nog. Na onze ervaring in het Kruger Park denken we gelijk aan apen. Als we ‘s ochtends met de eigenaar van het huis appen blijkt dat ook zij bezoek hebben gehad en het is waarschijnlijk een familie wasberen of neusbeuren geweest. We hopen dat we ze nog overdag gaan zien. Toch nog weer even geslapen, maar weer voor half 6 wakker. Aangezien het gisteren zo mooi was en je hier eigenlijk niets wilt missen als het licht is ga ik buiten zitten. Het is nog rustig buiten, en ook de rest slaapt nog. Als het langzaam lichter wordt ontwaken de vogels, ik hoor brulapen. Als ik achter het huis loop zie ik in plaats van brulapen, slingerapen. Een moeder met baby en nog een kleiner aapje. Ik volg ze met mijn camera. Ondertussen zit Jasper rustig op de wc en hij ziet ineens een aap voorbij slingeren, het is dezelfde als ik heb gespot dus even later kom ik met camera voorbij. Erg bijzonder zo’n badkamer. We ontbijten weer in onze buitenkeuken en maken ons dan klaar om op pad te gaan. 

Vandaag gaan we toch het mooie huis verlaten om naar Cahuita National Park te gaan. Het is even zoeken naar de ingang, maar we vinden het en ook een parkeerplaats.  Aan deze kant van het park wordt geen entreegeld gevraagd alleen een vrijwillige bijdrage voor het park. Die geven we dan ook en dan gaan we het park in. Al heel snel zien we een hele groep mensen hoog de bomen in staan turen, nu is de vraag, wat zien ze? Er zijn een paar Nederlamders bij, dus al snel weten we het, een wasbeer. Ook kunnen ze hem mooi aanwijzen met een lazer pointer. De groep gaat door, wij blijven nog even kijken. Iets verderop staan nog een paar mensen naar boven te kijken, een luiaard! Wel helemaal als een bolletje in elkaar gekropen, maar goed onze eerste luiaard is gespot. Een klein stukje verder wijst een man ons nog een luiaard aan, we hebben nu al de twee en drie-tenige gezien. Zelf kunnen we het verschil niet zien, ook deze zit alleen opgerold hoog in een boom. De man wijst ons op nog een paar dieren, toch nog een soort gids. 
We komen ook een groep brulapen tegen, die konden we ook zo zelf ontdekken. Na even kijken lopen we verder, langzaam lopen we over het pad en als er wat ritselt staan we stil. Dit levert uiteindelijk toch wat op, ik spot twee Agoeti’s. Ze rennen van de ene struik naar de andere, maar uiteindelijk gaat er eentje rustig zitten voor een foto. Na deze leuke vondst vinden we een picknick tafel waar we even wat drinken en een koekje eten. 

Vervolgens hebben we een rivier over te steken, dat hoort bij het park. Dus schoenen uit, alle spullen hoog op de rug en door het water waden. Gelijk aan de overkant zien we een wasbeer op het strand, deze is dichtbij en wat aan het rommelen in de struiken. Wij zijn de eerste die hem zien en na een tijdje staan er nog meer mensen te kijken. Dan gaan wij maar weer snel door want met een groep mensen kan je niet rustig door de jungle lopen. Overal zien we ook nog vlinders, salamanders en ook af en toe een spoor van parasolmieren. Als we over een brug lopen zien we samen met twee vrouwen ook nog een aap. Een witschouderkapucijnaap, dan zien we er steeds meer. Ze gaan boven het pad zitten, als Hettie voorbij loopt beginnen ze boos te doen. Eerst alleen naar haar maar vervolgens ook naar ons, ze laten hun tanden zien en lijken ons proberen weg te jagen. Het is best een beetje eng. Ze zijn wel actief, dus hopelijk levert dat leuke plaatjes op. Na een tijdje komt een wachter van het park langs, een van de vrouwen verteld dat we er niet langs durven en hij grapt dat het zijn apen zijn en ze kunnen geen kwaad. We lopen met zijn allen maar snel achter hem aan. Het vervolg van het pad is erg modderig dus we lopen voorzichtig. Zo komen we uiteindelijk uit bij Punta Cahuita, hier instaleren we ons op het strand. Op een boomstam met onze benen in het water eten we ons brood op. Het water is mooi en aanlokkelijk, ik ga er maar even in, hopelijk voor de terugweg weer droog. Jasper vliegt met de drone en we maken nog wat foto’s. 

Na een tijdje is het toch tijd om terug te gaan, onderweg zien we nog weer apen en wasberen. Het is best oppassen want de apen gooien hun vruchten als ze op zijn zo naar beneden. Eentje valt net naast mijn hoofd. We gaan weer naar de auto en stoppen op de terugweg naar het huis bij een supermarkt om nog even boodschappen te doen. Bij het huis aangekomen is het licht weer erg mooi, dus even in de tuin rondwandelen. Ook hier spot ik weer twee Agoeti’s, gewoon in de tuin. Als ik ze aan Leo probeer te laten zien ontdek ik nog iets, een luiaard! Wel ver weg en in de bladeren maar deze beweegt. (Helaas nog geen foto met hoofd er op.) Met de rest erbij proberen we hem terug te vinden maar het lukt niet. We eten weer lekker bij het huis en rommelen nog wat aan. 

woensdag 2 augustus 2017

Costa Rica dag 5: villa Tucan

Ik wordt vroeg wakker en denk dat ik apen hoor. Als ik Karlijn ook op onze veranda hoor stommelen kan ik het niet laten en sta ook op. Het is best nog vroeg, half zes, maar zo mooi buiten. Gisteren was het nog donker, maar nu kunnen we de zee zien, de zon en de toekans dies rond vliegen. Ook natuurlijk andere vogels en ook nog een andere soort toekan. Als Leo naar de wc gaat ziet hij ineens rode kikkertjes spingen, dat is dan toch leuk van geen muren hebben. Dan ontdekken we de brulapen achter ons huis. Het is hier echt geweldig. We genieten en ik doe een wasje, ondertussen naar de apen kijken. We besluiten nog even bij huis te blijven, ontbijten op ons gemak met toast en eieren en lopen de gardentrail die in de achtertuin begint. We nemen een bezem mee omdat er nog al wat spinnen zitten in groot voormaat. Het pad gaat best steil naar beneden en eindigt bij de oprijbaan. Daar hebben we mooi zicht op de boom waar de groene ara’s in zitten. Ook ontdekken we naast de rode kikkertjes, die overal springen, ook een groen/blauw gevlekt kikkertje. Eigenlijk krijgen we er geen genoeg van, maar toch pakken we onze spullen en vertrekken naar een strand. We vinden een rustig plekje, drie bankjes en een palmboom, daar gaan we zitten. Eerst maakt Jasper een filmpje met de drone en dan gaan we de zee in. Heerlijk water!
We genieten, zon, zee , palmen. Beetje kijken, lopen, zwemmen, zonnen. Uiteindelijk krijgen we toch trek en besluiten in Porto del Veijo te gaan lunchen. Een plaatsje waar een  caraibische sfeer hangt, overal gezellige muziek. We vinden een eettentje en dan blijkt er ook nog wifi te zijn. De nodige berichten stromen binnen, ook nog voor mijn verjaardag. Ik app even met Linda edventure, die onze reis heeft samengesteld en die we in het vliegtuig hebben ontmoet. Ze zat voor ons met haar kinderen, maar daar kwamen we pas achter bij het landen, toen moesten haar manderijnen op , die mochten Amerika niet in. Ook nog met de eigenaar van het huis waar we nu zitten, hij had gisteren gevraagd of we de toegangscode hadden van het hek, meteen om de wifi kunnen vragen. We eten lekker, zitten een poos om te proberen een dronefilmpje te uploaden op ons youtube kanaal en lopen dn nog even het plaatsje verder door en langs een supermarkt. Ik wil weer graag terug zijn als het nog licht is, nog even het moois om me heen bewonderen. 
We zien de toekans weer en de ara’s. Dan horen we de brulapen weer en als ik op inspectie ga vind ik de slingerapen. Nog leuker dus. Het is genieten en ook van ons aparte huis. Al snel wordt het weer donker en maken we wat te eten. Verder maken we de plannen voor de volgende dag en dan buiten douchen en naar bed.




Costa Rica dag 3: Tortuguero

Om een uur of vijf zijn we al weer een beetje wakker, het begint licht te worden en de vogels beginnen geluid te maken. Toch nog maar even proberen te blijven liggen. Wel al wat rondgelopen in de kamer dus Hettie denkt dat ik al naar buiten ben gegaan. Ze gaat naar buiten, naar het strand, vindt mij niet maar wel sporen van de schildpadden. Die leggen hier hun eieren, ‘s nachts graven ze die in. Als we doorhebben dat we allebei wakker zijn regent het heel hard, dus dan maar even op de veranda zitten. Om half zeven gaan we ons klaarmaken voor het ontbijt. We zijn er iets voor zeven en zijn dan de eerste. Het smaakt goed, een kok staat pannenkoekjes te maken en er is een juice bar, waar je zelf je sapje kan samen laten stellen. Na het onbijt maken we ons verder klaar voor de boottocht van vanmorgen. Het is gelukkig minder gaan regenen, maar voor de zekerheid nemen we wel regenjasjes mee.

We verzamelen bij het haventje en dan wordt er een indeling gemaakt van de boten. Het entreegeld voor het park wordt verzameld en dan kunnen we gaan varen. Gelijk zien we al twee zwavelborsttoekan’s. Dan gaan we naar de plek om de tickets te kopen, dit doet de gids, terwijl wij een paar vogels bekijken. Onze zwemvesten moeten aan, regels van het park. We varen een stuk en komen dan bij een inham, hier mogen de zwemvesten ineens weer uit. Blijkbaar was het kleine stukje genoeg. Hier zien we vleermuizen aan een boom hangen. Door al het bekijks gaan ze na een poosje ook nog dansen lijkt het wel. Zo varen we een heel stuk over het water, steeds als ergens een bootje ligt kijken we wat er te zien is. Zo helpen de gidsen elkaar. Ook heeft onze gids nog een eigen vondst, een kleine kaaiman. Hij ligt verscholen in het donker tussen het groen, knap gevonden. Ook stapt de gids even de boot uit en verzameld een hand vol termieten, wie wil er eentje proeven? Eerst één vrijwilliger, maar al snel volgen er meer dus Leo en Hettie wagen het ook, ze zijn knapperig en smaakvol. Verder zien we brulapen in de bomen en rode ara’s. Op een plek waar meerdere boten liggen, is hoog in de bomen een groep slingerapen te zien. We kijken hoe ze van de ene boom de andere boom in slingeren. Eentje heeft een kleintje op haar rug, er breekt nog een tak af, het is een hele show. Over het water gaan we verder en nu echt de kanalen in, hier is alles heel rustig en we worden omringd door het regenwoud, het is prachtig. Een paar brulapen laten zich horen en even later zien we ze ook. Midden in het nationale park zet de gids de motor uit en kunnen we alle regenwoud geluiden tot ons door laten dringen. Rustig varen we het kanaal weer uit om vervolgens over het water te racen richting de lodge. Voordat we daar zijn hebben we nog even een stop waar we een kleine boa zien liggen, dan zit de tour er weer op en leggen we aan in de haven. 

Even wat drinken en dan op de veranda zitten. Om half 1 kunnen we lunchen, dus dat doen we gelijk, we hebben al weer trek. Er is tomatensoep en vlees van de gril, we laten het ons weer goed smaken. Weer even ons klaarmaken, lenzen wisselen enzo en dan gaan we op pad naar het plaatsje Tortuguero. Het zou ongeveer een half uur lopen zijn, via een pad langs het strand. Het is erg mooi en overal vliegen vlinders rond. Omringd door mooie planten en af en toe een doorkijkje naar de zee lopen we het stuk. We hebben het niet getimed, maar het was best een stuk lopen, zeker met deze luchtvochtigheid. Wel is het lopen het zeker waard, het is een schattig dorpje met gekleurde huisjes. Er is een schooltje en ook een aantal toeristische winkeltjes. We kopen water, wat hier een stuk goedkoper is dan bij het restaurant van de lodge. Zo lopen we even rond en twijfelen dan over hoe we terug zullen gaan. Onze dag is nog lang en er staat nog wat op de planning dus we besluiten onze energie te sparen en een watertaxi terug te nemen. Met z’n vieren worden we teruggevaren naar de lodge, dat is toch wel echt even lekker. Een koele wind en zelf hoeven we niets te doen, het is ook nog een stuk sneller.

Op de veranda rusten we even uit tot onze volgende tour. Met onze gids van hier gaan we op zoek naar kikkers. We verzamelen met een hele groep bij de receptie en gaan dan de tuin verkennen. Uitleg krijgen we in het Spaans en in het Engels, over verschillende planten soorten. Dan gaan we naar een speciaal aangelegd deel voor kikkers. Het is wel vrij in de natuur, maar er zijn (voor ons niet zichtbare) sproeiers. De kikkers houden namelijk van een hoge luchtvochtigheid. Ook wij worden dan ook maar nat. Verder worden ze vooral actief als het donker is, dat maakt het speuren er niet makkelijker op. Maar onze gids is er goed in en al snel vindt hij er een, een roodoogmaki kikker. De kikkers hebben gevoeloge ogen, dus flitsen mag niet, de gids kan alleen een beetje bijschijnen. Zelf speuren we ook nog even verder en we ontdekken er nog een paar, maar het is niet makkelijk. Fotograferen zonder flits met zo weinig licht is al helemaal moeilijk. Toch hebben we wel wat er op gekregen met de camera, dus hopelijk als het internet het toelaat staan die ook op het blog. 

Vanmiddag hebben we een schildpaddentour geboekt en nu kunnen we even kijken hoe laat we vertrekken. Half tien blijkt dat te zijn dus we kunnen nog rustig aan doen. We eten dan ook rustig, er is weer een pasta station, dus dat is erg lekker. Nu op de veranda dit even schrijven, en net besloten dat we het voor vandaag hier bij laten. De schildpaddentour duurt tot half twaalf ongeveer, dus daarvan horen jullie morgen of het gelukt is om een schildpad te vinden die eieren legt, wij hopen het. 











Costa Rica dag 4: op weg naar Punta Uva

We lagen erg laat op bed na een fantastische schildpadden tocht. Om 21.30 gingen we met de boot om een stuk verderop naar een schildpad te gaan die eieren zou gaan leggen. We waren groep 5 en het zou kunnen dat we een schildpad moeten delen. Na een stuk lopen, door de jungle met zaklamp en op het strand in het donker. Het is lastig lopen en we passeren met alle groepen een spoor van een schildpad. We denken allemaal, praten mag nl niet, daar zal al wel een groep gekeken hebben. Maar nee, even later zijn de spotters er ook van op de hoogte en krijgen we onze eigen schildpad. Eerst even nog wachten totdat ze haar nest klaar heeft en dan begint het eieren leggen. Met rood licht wordt het voor ons zichtbaar gemaakt. Het is een heel proces, maar heel bijzonder. Na ongeveer 140 eieren, begint het toedekken ervan. Met de achterpoten worden ze onder zand gestopt en daarna begint het camoefleren van het nest. We staan, en staan, hier en daar gaat er één zitten en dan krijgen we te horen dat het nog wel 45 minuten kan duren voordat ze in zee gaat. Maar er is een andere schildpad die al wel klaar is en daar kunnen we naar kijken. Op weg er naar toe komen we er nog één tegen, dus we zien er twee terug naar zee gaan, ook in het rode licht. Wat een mooie avond, ook bijzonder dat het droog is gebleven. Rond  middernacht waren we dus thuis.
Tja, en dan toch maar weer op tijd uit bed omdat we naar het volgende adres door gaan. Eerst een beetje verjaardag, slingertje op de schommelstoelen en alvast een cadeautje. Het is de bedoeling straks verder te vieren in ons huis. We ontbijten en maken de koffers in orde. Om kwart voor negen worden we verwacht bij de boten en varen we in een uur terug door het mooie Tortuguero. Bij het overstappunt voor de bus moeten we een tijdje wachten en dan met de bus naar ons lunchadres, waar we de auto krijgen.
Dat wordt even een dingetje, de auto is te laat en onze auto is er niet. We krijgen uiteindelijk met veel vertraging een andere mee en de onze wordt naar ons hotel gebracht. We gaan op weg en moeten nu echt door rijden en kunnen onderweg niets meer doen. We doen alleen boodschappen, want het all inclusive is voorbij, wij gaan nu naar een huis. Als we iets voor het avondeten en ontbijt hebben rijden we het laatste stukje. Dat gaat over een steile oprit en we lopen vast bij een toegangspoort. Gelukkig hangt er een grote klok om te luiden en krijgen we de code. We rijden door en komen bij een te leuk huis. De dochter van de eigenaar geeft ons veel informatie. Daarna gaan we wennen aan onze villa. Een mooi huis in de jungle, er staat een “ muur” van voornamelijk glas met daarvoor eraan vast een bank en een keukenblok. Links en rechts een vierkant, dat zijn slaapkamers. Als je achter de slaapkamer door een deur gaat sta je in de badkamer, maar die heeft verder geen muren. Je zit dus lekker de natuur in te kijken of je staat te kijken. Het is nu donker, maar toch even wennen. Alles dus open, geen sleutels, wel één kluisje voor de paspoorten.Uiteindelijk komt onze auto, nog weer een heel gedoe en die man had hiervoor vier uur moeten rijden en moet dat ook weer terug. Tja, daar kunnen wij niets aan doen. Gelukkig hielp de dochter ons weer, want ons spaans is erg slecht en zijn engels ook. Uiteindelijk is het tijd om nog even verjaardag te vieren. De kinderen hebben een erg leuk cadeautje op de kop getikt, een boek van vroeger, ik heb heel wat delen voor gelezen die de kinderen van oma mee kregen op vakantie. Het boek: Wolfie en Dolfie zoektocht met een drone. Geweldig, en nu kunnen ze niet wachten tot ik ga voorlezen. Toch zijn we moe en na een stuk cake gaan we vroeg naar bed.

maandag 31 juli 2017

Costa Rica dag 3: Tortuguero

Om een uur of vijf zijn we al weer een beetje wakker, het begint licht te worden en de vogels beginnen geluid te maken. Toch nog maar even proberen te blijven liggen. Wel al wat rondgelopen in de kamer dus Hettie denkt dat ik al naar buiten ben gegaan. Ze gaat naar buiten, naar het strand, vindt mij niet maar wel sporen van de schildpadden. Die leggen hier hun eieren, ‘s nachts graven ze die in. Als we doorhebben dat we allebei wakker zijn regent het heel hard, dus dan maar even op de veranda zitten. Om half zeven gaan we ons klaarmaken voor het ontbijt. We zijn er iets voor zeven en zijn dan de eerste. Het smaakt goed, een kok staat pannenkoekjes te maken en er is een juice bar, waar je zelf je sapje kan samen laten stellen. Na het onbijt maken we ons verder klaar voor de boottocht van vanmorgen. Het is gelukkig minder gaan regenen, maar voor de zekerheid nemen we wel regenjasjes mee.

We verzamelen bij het haventje en dan wordt er een indeling gemaakt van de boten. Het entreegeld voor het park wordt verzameld en dan kunnen we gaan varen. Gelijk zien we al twee zwavelborsttoekan’s. Dan gaan we naar de plek om de tickets te kopen, dit doet de gids, terwijl wij een paar vogels bekijken. Onze zwemvesten moeten aan, regels van het park. We varen een stuk en komen dan bij een inham, hier mogen de zwemvesten ineens weer uit. Blijkbaar was het kleine stukje genoeg. Hier zien we vleermuizen aan een boom hangen. Door al het bekijks gaan ze na een poosje ook nog dansen lijkt het wel. Zo varen we een heel stuk over het water, steeds als ergens een bootje ligt kijken we wat er te zien is. Zo helpen de gidsen elkaar. Ook heeft onze gids nog een eigen vondst, een kleine kaaiman. Hij ligt verscholen in het donker tussen het groen, knap gevonden. Ook stapt de gids even de boot uit en verzameld een hand vol termieten, wie wil er eentje proeven? Eerst één vrijwilliger, maar al snel volgen er meer dus Leo en Hettie wagen het ook, ze zijn knapperig en smaakvol. Verder zien we brulapen in de bomen en rode ara’s. Op een plek waar meerdere boten liggen, is hoog in de bomen een groep slingerapen te zien. We kijken hoe ze van de ene boom de andere boom in slingeren. Eentje heeft een kleintje op haar rug, er breekt nog een tak af, het is een hele show. Over het water gaan we verder en nu echt de kanalen in, hier is alles heel rustig en we worden omringd door het regenwoud, het is prachtig. Een paar brulapen laten zich horen en even later zien we ze ook. Midden in het nationale park zet de gids de motor uit en kunnen we alle regenwoud geluiden tot ons door laten dringen. Rustig varen we het kanaal weer uit om vervolgens over het water te racen richting de lodge. Voordat we daar zijn hebben we nog even een stop waar we een kleine boa zien liggen, dan zit de tour er weer op en leggen we aan in de haven. 

Even wat drinken en dan op de veranda zitten. Om half 1 kunnen we lunchen, dus dat doen we gelijk, we hebben al weer trek. Er is tomatensoep en vlees van de gril, we laten het ons weer goed smaken. Weer even ons klaarmaken, lenzen wisselen enzo en dan gaan we op pad naar het plaatsje Tortuguero. Het zou ongeveer een half uur lopen zijn, via een pad langs het strand. Het is erg mooi en overal vliegen vlinders rond. Omringd door mooie planten en af en toe een doorkijkje naar de zee lopen we het stuk. We hebben het niet getimed, maar het was best een stuk lopen, zeker met deze luchtvochtigheid. Wel is het lopen het zeker waard, het is een schattig dorpje met gekleurde huisjes. Er is een schooltje en ook een aantal toeristische winkeltjes. We kopen water, wat hier een stuk goedkoper is dan bij het restaurant van de lodge. Zo lopen we even rond en twijfelen dan over hoe we terug zullen gaan. Onze dag is nog lang en er staat nog wat op de planning dus we besluiten onze energie te sparen en een watertaxi terug te nemen. Met z’n vieren worden we teruggevaren naar de lodge, dat is toch wel echt even lekker. Een koele wind en zelf hoeven we niets te doen, het is ook nog een stuk sneller.

Op de veranda rusten we even uit tot onze volgende tour. Met onze gids van hier gaan we op zoek naar kikkers. We verzamelen met een hele groep bij de receptie en gaan dan de tuin verkennen. Uitleg krijgen we in het Spaans en in het Engels, over verschillende planten soorten. Dan gaan we naar een speciaal aangelegd deel voor kikkers. Het is wel vrij in de natuur, maar er zijn (voor ons niet zichtbare) sproeiers. De kikkers houden namelijk van een hoge luchtvochtigheid. Ook wij worden dan ook maar nat. Verder worden ze vooral actief als het donker is, dat maakt het speuren er niet makkelijker op. Maar onze gids is er goed in en al snel vindt hij er een, een roodoogmaki kikker. De kikkers hebben gevoeloge ogen, dus flitsen mag niet, de gids kan alleen een beetje bijschijnen. Zelf speuren we ook nog even verder en we ontdekken er nog een paar, maar het is niet makkelijk. Fotograferen zonder flits met zo weinig licht is al helemaal moeilijk. Toch hebben we wel wat er op gekregen met de camera, dus hopelijk als het internet het toelaat staan die ook op het blog. 

Vanmiddag hebben we een schildpaddentour geboekt en nu kunnen we even kijken hoe laat we vertrekken. Half tien blijkt dat te zijn dus we kunnen nog rustig aan doen. We eten dan ook rustig, er is weer een pasta station, dus dat is erg lekker. Nu op de veranda dit even schrijven, en net besloten dat we het voor vandaag hier bij laten. De schildpaddentour duurt tot half twaalf ongeveer, dus daarvan horen jullie morgen of het gelukt is om een schildpad te vinden die eieren legt, wij hopen het. 

zondag 30 juli 2017

Costa Rica dag 2 : naar Tortuguero

Dan denk je dat je als een blok in slaap valt, na zo’n dag, maar het is altijd wel gezellig met ons vieren op een kamer, maar dan moet de een plassen en dan de ander. De wekker zou al vroeg af gaan en voor die tijd zie ik Karlijn tegenover me al op haar mobiel. Naast mij slapen mannen, dus zet ik ook de wifi aan en zo kan ik zonder geluid iets naar Karlijn zenden. Alleen vind ze de foto van Mark zijn ontbijtmuffins er zo lekker uit zien dat ze hardop reageert. We gaan dus allemaal maar aan de slag om op tijd beneden klaar te staan. Precies half zeven rijdt de bus voor, een grote tourincar voor 10 personen. We rijden door een fantastisch mooi landschap, groen, hele mooie planten, bloemen. Leuke huisjes enz. Om acht uur gaan we ontbijten, lekker fruit en van alles meer. Na het ontbijt hebben we nog even tijd om de vlindertuin in te gaan. Best leuk, maar te kort, we moeten door. We rijden verder en het blijft mooi. Uiteindelijk komen we rond 11 uur bij het overstappunt, daar gaan we een boot in. Het is er mega druk, zoveel mensen die allemaal naar hetzelfde gebied gaan. Alle bagage wordt opgestapeld in een boot en wij worden in andere boten vervoerd. De boot gaat snel en ook nu is het echt mooi. Maar het gaat te snel om dieren te spotten. Uiteindelijk zijn we er en worden onze koffers net uitgeladen. We verzamelen als groep en krijgen wat bijzonderheden te horen en onze kamernummers.
We zoeken ze op, het is leuk. Naast elkaar, schommelstoelen er voor en geen ramen, alleen gaas. Het ziet er netjes uit, maar wat belangrijker is, alles ligt in een hele mooie tuin. We droppen de koffers en mogen gelukkig al bijna lunchen. Ook hier is het weer prima, wel met tafelschikking. Wij moeten een plaats zoeken in de afdeling van Sebastiaan. Ook kunnen we hem nog het nodige vragen. Het blijkt dat alles hier op afspraak gaat en dat de wandeltour om 15 uur is, de boottocht morgen en dat de rest is bij te boeken. Wij willen echter de wandeltour morgen, om nu rustig te kunnen genieten van al het moois. Het kan niet, maar toch besluiten we de gok te wagen en morgen te kijken om aan te sluiten en anders er achteraan te wandelen, in ieder geval naar het gelijknamige dorpje (wordt vervolgd).
Na de lunch duiken we eerst even het zwembad in, het is best warm en de zon schijnt. Na deze verkoeling lopen we naar het strand. Zo mooi! We genieten. Ook de hele tuin is mooi, veel bloemen, planten en vogels. We denken een kikker te horen maar kunnen het geluid niet goed traceren, gelukkig komen we iemand tegen die ons er op wijst dat het een toecan is en we ontdekken hem vrij snel, wel ver weg, maar onze eerste. Ook veel verschillende vlinders vliegen rond. We lopen het jungle pad en sluiten af met nog even zwemmen ter afkoeling. Heerlijk zitten, even schrijven, mijmeren, plannen maken en klaar maken om te gaan eten.