vrijdag 6 april 2018

Namibië dag dag 6 : kokerbomen en naar het zuiden

Vanmorgen moest het maar gebeuren, ik ga achter het stuur. Gelukkig valt het allemaal mee, ik heb het zo weer te pakken. Éen rechte weg naar het zuiden, zo snel mogelijk. Wel is het genieten van het steeds wisselende landschap en wat je allemaal langs de “ snelweg” ziet, koeien, paarden, ezels, geiten, varkens en een eekhoorn. Verder zie je niets, alleen soms een huisje. Net voor de plaats Keetmanshoop houden we een lange pauze in een kokerbomenwoud. Hier staan de kokerbomen die de bosjesmannen gebruiken, zij maken kokers ervan om hum pijlen in te bewaren. Er zijn niet meer zo veel plaatsen waar een heleboel van deze bomen bij elkaar staan. We lopen en genieten, bomen rotsen en heel veel uitzicht. We zien ook de Dassies maar die zijn wel erg schuw hier.  De man die de entree gelden komt heffen is vast kunstenaar, er staan wonderlijke creaties overal waar je kijkt.
We rijden verder en stoppen in Keetmanshoop voor een paar boodschappen en diesel. Dan verder en picknicken. Na het eten volgt er al snel de afslag naar onze eerste gravelroad. Er volgt een bijzondere tocht, mooie natuur maar vooral leegte, onbeschrijfelijk hoe dat is. Minstens 120 km gravel en maar éen auto heeft ons ingehaald en wel vijf tegenLiggers tegen gekomen. Maar zo mooi! Een fatsoenlijke radiozender hebben we niet meer, dus dan de playlist maar die Jasper op mijn telefoon heeft gezet. Rond 16 uur zijn we bij onze lodge, midden in de natuur. We spoelen de rit van ons af in het lekkere frisse zwembad, even drogen en dan door naar de sundowner-walk. Een korte wandeling, met best veel uitleg. We klimmen een rots op en daar staat een koelkast met drankjes, en dan begint het genieten van de ondergaande zon. Stil......
Terug gekomen begint meteen ons diner, twee voorgerechtjes, buffet, en huisgemaakt ijs toe, heerlijk.
( het internet is niet je van het, meestal zet ik een aantal foto’s bij het blog en verwijder ze éen voor éen totdat het uploaden lukt. Ook de foto’s zijn van mijn kleine toestel omdat dat het makkelijkste en snelste gaat om deze via wifi van kamera naar ipad te zenden. Niet het beste dus)








donderdag 5 april 2018

Namibië dag 5B: game drive

Vandaag ons blog in twee keer omdat vanmorgen het uploaden vrij goed ging. We zijn lekker blijven hangen in ligbedden gevuld met van die piepschuimen balletjes. Tijd genoeg om even samen te knutselen, girafje van Karlijn, te lezen, tijdschriften van Hanneke, en ook nog even te zwemmen. Ineens komt er iemand waarschuwen dat er koffie met cake klaar staan, het smaakte erg lekker. Om vijf uur gaan we op game drive. We zien heel veel verschillende , ik weet niet hoe ik ze moet noemen. Op mijn papiertje staat hoe ze heten, maar of de goede naam ooit bij de goede foto komt?
Maar het was een geweldige tocht. Natuurlijk ook nog een paar giraffen. Wat is het een mooi landschap, aan het eind gaat de zon al langzaam onder. Terug in de lodge staan de neushoorns, alle drie, ons weer op te wachten. Het is zo bijzonder, gisteren was mij verteld hoe te gedragen, dus ik ga er maar bij liggen, op het pad, zo graag wilde ik proberen een foto te maken van het silhouet tegen de lucht. Het is al best donker en mijn camera is niet de beste, maar ik ben trots op het resultaat(al kan het beter). Op een gegeven moment staat de neushorn wel erg dichtbij en durf ik niet meer op te staan, ze zien dan wel niets vanaf vijf meter maar horen als de beste. Gelukkig is onze bushman, de gids van vandaag, er nog en die geeft aanwijzingen. We blijven nog een hele tijd genieten maar moeten echt aan tafel. Zo jammer. Eerst even plassen op de kamer en dan naar het diner. Dat is dan toch even een dingetje want die drie neushoorns staan voor ons huisje. Toch maar zo stil mogelijk langs gelopen, en geloof het of niet, een metertje of vier, tussen ons en de neushoorns hebben we vandaag wel beleefd.
Eenmaal aan tafel mogen we weerons drie gangen menu uitzoeken, samosa vooraf, steak van wild en Leo vis, fruit met ijs toe. Net als gisteren krijgen we ook nog een starter. 








Namibië dag 5A: game walk and game drive

Vanmorgen een game walk, dit als tegenhanger voor het vele in de auto zitten. Om zeven uur loop ik alvast voor uit naar de afgesproken plek, er komt meteen iemand aan huppelen die onze gids is. Als Leo er ook is vertrekken we in stevig wandeltempo. Heel in de verte zien we de eerste giraffen, na ongeveer drie km zien we ze wat groter. Wat bijzonder om zulke dieren nu een keer wandelend tegen te komen. Het is toch een andere belevenis dan vanuit de auto. We zien vooral giraffen, eigenlijk steeds een nieuwe groep. Ook kudu’s waterbokken en struisvogels. We houden de hele weg een stevig tempo aan, met wel af en toe een fotostop. Het is mooi, stil, leeg, en warm in de Kalahari. Na twee uur en 9,5 km zijn we weer bij onze lodge, waar we eerst met ons drieën ontbijten. Een heerlijke goed gevulde omelet en veel drinken. Daarna hebben we vrij tot onze game drive, en die vrije tijd benutten we met lezen, wat techniek, een klein wasje.










Namibië dag 4: reisdag de Kalahari in

Na het ontbijt en uitchecken zijn we eerst langs een telefoonzaakje gereden om een nieuwe sim kaart te kopen. Als het goed is kunnen we met deze wel bellen in geval van nood. Dat lijkt ons toch prettiger omdat het niet mega druk is en ook niet echt overbevolkt.
Met een gerust hart rijden we Windhoek uit. Wat is het mooi, groene heuvels, rode grond, gele bermen, het wisselt elkaar snel af. We stoppen regelmatig op een parkeerplaats, picknicken en genieten. Een lange stop hebben we bij het Hardap stuwmeer, het grootste stuwmeer van Namibië. We rijden de stuwdam op en genieten van het uitzicht, wat een water oppervlakte. Zo mooi. Leo laat de drone op, het zorgt voor een mooie foto. Ook voor heel wat bekijks, drie werklui komen gezellig praten, ook altijd weer leuk als blijkt dat wij best wat Zuid Afrikaans kunnen verstaan en zij ons Nederlands. Ik denk dat ze klaar waren met hun werk want ze bleven praten totdat wij weggingen.
We zijn nog even de andere kant op gereden, ook daar was de dam goed te zien. Uiteindelijk waren we nog best laat bij onze lodge. Deze ligt mooi en al snel konden we gaan genieten van een mooi lucht, met ondergaande zon. Inmiddels zijn er een paar voerbakken gevuld en komen er antilope-achtige beesten op af. Net als ik met een verrekijker zit te kijken hoor ik een geluid dat ik nader moet bekijken. Er komt een neushoorn op zijn gemakje aan gewandeld, en wij zitten op ons terras! Even later nog een mannetje en ze krijgen een kleine ruzie over het eten. Een derde, een vrouwtje komt ook. Jammer genoeg is het te donker voor een mooie foto, maar wat een belevenis. Eigenlijk zijn we al aan tafel geroepen, er is nog éen ander stel. Ze komen uit Duitsland maar praten Engels. We zitten gezellig met ons vieren aan tafel en, laten we zeggen, het is goed voor mijn Engels. We hebben een drie gangen menu en mogen daarbij kiezen uit twee opties. Het was lekker. We zijn nog even gaan vragen of het goed was gekomen met onze wandelsafari voor morgen en hebben daarna genoten van de prachtige sterrenhemel, met de melkweg. Wat is het toch mooi!








dinsdag 3 april 2018

Namibië dag 3 : Windhoek

Gisteren avond waren we even de weg kwijt wat betreft de tijd. Onze telefoons vertelden verschillende tijden, dus heb ik de bewaking maar opgezocht om het te vragen. Lang wachten hoef je niet want ze liep rondjes rond het complex, dat bestaat uit zes kamers, en al liep ze erg langzaam, iedere vijf minuten kwam ze langs. Het duurde even, maar nu staan onze telefoons gewoon op Nederlandse tijd. Dit jaar verzet Namibië de klok niet, maar de satelliet deed alsof de wintertijd was ingegaan, dus alle klokken een uur achteruit. Wat een verwarring.
We waren al rond acht uur gaan slapen, dus op tijd wakker en rond acht uur genoten van een heerlijk ontbijtje. Wel apart, we zaten met ons tweeën en drie man personeel. Er waren dan ook al vier mensen geweest en er moesten er nog twee komen. 
Na het ontbijt de auto in en de uitdaging aan gegaan om het kantoortje te vinden waar onze fietstour zou starten. Een tour door de buitenwijk van Windhoek, een nette township. Het was even zoeken en een rondje door de township extra, maar toch snel gevonden. Op een soort markt, Soweto market, was het kantoortje maar om tien uur nog geen Anna. Bellen lukte niet, maar iemand was zo aardig dit voor ons te doen, wat blijkt, Anna heeft de verkeerde tijd! Haar telefoon is netjes een uur terug gegaan en de toeristen van gisteren heeft ze overtuigd dat zij de goede tijd had. Haar vriendinnen hebben heel hard gelachen en ons gaf het de tijd om heerlijk tussen de bevolking te zitten en te zien hoe het dagelijks leven er uit ziet. Zeker een uur te laat start onze fietstoer. Het begint met een verhaal over de geschiedenis, de apartheid, rijk/ arm, zwart/ blank. Dan gaan we fietsen, maar Anna is geblesseerd, dus zij gaat met haar auto voorop. Hilarisch vinden bekenden het, zwart in de auto en blank er achter op de fiets. Het is leuk om “ door” het dagelijks leven te fietsen, wel heuvelachtig, maar te doen. Dan denk je dat wij een toeristische attractie hebben , maar wij zijn dat ook. Heel veel kinderen roepen naar ons, bicicles! We stoppen bij een tentje om iets te drinken, fietsen verder en de het laatste punt is de markt. Ook daar is veel te zien, te ruiken en hebben we plezier. Iedereen is vriendelijk. We nemen afscheid van Anna, inmiddels al na drieën. Even terug naar onze kamer en dan snel het centrum in. Eerst naar de Christuskirche, daarna het Independence museum. De vierde verdieping geeft een mooi uitzicht op de stad en we lopen ook de geschiedenis nog even langs.  Nog net even tijd voor het Namibië craft centre , maar dat stelt niet voor. De weg naar ons guesthouse vinden we weer vlot en dan gaan we meteen maar naar het eethuis van gisteren. Het eten smaakt goed na deze actieve dag. We hebben per ongeluk slakken besteld vooraf, maar bij de eerste wist ik het nog niet, die smaakte goed, toen ben ik gaan analyseren wat er lag, het smaakte nog steeds goed.















maandag 2 april 2018

Namibië dag 1+2 april: reizen

Na de paasbrunch brengen de kinderen ons naar Schiphol, toch even lastig om ze achter te laten. Na 4 mooie reizen met ons viertjes, waar we steeds meer op elkaar ingespeeld raken, gaan Leo en ik nu samen een reisavontuur beginnen. We zwaaien dapper naar elkaar, wij lopen weg, Karlijn en Jasper rijden weg. Op Schiphol gaat alles snel, we checken de koffers in, de rest is al gedaan, door de douane, kan ook zelf, bagagecheck! Deze keer alles goed gedaan, dus we kunnen verder om geld op te nemen. Dan nog een bak koffie en wachten. Het vliegtuig vertrekt op tijd, rond 16.15 uur en we zitten gezellig naast een jonge meid die gaat backpacken in Australië. Zij is ook handig voor de filmtips, want de film die Karlijn en Jasper als tip hadden gegeven, die kon ik niet kiezen. Ook pakken we allebei wat dingetjes uit, ineens hebben we heel veel paaseitjes, Hanneke, Karlijn! Grappig dat zij ook pakjes had. Wat maaltijden en vele bekertjes drinken verder landen we rond 23.30 uur in Qatar. Mooi groot vliegveld, waar we eerst water kopen en dan gaan wandelen. Ook zoeken we alvast de relaxruimte voor de terugweg, dan mogen we er ongeveer acht uur verblijven.
Twee uur vliegen we verder, nu met een Chinees naast ons die al voor het opstijgen sliep en geen woord heeft gezegd. Prima, wij hebben ook het grootste gedeelte met de ogen dicht gezeten. Dan....eindelijk....landen we rond half elf. Zo’n vliegtuig zit vol en iedereen moet door de douane, maar om kwart over twaaf is het dan zo ver, we pakken onze verloren staande koffers en gaan op weg naar onze auto. Dat verloopt echt snel, papieren invullen, luisteren, nog eens vragen, ja dan missen we Karlijn, en op weg naar waar de auto’s staan. We kijken zelf alvast en we zien al snel dat de band links achter beter zou kunnen. Maar eerst volgt er een uitleg. Waar is de krik, hoe moet je hem plaatsen, voor en achter, hoe draai je de wielen los, wat doe je als je vast loopt in het zand, waar zitten de vloeistoffen onder de motorkap, alles lekker snel. Met het rondje rond de auto wijzen we op de achterband, en wat schets onze verbazing, we krijgen meteen een nieuwe. Ondertussen vraagt onze instructeur wel of hij een lift naar Windhoek kan krijgen, de baas zorgt er wel voor dat ze op het werk kunnen komen, maar naar huis.....Hij rijdt mee en kan onderweg nog wat vertellen. Leo is een goede chauffeur, is zijn conclusie. Er loopt een baboon(aap) op de weg en even later verliest een auto voor ons zijn achterwiel van de trailer. Dat stuitert weg en Leo maakt een mooie ontwijkings manoevre. Zo, dat hebben we weer gehad. We checken in en hebben meteen onze meet and greet. Dat gaat super snel, maar eigenlijk zijn de papieren wel duidelijk. We drinken een paar kopjes thee en besluiten dan om nu het nog licht is te gaan eten en ergens drinken te gaan kopen. Net als we weg gaan gaat het regenen, Leo wil zich al helemaal inpakken, maar het is niet koud hier, dus beetje regen, niet erg.  In joe’s beer house strijken we neer en daar blijkt dat we goed internet hebben, dat is een meevaller. Als het eten lekker is kunnen we morgen daar weer gaan eten, en dus dit blog uploaden. We starten met butternutsoup, dan oryxlasagne en ook nog een wafel met een bolletje ijs. Het was heerlijk. Langs de winkel voor drinken slenteren we naar huis. Daar gaan we weer aan de thee, er staat altijd heet water en er liggen paasverrassingen naast, maar die was vanmiddag lekker, nu hoeft het niet meer. Ik schrijf dit, Leo zoekt wat techniek uit, en we rommelen verder tot we vast vroeg ons bed opzoeken.





zondag 20 augustus 2017

Costa Rica dag 21: een lange dag naar huis

We starten de dag met een Costaricaans ontbijt, rijst met bruine bonen, ei, gebakken banaan. Ook een schoteltje met een klein beetje fruit, dat zijn we anders gewent, maar het is genoeg om de dag te starten. Daarna zorgen we ervoor dat de koffers dicht kunnen en we onze kleding voor de terugreis apart hebben. Alles stallen we bij de receptie en gaan dan San José in, de hoofdstad. Het is een heel gedoe want het is nog druk, dus file. In de stad zelf is het ook chaotisch en heel druk, maar gelukkig zie ik een parkeerplaats, super klein, maar we kunnen de auto er nog net bij zetten, ook is het niet goedkoop, maar we willen toch iets doen deze laatste dag. En zo slenteren we even later door de straten van San José, we zien wat “mooie” gebouwen, parkjes, vooral veel fruitstalletjes en verkopers en ook de broccoli is in de aanbieding vandaag. Veel mensen verkopen maar één product. Ons doel is de Central Market, een hal, met daarin heel veel marktkraampjes met allerlei uiteenlopende producten. Je kan het zo gek niet verzinnen of het is er wel. Het ruikt ook hier en daar niet zo heel fris. Toch leuk om rond te lopen. In een soort food- market hal eten we een heerlijk ijsje en slenteren we nog even verder. We besluiten bij sub-way allemaal brood te kiezen om mee te nemen, de auto kan nl worden opgehaald. Door een klein beetje file zijn we iets later bij het hotel en staat de autoverhuurder al te wachten. Als dat is afgehandeld gaan we in de tuin zitten en eten ons broodje. We zijn nog niet helemaal klaar als de shuttle service al komt om ons naar het vliegveld te brengen, maar geduldig wacht deze man ook even. Op het vliegveld verloopt alles vlot, we maken de laatste colones op, aangevuld met nog wat dollars. Maar het blijft een lange zit. Eerst voordat je het vliegtuig in mag, maar dan kan je nog bewegen en dan de vlucht van 10,5 uur naar Zürich. Deze vakantie maak ik een uitzondering op de regel, als ik Karlijn, Jasper en Leo moet geloven slaap ik het beste. Misschien toch iets van de yoga geleerd? De service is goed aan boord en het eten smaakt best, vooral de warme broodjes. Rond 13.30 landen we en maken vervolgens plannen. De tussenstop duurt 7 1/2 , dat is heel lang. Wat gaan we doen? We kopen een treinkaart en gaan vervolgens Zürich in. We lopen eerst wat rond en constateren wel een groot verschil met San José, wat is het hier netjes en schoon. We genieten van de buitenlucht, de zon enz. Omdat het treinkaartje in twee zones geldig is voor al het openbaar vervoer gaan we ook nog even trammen, zo zie je snel meer. Het is heerlijk. Rond vijf uur willen we ergens eten en zien dan wel dat Zwitserland niet goedkoop is. Om toch de prijs iets te drukken eten we bij de mac, maar wel lekker buiten. Langzaam aan gaan we terug naar het vliegveld, we hebben geen haast. Wel is dit onverwachtte uitje eventjes heerlijk tussendoor. Ondanks de uitstap hebben we tijd over dus besluiten we ook nog naar het uitzichtdek te gaan. Dit is leuk ingericht, ook is er een soort speeltuin voor kinderen. We vermaken ons er even tot er een melding komt dat ze gaan sluiten. Dan maar de douane door, we drinken snel weer de flesjes leeg. Wachten totdat het vliegtuig klaar is voor vertrek. Het is een korte vlucht van vijf kwartier, maar we krijgen drinken, een broodje en even later als soort toetje een heerlijk stukje zwitserse chocola. Dat was even genieten. Het uitdelen luktte de bemanning net binnen de tijd. Dan zijn we weer op nederlandse bodem, beetje regen maar dat zijn we gewent. Jasper rijdt ons snel naar huis waar we om 0.45 uur binnenstappen.