zaterdag 9 maart 2019

Sri Lanka dag 7

Geen ontspannen wakker worden voor de jarige Leo, om tien over zes wandelen we naar de leeuwenrots. Het is een rechthoekige koningsstad, beneden aan de rots en er bovenop. Het is even een zoektocht naar waar we tickets moeten kopen, maar het ticketloket van de locals weet ons de goede plek te wijzen. Iets later dan half zeven kunnen we dus door de poort. Het is nog lekker rustig. We beginnen aan een klim, van wat er in de boekjes staat, 2000 treden. Halverwege is er een plateau en als je daar verder omhoog gaat loop je tussen twee leeuwenpoten door. Natuurlijk maken we daar foto’s en omdat het nog zo rustig is kan ieder groepje nog even op elkaar wachten om een mooie foto te maken. We zijn eerder boven dan we dachten en genieten van de mooie uitzichten naar alle kanten en de overblijfselen van het koninklijk paleis. We drinken en eten wat, straks staat het ontbijt pas klaar. Na een uurtje gaan we weer terug, uitgekeken zijn we nog niet helemaal maar een ontbijtje zou ook wel lekker zijn. Als we terug gaan zien we hoe druk het is geworden, echt één rij mensen klautert de steile trap op. Beneden kijken we ook nog rond, worden geroepen omdat er een krokodil in het water ligt en gaan kijken. Het was heel mooi en meteen een work out. Het ontbijt staat klaar met alle mogelijke SriLankaanse lekkernijen, die je bij een ontbijt kunt eten. We eten bijna alles op. Daarna ga ik proberen mijn nogal oranje geworden shirt weer in een normale kleur te krijgen, maar dat is ijdele hoop. De eigenaar komt ook nog even vragen hoe het gaat en wat onze verdere plannen zijn. Hij regelt weer een tuk tuk voor onze middagtrip.
















Half twee komt onze tuk tuk weer voor rijden. Nu gaan we naar de Rock Temple and Golden Tempel. Een heerlijk windje waait door onze haren, het is heel erg warm. We worden voor de tempel afgezet en dan begint er weer een klim. Maar, het is de moeite waard. Een hele mooie tempel in de rotsen. Het is niet zo druk, dus we lopen rustig langs alle beelden. We genieten. Ook hier zijn weer overal aapjes om ons heen, soms wel vervelend omdat ze ook wel eens gevoerd worden door toeristen, dus dan gaan ze misschien ook iets verwachten. Terug bij de tuk tuk gaan we verder naar de Gouden Tempel. Hier een hele grote zittende Buddha. We lopen naar boven, daar is een groep vrouwen die net bloemen neer gelegd hebben als offer. Als ze weg lopen komt er een aap aan die er lekker door gaat rommelen, het binnenste is blijkbaar lekker om te eten. Als wij terug lopen zien we een nieuwe groep mensen aan komen met hele mooie bloemen in hun hand. Kunnen de apen weer verder met eten. Voor we naar huis gaan rijden we als extraatje nog langs een gigantisch grote groente en fruit markt waar het heerlijk chaotisch is. Wij lopen ook eigenlijk meer in de weg, volgens mij is het niet echt gebruikelijk dat er toeristen lopen. De terugweg wordt er ook weer een mooie route genomen, langs een groot meer . Daar stoppen we even. Dan volgt er nog een extraatje, onze chauffeur lijkt het leuk om Leo tuk tuk rijles te geven, dus zo gezegd zo gedaan. Karlijn en ik vinden het toch wel eng, maar het ging goed.  Wel hebben we voorgesteld maar weer te wisselen, het verkeer is zo chaotisch hier en je weet nooit wat een ander doet.
We regelen nog wat voor het vervolg van de reis en zo zit er weer een dag op, deze keer met lange rust pauzes tussendoor, en dat is ook wel eens lekker.
Onder het eten krijgt nu Karlijn een gekko op haar rug. Ik had hem gisteren en als de huisgekko op je komt dan heeft dat een betekenis. Gisteren heeft de eigenaar het opgezocht voor mij, nu voor Karlijn. Karlijn krijgt dingen vanzelf, een stuk land of een huis.  Marco, je zit goed, maar ze krijgt het niet van mij ;) 

















vrijdag 8 maart 2019

Sri Lanka dag 6

We starten de dag lekker langzaam aan. We krijgen een voedzaam ontbijt met stevige pannenkoek met curry, toast, fruit en thee. Het smaakte prima. Het lijkt nog steeds of wij de enige gasten zijn in het hotel, iedereen staat klaar, maar dan is er wel veel meer personeel dan gasten. Toch zien we later dat er wat minder fietsen staan, dus wie weet. We pakken in, rekenen af en dan komt al snel onze taxi. Alles er in en op naar Sigiriya. Onze taxichauffeur vindt het leuk om ons op wat bijzonderheden te wijzen en ook stopt hij hier en daar. Dit alles bij de prijs inbegrepen. Vroeg in de middag komen we bij onze homestay. We hebben daar een twee persoonskamer en omdat we er niets meer bij konden boeken heeft Karlijn contact gehad en mag er een bed bij, dat wil zeggen een matras op de grond. Laat het nu net een hele kleine kamer zijn. Ons welkom is een lekker sapje met een soort kroepoek bloemen en een banaantje. Lekker. Dan vragen we hoe we het beste naar Polonnaruwa kunnen, de tweede koningsstad. Er wordt een tuk-tuk geregeld en 15 minuten later zijn we op weg. Een rit van anderhalf uur en ook deze chauffeur stopt af en toe, de eerste stop is bij een tempeltje aan de kant van de weg, ik denk dat hij bid voor een goede behouden reis. Ook komen we een olifant op de weg tegen, tja....we zijn in het land met de olifanten. Als we de tickets hebben blijkt dat onze chauffeur ons ook door de oude stad gaat begeleiden, en dat is heerlijk. We rijden van de ene prachtige plek naar de andere. Ook hier weer heel veel schoolkinderen, zo leuk om te zien en tussendoor te lopen. Ze zijn vrolijk, zeggen vaak gedag. We gaan ook langs wat kleinere bezienswaardigheden. Één daarvan was een klein tempeltje, de monnik roept mij binnen en voor ik het weet heb ik een rode stip, ik weet verder niet wat hij prevelde. Ook Leo en Karlijn zijn even later de klos. Als wij voor ons gevoel het laatste wat we willen zien gehad hebben is er nog een mooie plaats die we niet mogen overslaan, dus onze chauffeur rijdt daar ook nog naar toe. Wij dachten dat het te laat zou worden. Op de terugweg gaat de zon heel erg mooi onder. Karlijn vraagt nog om een fotostop, we krijgen er twee. We stoppen nl ook nog bij een heel groot meer waar de mooie oranje bol van de zon boven hangt. Dat betekend wel dat het snel donker wordt en we moeten nog een heel eind. In het bijna donker zien we weer een olifant op de weg. Later is het helemaal donker, ook wel sfeervol, hier en daar is het echt nog kerst, genoeg lampjes rond de huizen. Wel moeten we nu een stuk om, de weg die sneller is is nu te gevaarlijk vanwege los lopende olifanten. Maar, we komen heelhuids aan en kunnen meteen aan tafel. Echt heel goed eten, twee soorten rijst, curry, boontjes, aubergine, pompoen, salade, fruit en nog meer. Het smaakt heerlijk want een echte lunch, daar hadden we geen tijd voor. Dan Karlijn haar plekje klaar maken, er gaat een kastje uit en dan past het prima, volgens mij hebben ze er zelf ook wel plezier in.





















donderdag 7 maart 2019

Sri Lanka: dag 5

Vijf uur zitten we klaar bij de receptie en worden onze ontbijtpakketjes overhandigd. De safariauto arriveert kwart over vijf, ja we gaan op safari. Heerlijk om dat gevoel weer te hebben, de hele dag natuur om je heen en dieren proberen te spotten. Eerst rijden we naar de ingang van het park, daar kunnen we nog even plassen. Dan op weg. Het is een heel mooi park, mooie waterpartijen met veel waterbloemen. Ook zien we dieren, daar komen we ook voor. Eerst hertjes en ook vogels en kleine dieren. Op een heel mooi plekje gaan we in de auto ontbijten, als er iemand anders langs rijdt en even met onze chauffeur praat, start hij de auto en rijdt ineens weg, het blijkt dat er iets verderop een olifant loopt. We blijven er een hele tijd hangen en kunnen de rest van ons ontbijt opeten. We zoeken verder, eigenlijk naar een luipaard of een beer. Iedereen zoekt mee, maar het is hier niet zo druk. Ineens zien we toch wel een paar auto’s bij elkaar staan, we hebben geluk, er zit een luipaard in de boom. Eerst zien we hem niet zo goed, we staan achteraan, maar van lieverlee gaat het beter en de luipaard gaat ook af en toe naar een andere tak. Jammer genoeg blijft hij boven en gaat hij ook niet meer verliggen, dus gaan we verder. Tussen de middag mogen we eindelijk de auto uit en gaat we lunchen. We hadden gisteren broodjes en drinken ingeslagen, want nergens in het park is een restaurant. Wij zijn er als eerste, later komen er nog een paar safari auto’s bij. Later zal blijken dat we elkaar steeds beter gaan herkennen omdat we iedere keer elkaar tegenkomen. Na een half uurtje rust gaan we verder. We gaan op berenjacht. Tussendoor zien we ook nog mooie andere dieren, maar wat onze chauffeur ook probeert, we zien geen beer. Het is al best laat als we na een hele snelle terugtocht, thuis komen.
Natuurlijk even zwemmen om af te koelen, voorlopig hebben we ook geen zwembad meer. We regelen ook nog even onze vervolgrit voor morgen en gaan dan weer eten bij het ons bekende eettentje. Onze ober komt al wenkend naar ons toe, natuurlijk wil hij ons weer helpen. We eten drie gerechten met ons drieën op, kottu, hopper, vegetarische fried rice. Ook kregen we meteen hetzelfde drinken en de yogurtjes werden ook alvast klaar gezet. En dit alles was wel iets duurder dan de vorige twee dagen nl 6 euro. 

De foto’s zijn van mijn kleine camera, op het blog van Karlijn kan je mooiere zien. ( karlijndewilde.blogspot.com)
Waarschijnlijk hebben we de komende twee dagen nauwelijks internet.

















En nog eentje van Leo:

woensdag 6 maart 2019

Sri Lanka: dag 4

Rond half acht wordt ons ontbijtje verzorgd, vers fruit, omelet, toast en thee. Dan gaan we naar de fietsen die voor het hotel staan. Gisteren al gevraagd of we ze konden huren en nu worden er door drie man even snel drie fietsen berijdbaar gemaakt. Daar gaan we, links fietsen door een hele drukke stad zonder dat je de weg weet. De app van Karlijn geeft de weg aan in het Nederlands, maar de straatnamen.......die zijn niet te verstaan. Verder opletten dat je bij de rotonde niet de derde afslag moet nemen maar de eerste. Als we de weg vragen aan een fietser maken we weer een fout, hij wil de hele dag met ons mee fietsen als onze gids. Uiteindelijk komen we bij een soort rotstempel en beginnen daar. Vlak na ons komt er een enorme groep met een paar monniken als leiders en verder allemaal in het wil gekleedde mensen. Best bijzonder om te zien. Omdat we door elkaar heen lopen komen we ze steeds tegen en natuurlijk wil er wel weer een monnik met Karlijn op de foto. Ook zij maken selfies. We witte stupa is wat hoger gelegen, met een mooi uitzichtpunt waar je over het meer kijkt. We genieten van het complex, de mensen, alles. Omdat we nog niet het goede toegangskaartje hebben gaan we eerst daar naar op zoek, maar terwijl we het nog niet gevonden hebben stoppen we bij Jaya Sri Maha Bodhi, de heilige bodhiboom. Ook hier veel mensen in het wit, mediterende mensen, en offerende mensen. Vooral de lotusbloemen en andere mooie bloemen worden geofferd. Het is indrukwekkend om naar te kijken. We zitten vlak bij het toilet, dus kopen daar eerst een kaartje voor. Dan vinden we de kaartverkoop voor de oude stad. Vervolgens fietsen we verder en komen bij de Ruvanveli Dagoba. Een witte stupa. Ook hier weer veel mensen, veel van de bewoners zelf. Het grappige is dat Karlijn wel weer een keer op een selfie moet. Inmiddels begin ik te ontdekken als ze overleggen wie het gaat vragen. Omdat wij ook mensen op de foto hebben ondergaat Karlijn het maar. We fietsen verder, het is erg warm. We hebben ons alle drie netjes gekleed voor vandaag, dat is een voordeel dat je niet iedere keer hoef te verkleden, alleen schoenen uit. Gelukkig hebben we sokken bij ons, want blijkbaar hebben wij niet genoeg eelt onder onze voeten om de hele ondergrond te kunnen doorstaan. Ook met sokken is het soms nauwelijks te doen. We gaan nog naar een oude bruine stupa, hier is het heel rustig en we genieten volop van het imposante bouwwerk. Ergens op een muurtje eten we onze gekochte broodjes op. Heerlijke muffin en een broodje met suiker op de buitenkant. Uiteidelijk fietsen we langzaam aan terug naar ons hotel, genietend van wat we tegen komen, vooral ook veel aapjes overal, elkaar even kwijt raken in de drukte, de weg zoekend, maar goed gekomen. 
Als wij bij ons hotel aankomen krijgen we meteen water. En....dan lokt het zwembad. Er is geen energie meer over om nog meer te gaan doen. Wel halen we nog even wat boodschappen voor morgen, even snel op de fiets. We eten op tijd, weer bij Big Mama, de ober begint te lachen en komt meteen met drinken. We eten een curry met een yogurtje toe om te blussen. We hoeven weer geen wisselgeld en dat laat hij net als gisteren handig snel in zijn achterzak verdwijnen.


















dinsdag 5 maart 2019

Sri Lanka: dag 3

Vandaag gaan we ons verplaatsen. Gisteren avond bij het afspreken van het tijdstip voor ontbijt kregen we te horen dat we de taxi beter eerder konden nemen naar het station van onze keuze. Zo gezegd zo gedaan . Onder het ontbijt besteld Karlijn via de app ons vervoer naar het treinsation. En binnen een kwartier staat hij voor. Het is druk, de chauffeur knikkebolt een beetje, dus zelf ook opletten. Ruim een uur later staan we in de rij voor een treinkaartje van Gampaha naar Anuradhapura. Het is druk op het station, we zetten de bagage op het goede perron en gaan nog naar het toilet, tenminste.....je kan er plassen. We zien geen andere toeristen, en we denken dat er ook meestal niet veel komen want wij zijn toch ook wel een beetje een attractie. We zijn vroeg en wachten op een iets vertraagde trein.. we hebben geluk, de trein is niet overvol, zoals we aan de andere kant zagen en Leo en ik hebben snel een zitplaats en Karlijn wil eerst in de deuropening zitten met haar benen buiten boord. Een heerlijke wind waait er door de trein. Een paar stations verder heeft Karlijn ook een zitplaats. En zo gaan we door, al schuddend, hotsend, net of we in een wasmachine zitten en dan alleen wat zwarter worden ipv schoner. Omdat het nu te doen is gaan we foto's maken van dat we proberen uit de trein te hangen, daar heeft Ron om gevraagd. Wij vermaken ons en iedereen om ons heen dus ook. We komen langs mooie natuur, rijstvelden, palmen, dorpjes langs de spoorbaan enz. Het is al schuddend genieten. Er komen heel vaak verkopers langs met eten en drinken, maar ik durf die hapjes niet aan. Het echtpaar tegenover mij koopt halapa, iets plats, ik mag het proeven. Het smaakt zoet, maar ik kon er niet achter komen wat het nu echt was. Na een poosje, waarschijnlijk na een uurtje of drie, ga ik ergens anders zitten waar twee plekken naast elkaar vrij zijn. Ik probeer te lezen, lukt niet, probeer aan dit blog te beginnen, mislukt ook, dan de ogen maar dicht. Na viereneenhalf uur zijn we bij ons eindpunt en natuurlijk staan er tuk-tuks klaar om ons verder te vervoeren. Ze zijn slim hier, ze komen het perron op om ons als eerste binnen te praten. Bijna een hele dag reizen met ons drieën voor ongeveer 17 euro en dan betalen wij nog meer voor onze treinkaartjes. Bij ons hotel willen we het liefste gaan zwemmen, maar we gaan toch eerst maar lunchen, fried rice en heel veel drinken. Dan plannen maken voor de komende twee dagen, bij het zwembad. 
‘S avonds gaan we eten bij Big Mama, daar kwam onze lunch eigenlijk ook vandaan, al zaten we ergens anders. Dezelfde man die ons vanmiddag aan eten had geholpen was daar ook en had een voorstel. Ook was hij heel trots dat hij nog wist wat we wilde drinken.We eten Masala Dosai, een platte soort pannekoek, opgerold en er zit iets tussen, er worden wat pittige sausjes bij geserveerd. We eten alles netjes met onze rechter hand, zoals gebruikelijk. Het is ons alle drie gelukt. Om onze tong iets te blussen nemen we een yogurtje toe. Dit alles met een service om ons heen die niet gebruikelijk is in een afhaal, voor de prijs van 5euro. 
Misschien gaan we er wel nog een keer naar toe.












maandag 4 maart 2019

Sti Lanka dag 2

Vroeg gaan slapen en ook weer op tijd wakker. Het ontbijt dat we rond 9 uur hadden afgesproken stond ruim op tijd klaar. Lekker vers fruit, toast met een ei en een worstje. Dan klaar maken voor onze excursie door Negombo. Netjes , al voor 10 uur rijdt onze tuk-tuk voor. We gaan langs de highlights. Eerst een hindoeïstische tempel, schoenen uit, schouders en knieën bedekken en even rond lopen. Verder naar de Katholieke kerk, ook daar kijken we rond.
Dan rijden we verder naar de vismarkt, dat is een bijzondere plaats. Overal vis en overal mensen. Op het strand liggen hele grote matten met vis te drogen. Ook worden er nog visnetten leeg geschut en komen er bootjes aan. Er zijn niet veel toeristen, dus wij vallen ook op. Nu is het niet Karlijn die de aandacht trekt, maar Leo. Hij moet even met wat vissers op de foto. Tja, dat heb je als je zoveel langer bent. Mijn voeten zullen wel naar vis ruiken inmiddels want jammer genoeg zijn ze toch nat geworden tussen de uitlekkende vissen. Onze volgende stop is een Boeddhistische tempel, dus weer netjes naar binnen. Daar moeten we een boekje kopen waarvan de opbrengst naar het restaureren van de tempel gaat. Ook krijgen we van de monnik uitleg hoe we het kunnen gebruiken. Bij ieder afbeelding staat een nummer en de foto staat in het boekje met de uitleg er bij. We hebben niet zoveel zin om iedere uitleg te lezen en denken dat dat straks bij het zwembad ook nog wel kan. Maar.....onderschat de monniken niet. We krijgen weer een uitgebreide uitleg bij item 6. Hij doet het helemaal voor. Omdat onze tuk-tuk chauffeur ook mee loopt, zijn we het toch maar netjes gaan doen. Op zich ook wel leuk, wat meer achtergronden.  Tuk-tuk weer in en naar Dutch Ford, tenminste de overblijfselen. Daar is ook het begin van het Dutch Channel, een kanaal lang geleden gegraven door de nederlanders om kaneel te vervoeren. Er liggen heel veel bootjes, het is er ook niet zo schoon en er wonen veel mensen langs tegenwoordig. Ook is op dat punt een Dutch Church, maar die is alleen op zondag open.
We stoppen onderweg ook nog bij een ATM zodat Leo en ik ons eigen geld kunnen pinnen en niet meer op de zak van Karlijn hoeven te leven. 
Het is warm, dus als we terug zijn bij ons “ huisje” gaan we eerst even zwemmen en na het opdrogen lopen we richting strand om een eettentje te zoeken voor de lunch. Na een heerlijke sandwich lopen we terug en daar blijkt de chauffeur voor onze volgende toer al klaar te staan. Ook voor Karlijn is het nieuw dat ze juist te vroeg zijn ipv te laat. We pakken onze spullen en gaan mee voor een boottochtje op de lagune. Wat een chaos zie je hier eigenlijk overal. Niets is netjes, nergens structuur maar wel veel vriendelijkheid. We komen aan bij een huis, mogen even op de binnenplaats zitten, krijgen water en weten niet wat de bedoeling is, maar al snel lopen we naar het bootje. Het is heerlijk op het water, we genieten van alle gekleurde boten, vissers, huisjes langs de kant, teveel om op te noemen. Bij een eilandje wordt de boot stilgelegd, wat nu? Van een tafel en krukjes wordt een zitje neer gezet in het lage water, een prima plek om fruit te gaan eten. Boot afspringen en lekker zitten. Dit was zo onverwacht, zo grappig, we hebben er met een grote glimlach op ons gezicht gezeten. Natuurlijk ook weer diverse foto’s gemaakt, en niet alleen wij. Ze maken hier ook graag selfies met zoveel mogelijk mensen. Voor Karlijn al heel gewoon, maar ik moet nog een beetje wennen. We varen verder en ontdekken dan ook waarom de fruitresten op de voorkant van de boot bleven liggen. We varen ergens het oevergewas in en de aapjes springen op de boot. Wel leuk om te beleven maar ook wel onnatuurlijk. Als er één niet snel genoeg iets bemachtigd komen ze er gewoon om vragen, dus voor je achter je, opletten. Als ze allemaal weer op hun eilandje zijn varen we verder, zien nog vogels en twee varanen. 
De boottocht was leuk en lekker met een windje, maar thuis gaan we toch even afkoelen in het zwembad. Gelukkig koelt het buiten ook wat af en gaan we op het strand eten. We eten kottu en kipcurry en vragen om een milde vorm. Dat was fijn, de volgende keer vragen we not spicy. Maar het was lekker en met de voetjes in het zand. We delen de gerechten en nemen dan ook nog twee nagerechten om te eten, de een iets van Sri Lanka, wattalappan, een soort pudding, die erg zoet was.
Op Karlijn haar blog kan je veel foto’s zien met weinig tekst: karlijndewilde.blogspot.com















zondag 3 maart 2019

Sri Lanka dag 1

Tja...en dan is het ineens zover. Jasper rijdt ons naar Schiphol, geeft nog een knuffel zwaait en gaat naar huis. Wat je van tevoren zo leuk bedenkt, kan als het dicht bij komt ineens moeilijker zijn dan je denkt. Natuurlijk is het leuk om naar Karlijn te gaan en ook Jasper zal het misschien wel eens lekker vinden om een paar weken zijn eigen studentenleventje te kunnen leiden zonder commentaar, maar toch.....
Na het zwaaien gaan we dan maar de bekende rijen in, eerst de koffers afgeven. Op advies van Karlijn kleine koffers gevuld en aardig gelukt met één van 16 kilo en één van 13 kilo. Samen 29 kilo terwijl we er twee van 32 mee mogen nemen. Goed gedaan, maar Karlijn heeft ook al wat spullen en die hoeven we niet dubbel te hebben. Ook de drone hebben we thuis gelaten met pijn in ons hart. De permit om hem in te voeren was rond maar die om te vliegen was nog niet gelukt, woensdag nog een specifiek vliegplan ingeleverd, maar haast niet te doen. 
Alle volgende rijen gaan snel en het vliegtuig vertrekt op tijd. Met wat films en eten gaat de tijd snel en zien we een fel verlicht Quatar verschijnen. Het is koud als we de bus in gaan naar de aankomst/ overstaphal. We lopen even rond, zoeken de goede gate en al snel vertrekt onze aansluitende vlucht naar Colombo. We zitten voornamelijk met onze ogen dicht en na ongeveer vijf uur zijn we er. Net als Karlijn voegen we ons in een lange rij, voor de immigratie. Tijdens het wachten vernemen we van Karlijn dat zij ook is aangekomen op het vliegveld. De koffers hebben we snel en Karlijn ook. Binnen vijf minuten heeft ze ook nog eens een taxi geregeld en 20 minuten later zijn we bij ons verblijf. Heerlijk. Spullen in de kamer, iets luchtigers aan en wandelen naar het strand. Maar....wat is het warm! Best wennen. We genieten van de bootjes op het strand, blauwe zee, palmbomen en de sfeer.
We drinken een vers sapje en halen in de supermarkt water. Dan terug naar onze kamer, omkleden en het zwembad in. Het is hier levendig. De vrouw van de eigenaar heeft een vrije dag, die loopt lekker in haar ponnetje rond. De kinderen rennen rond, het jongetje probeert mijn hoofd onder water te duwen en brengt even later een lyce. Zo houden we het wel even uit. De kinderen houden ons zo ie zo bezig, ze oefenen ook met hun theeserviesje gastvrijheid, met water uit de kraan dat wij weer aan de planten geven.
De eigenaar komt thuis en geeft zijn kinderen een ijsje en ook wij krijgen er eentje. Even later ook nog een sapje. Odertussen wil hij onze plannen weten, en daar weet hij wel raad mee, een tuk-tuk tochtje voor morgen is snel geregeld. We gaan vroeg avondeten, naar een restaurant dat Stefanie, een collega van Leo, heeft aangeraden. Niets teveel gezegd, twee heerlijke curry’s besteld en van genoten. Nog even naar het strand en daarna wie is de mol terug gekeken, maar Leo en ik vallen regelmatig in slaap. Dus naar onze kamer, nog even rommelen en douchen en dan vroeg slapen.