vrijdag 15 maart 2019

Sri Lanka dag 13

We doen lekker rustig aan tot het tijd is om met de taxi te gaan. De knul die ons gaat rijden krijgt nog iets van de baas zodat we muziek hebben onderweg, jammer. We denken dat het de zoon is die ons gaat rijden. Gelukkig, ook hij stopt bij een klein tempeltje aan de kant van de weg en doet een schietgebedje. Hij rijdt stevig door, eerst de bochtige bergwegen daarna een wat betere route. Ik geniet weer van alles wat er te zien is, dit is zo’n kleurig land, de mensen, de bussen, alles. Wel jammer dat we twee uur jengelmuziek hebben, ik zie dat Karlijn haar eigen muziek heeft op gezet, beter. Onze chauffeur rijdt even verkeerd, maar dat levert ons prachtige beelden op, heel veel waterbuffels in een groot meer tussen de water hyacinten. Dan arriveren we bij ons volgende hotel. We lunchen daar ook meteen, dat kost even geduld, maar het is hier zo prachtig. We hebben een “ modderhuisje” aan de rand van een rijstveld, waar nu even geen gewas op staat maar allemaal vogels te zien zijn. Naast ons een kleine waterpoel waar ‘s middags een varaan naar toe loopt, langs mij heen, er in gaat en aan de overkant weer verder loopt naar het zwembad. Gelukkig duikt hij daar een hol in, Karlijn was vast snel uit het zwembad gegaan anders. Ook loopt er later nog een grotere onder de stoel van Leo door, lekker rustig op zijn gemak.We genieten van alles en Leo en ik wandelen nog even naar Yoda Lake. Leuk om even te doen en mooi vanwege de velden waterbloemen. Op de terugweg komen we een hele grote kudde koeien tegen, gelukkig konden we even aan de kant. We gaan nog even zwemmen, niet alleen wij gebruiken het zwembad, ook vogels die drinken, een kikker die even komt zwemmen, een eekhoorntje dat drinkt. We zitten hier ecologisch, dus dat betekend dat we alles moeten delen met de natuur.
‘sAvonds is het hele parkje verlicht  met fakkels en een soort olielampjes, zo mooi! We krijgen een drie gangen menu en het smaakt goed.






















donderdag 14 maart 2019

Sri Lanka dag 12

Gelukkig voelt Karlijn zich al iets beter en gaat half negen mee naar het ontbijt. We starten vandaag langzaam, het gaat toch wel lukken met onze plannen. Allereerst nemen we een tuk tuk die ons tot aan het begin van de wandeling naar Little Adem’s Peak brengt. Eigenlijk zijn we best snel boven en dan hebben we nog geniet pauzes ingelast. Het is nl. lastig om te klimmen en om je heen te kijken. Boven op de top gaan we genieten van het moois om ons heen maar ook gezellig kletsen met mensen die we al eerder hebben gezien. Ook ziet Karlijn dat de vijf puppy's van een maand geleden al heel wat groter zijn geworden, maar ze leven allemaal nog. Er lopen in het hele land veel zwerfhonden/straathonden. Dan lopen we verder naar de Nine Arches Bridge. Een mooie brug met negen bogen en deze ligt vooral mooi tussen het groen. We lopen er heen over het spoor. We zijn niet de enigen die bij deze beroemde brug kijken. We hebben ook nog eens geluk, er komt een trein aan! Dan verder met foto’s maken en er komt al weer een trein aan, heel bijzonder, want dat is binnen een uur. Maar.....allebei zijn het rode treinen, kort en meer goederentrein. We klimmen naar een mooi punt om Karlijn haar wens uit te laten komen om een blauwe trein te zien. We zitten best lekker, eerst op de stenen, daarna op een soort boomstam-bankje. Hier en daarwat  kletsen en een hele lange adem hebben. Maar we kijken mensen, wat ze allemaal uithalen, we kletsen wat met back packers, ook altijd leuk. Ons geduld wordt beloond, na meer dan twee uur komt er een blauwe trein langs, gelukkig rijden ze langzaam dus duurt het wel een aantal secondes.
We lopen naar boven en gaan eerst een vers sapje drinken. Heerlijk. We lopen terug richting centrum en natuurlijk stopt er altijd wel weer een tuk tuk. We gaan naar de Rawana Waterfalls. Een mooi ritje met natuurlijk een foto stop. Het is vooral druk met locals die in de waterval zwemmen. Wij kijken even rond en houden het dan voor gezien, terug naar het hotel om straks uit eten te gaan. 























woensdag 13 maart 2019

Sri Lanka dag 11


Om half negen gaan we naar beneden voor het ontbijt. Karlijn is niet fit, buikklachten, en houdt het meteen voor gezien, met een kopje thee gaat ze naar boven. Wij ontbijten wel en informeren meteen waar er een bakkertje zit. Leo en ik lopen naar het plaatsje Nanu-Oya en komen langs het treinstation. Daar kijken we eerst hoe laat nu eigenlijk de trein vertrekt vanmiddag. Op je treinticket hier staat alleen hoe laat deze uit Kandy vertrekt, dus verder is het gokken. We vinden wel een bord waar het op staat en we denken dus 14.50 uur. Tijd genoeg dus nog. Het plaatsje heeft een hele rij winkeltjes en zo ook een bakker die er in ieder geval redelijk uit ziet ten opzichte van de rest. Omdat de heenweg alles naar beneden loopt besluiten we de bus terug te nemen. We stappen in, maar deze vertrekt pas als ze vinden dat er genoeg passagiers zijn. Hij rijdt ook heel langzaam door het plaatsje zodat iedereen die nog mee wil er nog in kan springen. Ik koop de kaartjes, 30 roepie, dat is dus 15 cent, voor twee. Met lopen hadden we goed opgelet waar we moesten bellen om er uit te kunnen, we bellen iets eerder en de bus stopt meteen. Maar goed we zijn weer terug. We blijven zitten op ons balkon tot we naar de trein moeten.
Karlijn gaat met alle bagage in de tuk tuk van de eigenaar, wij gaan lopen en zullen dan ook met de tuk tuk verder gebracht worden. Alleen, wij lopen nog niet zo lang als er een bus stopt met een Duitse groepsreis, we krijgen een lift naar het station, zo gaat dat hier. Ook best eventjes gezellig, de Sri Lankaanse reisleider regelt dit. Op het station zit Karlijn te wachten, we zoeken een plekje op het goede perron en dan begint het wachten pas echt. De trein is verlaat, ongeveer een uur. Het perron loopt vol, we zijn benieuwd hoe het straks zal gaan. Als de trein komt spotten we snel waar de tweede klas is, daar hebben we gereserveerde stoelen. Die zijn natuurlijk bezet want je koopt hier je ticket voor het hele traject, dus op een vrije stoel ga je zitten ipv vier uur er naast staan. Maar, wij mogen zitten en dat is lekker. De trein boemelt voort, prachtige uitzichten hebben we onderweg. Wel is nu de trein gevuld met toeristen en vond ik onze vorige reis met de trein leuker, tussen de locals. Na drieeneenhalf uur zijn we er. Een tuk tuk wil ons niet naar het hotel brengen, dat kunnen we lopen zo dicht is het bij het station. Daar kunnen ze dus niets aan verdienen. We douchen even en gaan dan ergens eten, voor Karlijn iets westers, die is nog niet fit. Het smaakts goed en wat is Ella een bruisend plaatsje, met vooral backpackers.















dinsdag 12 maart 2019

Sri Lanka dag 10

Het is vakantie, half vijf worden we beneden verwacht om aan tafel te gaan. De moeder van de eigenaar heeft voor ons een ontbijtje klaar gezet, banaantjes, toast, boter en jam. Ook liggen er messen bij. We wachten op de thee en borden, maar de tijd gaat voort, dus beginnen we te eten zonder bord. Als de thee er ook is merken we dat er echt geen bord gaat komen. Maar het is lief dat ze voor ons haar bed is uit gekomen. Onze taxi is er precies om vijf uur, het is nog aardedonker. Dan begint de tocht naar de ingang van het park. Het lijkt of onze chauffeur een game speelt, ieder keer wordt er weer iemand ingehaald, al is er niet zoveel verkeer. Toch staan we niet als eerste voor de slagboom maar als tweede. Het duurt nog een kwartier voordat het park open gaat, maar onze entreekaartjes worden geregeld en we rijden wel als allereerste het park in. Hij heeft het gered. Na de tassen controle op plastic gaan wij lopen. We besluiten om als eerste naar Little Worlds End te lopen, en ja, aangestoken door onze chauffeur willen wij daar ook als eerste zijn. En......gelukt. Al snel komen er meer, maar nu nemen we de tijd om te genieten. Het is nog fris en heerlijk wandelweer. We lopen rustig naar Worlds End en ook daar genieten we van het uitzicht. We nemen de tijd om iets te lunchen, het is al acht uur geweest! We zien het wel steeds drukker worden, je kan nl. ook andersom lopen. Het laatste mooie punt is Bakers Fall, maar iets daarvoor gaan we naar het toilet. Er zit een man bij, wil natuurlijk dat we betalen, maar hij wijst ook op een rhino-horned lizard. (deze naam vinden we later op de dag op een bordje). We dachten dat we dan eindelijk een kameleon zagen en hebben er een hele tijd over gedaan om een behoorlijke foto te krijgen van dit beestje in het donkere bos. Wel leuk dat onze toiletman er nog meer ging zoeken. Misschien betaalden wij ook wel goed voor het bezoek want er liepen genoeg mensen door met de smoes geen geld bij zich te hebben. Bij de watervallen blijven we ook nog een tijdje hangen en lopen dan naar het eindpunt. Daar vinden we onze uitgeslapen chauffeur weer terug die ons netjes naar huis brengt, al scheurend door de bochten.
We blijven een poosje op het balkon en verzinnen dan maar wat we vanmiddag gaan doen, maar eigenlijk weten we het niet. Wel vragen we of onze treinkaart voor morgen is aangekomen met de post en ja deze is er. Wel een late trein, dus ook voor morgenochtend nog iets verzinnen.
Maar eerst iets eten in Nuwara Eliya. We gaan met de bus, tja dat is goedkoper dan de tuk tuk. Die is best duur volgens Karlijn, 3 euro, de bus blijkt voor ons drieën 45 cent te zijn. Maar wat een beleving, snel instappen, dan gaat ie al weer rijden en dus oppassen dat je niet bij iemand op schoot beland. Ook klinkt er een gezellig muziekje, niet te zachtjes. Een leuke ervaring en ook nog de goede richting op, de namen kan je nl niet lezen. 
Aangekomen nemen we eerst een curry, die zo heet is dat we alvast ons toetje krijgen om tussendoor te blussen.
Dan lopen we doelloos rond en zeg ik, als er een tuk tuk stopt en vraagt of wij een taxi nodig hebben.....dan vraag ik waarheen? Zo gezegd zo gedaan, er stopt, hoe kan het anders, een tuk tuk en ik vraag wat hij te bieden heeft. We rijden eerst een stuk over asfalt, maar daarna een steile hobbelige, heel erg slechte, weg omhoog naar het begin van een wandeling naar een waterval(letje). Dus weer wat klimmen en dalen en daar zien we Lovers Leap Fall, door het droge seizoen niet spectaculair, maar ik spot nog wel een mooi beestje. Dan gaan we verder naar een tea factory en lopen op de plantage zelf even rond. Een fabriek hoeven we niet meer te zien en Karlijn komt er ineens achter dat zij er al geweest is. Tijdens ons uitje genieten we ook van mooie uitzichten. In het centrum worden we afgezet en gaan dan naar de pizzahut. Karlijn is daar al vaker geweest en vandaag is er een aanbieding, handig dat instagram! 
Nog voor het donker zijn we thuis en zijn eigenlijk best moe, dus om mij heen vallen ze in slaap.




























maandag 11 maart 2019

Sri Lanka dag 9

We ontbijten bij het roof top restaurant van ons hostel en gaan dan naar het station. Karlijn heeft treinkaartjes geregeld, maar deze zijn niet aangekomen bij ons maar we hebben wel een print met paspoortnummer. We worden van loket naar loket gestuurd en belanden bij de chief- master. Met zijn drieen zijn ze aan het discussieren en uiteindelijk na een kwartier worden we weer mee genomen naar een ander loket. Ook daar volgt een discussie. Uiteindelijk komt het erop neer dat we dezelfde tickets nog een keer kunnen kopen , maar als er iemand zit, dan is het pech en nog meer vage verhalen. We gaan over op plan B. Gisteren hebben we tijdens onze wandeling langs het meer een taxi chauffeur ontmoet en zijn telefoonnummer mee genomen. We bellen hem en met een half uur pikt hij ons op. We rijden eerst door de hectische stad, later langs rijstvelden en vooral veel thee plantages. Wel blijft hij maar praten en zich steeds weer aanbieden om ons de rest van de vakantie rond te rijden. Maar goed, hij stop ook bij een mooi uitzicht en bij een waterval. De Ramboda Falls, een lekkere flinke klim omhoog, maar mooi. Wel grappig dat we daarvoor een kaartje moeten kopen, het is omgerekend 0,25 cent. Daarna verder en de volgende stop is een tea factory. Aan het eind van de uitleg kiezen we een thee en nemen er een stukje fruitcake bij, erg lekker. Uiteindelijk zijn we viereneenhalf uur later bij onze home- stay. Daar zetten we onze spullen neer en gaan per tuk tuk naar het stadje. Little England wordt het ook wel genoemd, dit door de invloed van de Britten. In de lonely planet werd een hight tea in het Grant Hotel aanbevolen en mijn collega Rosalie heeft dat vorig jaar ook gedaan. We hebben rustig zitten genieten van het lekkers, de potjes thee en ook van het mooie toilet wat ze daar hebben. Dan lopen we het stadje door, bekijken het postkantoor en lopen dan door naar het meer. Langzaam begint het donker te worden en steeds frisser. Op het betaalde deel aan het meer vinden we eettentjes en eten nog iets voor we terug gaan naar ons verblijf. De moeder van de eigenaar komt weer even iets regelen, nl hoe laat we willen ontbijten. De eigenaar regelt vervoer voor ons vanuit Colombo waar hij nu is en we moeten volgens hem echt om 5 uur weg, dus vroeg op. Dan maar op tijd gaan slapen.

Van de bussen die hier rijden wordt je toch gewoon vrolijk?






















zondag 10 maart 2019

Sri Lanka dag 8

Vanmorgen eerst weer het lekkere veelzijdige ontbijt. We hebben de tijd, dus genieten er van. We zien iemand in de tuin met een soort luchtbuks, ze is apen aan het weg jagen. Uiteindelijk lukt het, wij denken dat de buurman nu aan de bak moet. En dan zo verder tot ze bij een toeristische attractie zijn aanbeland, daar vindt iedereen het leuk. We ruimen nog een beetje op en gaan afrekenen. Karlijn heeft geluk( of wij) haar extra bed met twee keer ontbijt hoeven we niet te betalen. Gelukkig dat we alles klaar hebben staan want onze taxi chauffeur is een half uur te vroeg. Wij moeten er wel aan wennen, iedereen is op tijd of te vroeg en dat verwacht je niet, dus we moeten daarin nog steeds omschakelen. Na een knuffel van de eigenaar rijden we weg. Het was een heel mooi plekje, deze home stay, al is het maar om de gastvrijheid, de vriendelijkheid en de gezellige gesprekjes die we gehad hebben. 
Onze chauffeur rijdt netjes, we hebben een mooi busje. Op de helft stoppen we bij een spice garden, dit is ons aangeraden en zit bij de prijs inbegrepen. We krijgen een rondleiding en uitleg over kruiden, oliën en zalfjes. Dan verder en ik kijk genietend uit het raam. Wat een chaos soms, maar ook mooie natuur. Na een reis van ongeveer drie uur zijn we er. We zijn in Kandy en Leo en ik voor het eerst in een hostel, door Karlijn geboekt. Hier zou ze zich bij ons voegen. We hebben een hele grote kamer en een paar verdiepingen hoger heb je een roof top. Uitzicht op de stad naar alle kanten.
Wel benutten we onze tijd, via de pick- me app besteld Karlijn een tuk tuk naar de Tempel van de Tand. We lopen rond, maken foto’s en lopen verder langs wat Hindu tempels. Dan ook nog een rondje langs Kandy lake. Dan vinden we het welletjes. We slaan nog water en een broodje in voor morgen en gaan weer met de tuk tuk naar ons hostel terug. We eten in het restaurantje twee verdiepingen boven ons, uitzicht op alle lampjes van de stad en met een heerlijk briesje. Dan allemaal douchen en eindelijk Wie is de mol terug kijken.