woensdag 20 maart 2019

Sri Lanka dag 18

Karlijn had een goed idee, Coconut Tree Hill bekijken bij zonsopgang, dus liepen we om zes uur over het strand. Jammer genoeg waren er nog een paar mensen, iedereen voor de zonsopkomst. Wel heb je dan wat te kijken, iedereen maakt foto’s, meestal wel voor instagram. Daar kan je dus soms ook de gemaakte foto terug vinden. Sommigen doffen zich er helemaal voor op, dus lange zwierige jurk en al dik in de make- up. Natuurlijk wil iedereen het liefst geen andere mensen er bij, op de foto, dus dat lukt ook meestel wel. We moeten best lang wachten voordat de palmbomen echt mooi worden door het zonlicht. Dan ontbijten bij het tentje van gisteren avond. Heerlijk op ons gemak gezeten, dat kan ook niet anders, eten duurt hier lang, niet het eten maar voordat je het hebt. Gewoon bij neerleggen. Daarna besluiten we naar het strand te gaan, de tuk tuk service in ons straatje werkt prima, voor een euro worden we gebracht. We zoeken een plekje in de schaduw en gaan eerst de zee in. We zien de hoge golven, meestal wel leuk! Het was ook leuk, maar na een paar keer in een soort wasmachine gezeten te hebben ( lees: midden in een omgeslagen golf) waren we bekaf en zijn toch maar snel de zee uit gegaan. Verstandig zien we later, want de bay- watch mannen moeten een paar mensen uit de golven redden. Als we zitten te lunchen zien we het nog een keer gebeuren. Ze zijn wel razend snel en met wel 4 man sterk, en dat is wel nodig. Ook verliest een man nog zijn zwembroek, maar hij vist hem toch nog uit de zee. Fotoshoots zijn ook een leuk vermaak. Heerlijk dus.
Toch gaan we s’ middags maar zwemmen in het zwembad. Wat we niet hadden verwacht, ook hier lopen de apen gewoon rond, gezellig om naar te kijken.
Tegen zonsondergang laten we ons weer naar mirissa beach brengen en kijken bij Parrot Island. Karlijn loopt er door zee naar toe, wij willen liever droog blijven, jammer genoeg wordt ik later toch nog helemaal nat, dus had best ook kunnen gaan. 
Op een pier kijken we naar de ondergaande zon en dan is het al snel weer etenstijd. We gaan naar hetzelfde eettentje. We worden even op een selfie gezet, vast bijzonder dat we er weer zijn. Het smaakte lekker, dus morgenochtend vast weer. Het poesje is ook niet bij ons weg te slaan en blijft lekker kriebelen.



















Er zit iemand in de golf




Parrot Island












dinsdag 19 maart 2019

Sri Lanka dag 17

Na het ontbijt rijdt om half tien de taxi voor. De rit gaat twee en een half uur duren, ietsje langer, onze taxi chauffeur heeft nog even pasfoto’s nodig. Maar alles kan hier. We rijden binnendoor, langs dorpjes, altijd kleurrijk hier. Overal tuk tuk’s, overal mensen in kleurige kleding, vooral veel mannen in lange rokken/ doeken, overal super kleine winkeltjes, en vooral veel geluid, want toeteren dat moet. Maar we komen veilig bij ons nieuwe hotel aan. Eerst de spullen op de kamer en dan gaan we wandelen. Langs het strand lukt niet helemaal, dus over de weg. Al snel komen we bij een beroemd punt, coconut hill, waar we alvast een kijkje gaan nemen. Morgen willen we er heen met zonsondergang voor mooie foto’s. We lopen verder en zoeken een eettentje voor een lunch. Je moet er even de tijd voor nemen, zo snel gaat het hier niet, maar met een mooi uitzicht aan zee is dat geen straf. 
Dan wordt het tijd voor verkoeling en zoeken we even het zwembad op, heerlijk. We wandelen langs de zee even naar links en rechts om te genieten en een beetje op te drogen. Half zes gaan we naar de tuk tuk die we besproken hebben vanmiddag om naar de paalvissers te gaan. Onze chauffeur rijdt flink door en weet precies waar we moeten zijn, deze mannen schijnen nog echt te vissen, ook al vragen ze zoals iedere paalvisser geld voor als je foto’s maakt. Als je vroeger geen geld genoeg had voor een boot om te vissen, dan ging je op een paal zitten in de zee om zo te gaan vissen. Maar, de vangst werd wel meteen verhandeld op de wal, dus er was vandaag ook echt vis gevangen. Het was lekker toeristisch, maar toch waren we samen met éen ander echtpaar aan het foto’s maken. Een leuke afsluiting van de dag.
Voor ons avondeten weet Karlijn een leuk adresje, ze was daar al geweest en het is dicht bij ons hotel. We nemen kottu, en het was echt lekker, met veel groente. Tot slot een ijsje en we denken dat we morgen ook daar kunnen ontbijten. Onze gastheer werd er al blij van, dus we zullen zien.






















maandag 18 maart 2019

Sri Lanka dag 16

Vijf uur nemen we ons ontbijt in ontvangst en stappen we de jeep in voor een safari. Gelukkig is het inmiddels droog, het heeft hard geregend. We staan om half zes bij de poort terwijl het park pas om zes uur open gaat, je kan maar op tijd zijn. Effectief gaat de slagboom pas kwart over zes open, daarna een klein stukje rijden, kaartjes kopen, en rond half zeven beginnen we. Het is een mooi park, heel groen, veel bomen en struiken. We zien van alles, meer dan we kunnen vast leggen, maar in ons hoofd kunnen we dat wel. Wel is de weg hier en daar ook weer erg slecht, inmiddels hebben we een aardige training achter de rug om op een “stier” te kunnen blijven zitten. We hobbelen door, eten onderweg ons ontbijtje en mogen er ook weer even uit. Een aap pikt snel iets uit de jeep, gelukkig alleen een bananenschil. Toch voortaan maar weer alles mee nemen. Rond twaalf uur rijden we het park weer uit en worden weer netjes bij Gaga Bees afgeleverd. We vragen wat er te lunchen valt, maar eigenlijk is dat weer de rijst met curry. Karlijn is ze slim om te vragen af we niet nogmaals ze sandwiches van het ontbijt kunnen krijgen, en ja hoor, na meer dan een half uur komt daar onze club- sandwich, inclusief de french fries. Met de buikjes rond gaan we naar onze tent, lezen en slapen. Als het begint te onweren zetten we dit maar voort. Als Karlijn haar boek uit heeft gaan we ook nog even tv kijken, de luizenmoeder en oogappels, lekker simpel en gezellig met ons drieen op bed. Rond zeven krijgen we ons avondeten, vandaag mie met dezelfde curry dan gisteren middag en avond. We zijn toch wel blij dat we morgen weer zelf iets kunnen uitzoeken.













Een liefdes verhaal van de bee-eaters.

Je vangt een cadeautje voor je vrouwtje.



Je geeft het aan je vrouwtje.



En dan.......


















zondag 17 maart 2019

Sri Lanka dag 15

Vanmorgen nog genoten van ons mooie “ hotel”. De planning was om na het ontbijt nog even te gaan zwemmen en zo gezegd zo gedaan. We hebben alleen voor het eerst deze vakantie regen. Maar de omgeving blijft even mooi. Ik heb ook nog een poosje van het uitzicht achter ons huisje zitten genieten, de boer is daar druk bezig en er komen veel vogels op af, ook kwam er even een ijsvogel langs, zo mooi. Dan moeten we toch uitchecken en rijdt de taxi voor. We rijden naar ons volgende onderkomen en komen al een aantal kilometers langs het Udalawawe National Park. Er staat schrikdraad omheen en dat is misschien ook maar beter, daarachter zien we al vijf maal een olifant. De locals geven de beesten banaantjes e.d. Op éen plek staan er zelfs bankjes bij. Al snel zijn we op plaats van bestemming, bij onze safaritent. Heel veel groen er om heen. We nemen een lunch en gaan verder heerlijk zitten lezen met als onderbreking een wandelingetje. We laopen naar links en komen al snel een super klein winkeltje tegen. We zien dat er ijsjes zijn en kiezen er alle drie eentje. Mw spreekt geen engels, maar we komen er uit en betalen omgerekend dertig cent voor alle drie. We lopen verder en alle kinderen iit de buurt komen ons gedag zeggen en stellen allemaal dezelfde vragen in het Engels. Het is zo leuk, we genieten. Bij eentje komen we er niet onderuit om ook de papagaai te gaan bewonderen. Een paar kinderen laten hun hond zien. Ook blijven we zwaaien naar iedereen. Zo wordt het een heel geslaagt wandelingetje. Het zakje chips dat we hebben gekocht eten we op bij de rivier dier hier langs loopt, we willen geen mieren bij de tent. S’Avonds krijgen we weer rijst, maar nu wat anders er bij, het smaakt prima.































zaterdag 16 maart 2019

Sri Lanka dag 14 Yala NP

Safari, net zo verslavend als snorkelen. Je ziet iets of je ziet niets/weinig. Om 5.30 uur staat de safari-jeep klaar en rijden we naar Yala NP.
Bij de kaart verkoop stapt er nog iemand in de auto, we hebben nooit begrepen wat precies de bedoeling was, maar hij ging in ieder geval mee dieren spotten. Het park is mooi, waterpartijen met veel groen. We zien van alles, vogels, kleine dieren, herten, waterbuffels, krokodillen enz. We zien ook best veel olifanten en we zien voor de lunch een luipaard, heel ver weg in een boom, en nog een keer. (echt een andere) 
Ontbijten doen we in de jeep, met een mee gekregen pakketje. We hobbelen wat af, en het is echt niet alleen zitten, alle spieren moeten mee werken om de hobbelige paden te trotseren. Als we een poosje naar badderende olifanten kijken besluiten ze dat ze tussen de jeep’s door willen. Het is even puzzelen om ongeveer acht jeep’s die kriskros door elkaar staan zo te manouvreren dat ze er tussendoor kunnen, maar het lukt zonder problemen.
De lunch is langs de zee, een hele mooie plek. Het eten wordt klaar gezet op de passagiersstoel van de jeep. Gelukkig ook een bord met lepel er bij.
Het smaakt prima en daarna hebben we best lang de tijd voordat we verder mogen. Uiteindelijk vallen we alle drie in de jeep in slaap, er was zo snel een uur om. 
‘S middags gaan we weer verder en zien iedere keer wel weer mooie plaatsen met wild. Maar het toppunt van de dag is een luipaard die heel rustig wandelt en zo langs onze jeep’s de struiken weer in gaat. Wat fantastisch!
Wel is dat meteen ook het laatste wat we meemaken. Al snel rijden we weer terug waar we nog even kunnen zwemmen. Maar na zwemmen en douchen zijn we waarschijnlijk nog steeds niet stofvrij.