maandag 20 mei 2019

Lefkas, Griekenland, dag 3

Vanmorgen horen we van onze gezellige buurman dat iedereen wakker is geweest van het brandalarm. Wij hebben heerlijk geslapen en ik maak de afspraak dat als er echt brand is, hij mij wel moet komen redden, wij hebben niets gehoord.
Na het ontbijt gaan we  weer een dagje eiland-dwalen. We doen dit aan de hand van onze geocache en rijden daarom de bergen in om een grot te zoeken. Helemaal in “ the middle off nowhere” ligt deze en door goed lezen vinden we de cache. Wat we niet hadden verwacht, er was nog een stel om deze grot te bewonderen, maar geen mede- cachers. De wegen er naar toe waren klein, vol bloeiende bermen, en dat was mooi. Dan rijden we verder met als doel het lighthouse, helemaal in het zuiden. Op de weg daar naar toe liggen er ook nog twee verstopt, de eerste die we vinden is op een plek met een mooi uitzicht en in de verte de rotsen waarboven de vuurtoren staat. Aangekomen bij de vuurtoren wandelen we een stukje, genietend van het moois om ons heen. Natuurlijk kunnen we weer een vondst bij schrijven. Maar wat een smalle bergweggetjes zijn er overal. We nemen een klein omweggetje langs en klooster. Het wordt sinds kort weer bewoont en we worden welkom geheten. Dwz, kom vooral ons winkeltje in. We krijgen een snoepje, om toch iets te kopen koop ik een gehaakt kruisje en we krijgen begeleiding naar het kleine kappelletje, de deur wordt van slot gehaald. Zo leuk om te merken hoe ze hun best voor je doen.
Ondertussen is het al lang lunchtijd en we stoppen bij het eerste restaurantje dat we zien, bij een mooi uitzichtpunt. We kunnen er weer tegen. Het plan is om een wandeling langs de kust te maken naar een mooi strand. Ook daar is een geocache. Maar eerst wandelen! Het is best wel een klim en daarna natuurlijk terug naar zee niveau. Maar.......we worden beloond met een prachtige baai. Het zeewater is koud, maar pootje baden kan altijd. Het is genieten, witte stenen en azuurblauw water. Dan de trap weer op om de cache te gaan zoeken. Nu hadden we gelezen dat sommigen het niet wagen vanwege de steile rots en puntige stenen, maar Leo zet door en ergens op een vreselijk eng randje vind hij het doosje, maar heeft geen pen. Dan toch ook maar er achteraan om in het logboek te schrijven, de vorige “ found” was vijf maanden geleden. Trots klimmen en dalen we weer naar de auto. Vandaag best veel gewandeld, heerlijk. Bij het hotel melden we ons nog even aan voor het eten en douchen snel. Een wortelsoepje, griekse salade, en de twee hoofdgerechten delen we, beef en stoofpotje van lam. Een heerlijk limocellotoetje maakt het af. De serveerster vraagt of het eten wel goed was omdat we niet alles op hebben, maar het was teveel. Ook worden we nog even gevraagd over het brandalarm, ook zij weet nu dat wij waarschijnlijk niet wakker worden.
( jammer, maar de halsbrekende toeren van Leo staan op mijn telefoon, die foto’s kan ik hier niet bij plaatsen)


















zondag 19 mei 2019

Lefkas, Griekenland, dag 2

Half negen genieten we van een lekker ontbijtje. We kletsen nog wat en gaan dan op pad. Ook vandaag gaan we aan de hand van geocache wat punten opzoeken die mooi zijn. Allereerst een punt met mooi uitzicht. De cache vinden we meteen. Daarna stuurd onze navigatie ons over wel hele smalle weggetjes met ook veel haarspeltbochten. We rijden de bergen in. We gaan naar de Nidri Waterfall. Een korte wandeling door een kloof, beetje klimmen, echt prachtig. Vorige week heeft het veel geregent, dus de waterval was goed gevuld. Omdat ik mijn sandalen aan had kon ik ook nog een stukje door het water lopen/ klimmen. Terug bij de auto is een restaurantje, daar genieten we van een hele lekkere smoothy. Voor we een volgend punt opzoeken kopen we eerst broodjes bij een plaatselijk bakkertje. We nemen vier verschillende zodat we vier keer een half broodje hebben, ze smaken heerlijk. Dan verder en ondertussen genieten van de vele bloemen, de mooie uitzichten enz.
We stoppen bij de ruïnes van St George Monestery. Daar is ons hotel naar vernoemd. We dwalen op het terrein rond, alleen het kerkje staat nog redelijk. Maar de zon schijnt, het is mooi. We rijden verder en komen dan weer bij een punt met oude windmolens, we maken een wandelingetje, kleine klim, om ook deze cache te kunnen loggen. Dan toch maar terug naar het hotel, de benzine wordt minder in de tank, en we waren alleen dichte pompen tegen gekomen, dus niet verder het eiland op, de bergen in, morgen eerst tanken.
We gaan bij het zwembad nog even heerlijk in de zon liggen lezen, haken, dit doen..
Als de zon achter de bergen verdwijnt gaan we eten in een tentje dat Leo vindt via internet, en ja, erg druk vanwege de goede recenties. We eten heerlijke tomatensoep, mousaka, en van het huis krijgen we een mini ijsje en ouzo. Langs de winkeltjes lopen we terug, op jacht naar tandpasta die we vergeten zijn. Het was een heerlijke dag.



















zaterdag 18 mei 2019

Lefkas, Griekenland, dag 1

Vanmorgen vroeg hebben Jasper en Karlijn ons naar Schiphol gebracht. Om drie uur is het daar nog lekker rustig en mochten we alles zelf doen. Precies 5.05 uur gingen we de lucht in, naar Lefkas. Onderweg hele mooie witte bergtoppen gezien, maar die foto staat op mijn telefoon. Het vliegveld Prevada is op het vaste land, we landen op tijd en we hebben ook snel onze koffer. Dan het verhuurbedrijf zoeken voor de auto, ondertussen melden we ons ook af voor de transfer. Eenmaal in de auto nemen we al snel een heel klein weggetje naar Surfers paradise, daar zou een cache liggen. Geen cache, maar wel de koffer open gemaakt voor korte broek en zonnebrandcreme. Het is mooi weer. Ons volgende doel is een castle, nog net op het vaste land. Er staat nog best veel van het kasteel, maar overal zijn bloemen, het is schitterend. Veel bloemen, ook veel bijen, vlinder e.d. Bij een ruine horen natuurlijk ook vleermuizen, ze vliegen rond, we hebben ze vast gestoord. Het uitzicht is ook mooi, van hieraf kan je goed de verbindingsweg naar Lefkas zien waar we straks over gaan, het is een soort pondjesbrug. Hij vaart opzij om de boten er door te laten, we stonden dan ook voor de brug, net als thuis.
Als je net op het eiland aan komt zijn er nog twee mooie plekjes, de één met oude resten van molens , de andere met een rotskerkje en mooie baai. We genieten volop.
Voor we naar ons hotel verder gaan doen we wat inkopen bij de lidl, ook hier broodjes. We kunnen het Grieks niet lezen, hopen op iets met appel, maar later blijkt het kaas te zijn.
In het hotel waren ze ons al kwijt, we waren niet met de groep mee. Onze kamer is enorm, eerst een deur door, dan een gangetje. Trap op met weer een deur. Dan voor en achter een zithoek en ook twee balkons. Mooi uitzicht op bergen. Hier kunnen we de inhoud van één koffer zelfs bijna kwijt raken.
Bij het zwembad genieten we van de zon, af en toe wakker wordend van een snurk.
We besluiten bij het hotel te eten, ze hebben een menu waar je het hoofdgerecht kan kiezen, soep e.d. staat vast. Het smaakt heerlijk.
( toch even een stukje blog omdat ik het de vorige keer in Griekenland mistte, en nu nog meer omdat ik het fotoboek nog steeds wil maken)


















zaterdag 23 maart 2019

Sri Lanka dag 21

Onze laatste dag breekt aan, vannacht vliegen we terug. Na het ontbijt stappen we in de tuk tuk om nog even naar het strand te gaan, naar de plek waar je kan snorkelen. Het is best laag water, maar we gaan het proberen. Zodra we ons hoofd onder water hebben zwemmen we in een aquarium, het water is helde en rustig en de vissen lijken ook rustiger te zwemmen dan gisteren. Wat is het mooi, we zijn gelukkig dat we dit dan toch nog even doen op onze laatste dag. Het strand is levendig, het is zaterdag, dus ook veel locals zijn er te vinden. Dan moeten we toch echt weg om onze spullen te pakken en uit te checken. Gelukkig mogen we op het terrein blijven tot we weg moeten, dus nadat de spullen ergens anders staan dan in ons huisje gaan we het zwembad in. Het is vandaag erg warm en het water ook. We gaan lunchen bij hetzelfde tentje van gisteren avond, ze zijn altijd blij als je terug komt. Het smaakt weer lekker. Dan toch maar weer zemmen. Ik geniet vooral van de ijsvogels die telkens weer zich laten zien. 
Dan komt toch ineens de tijd dat we ons moeten gaan klaar maken. Even douchen bij het zwembad, en omkleden. Nu nemen we twee tuk tuks naar het station. We kopen kaartjes, Karlijn vindt het nog wel duur, we betalen altijd meer dan dta er op staat, maar voor drie euro zitten we twee uur in de trein.
Het is een mooie rit, langs de kust met ondergaande zon. Ook heel bijzonder is dat hier de huisjes/ hutjes zo dicht langs het spoor staan dat je ze zou kunnen aanraken als je je arm te ver uit het raampje steekt.
Colombo Fort is het eindstation. Daar nemen we een taxi naar Dutch Hospital, een toeristische trekpleister van Colombo. We eten er een hapje en lopen even rond. Voor de verandering bestellen we weer een taxi, Karlijn is hier echt heel handig in met de app, en nu gaan we dan echt naar het vliegveld.
We halen Karlijn haar koffer op die ze daar gestald heeft en dan begint het. Dat koffer is niet leeg en nu moet de inhoud van haar backpack er in plus haar back pack. Maar, we zijn niet de enige, overal zitten mensen te proppen en te pakken. Als dit gelukt is gaan we onze vliegtuigkleding aan trekken, ook dat doet iedereen, en wij vinden het weer heerlijk om naar iedereen te kijken ( hebben ze vast ook naar ons gedaan)
Dan begint het wachten, we mogen nog niet door de controle, dus gaan ergens zitten. Onze eerste vlucht vertrekt 2.45 uur.







I




Colombo Fort


Dutch Hospital








vrijdag 22 maart 2019

Sri Lanka dag 20

We genieten van een heerlijk ontbijtje, bordje fruit, omelet, toast en thee. Dan naar het strand, daar willen we eerst kijken of er schildpadden zijn. Voordat we op het strand zijn krijgen we al een aanbod voor een snorkeltochtje, maar dat slaan we nog even af. Dicht bij de plaats waar meestal wel een zeeschildpad is krijgen we nog een aanbod voor een snorkeltripje, we weten het iets goedkoper dan de eerste te regelen. Omdat er geen zeeschildpad dicht bij is gaan we eerst met een katamaran de zee op. Even later moeten we de zee inspringen en zien we mooie vissen en snorkelen zo lang als het mag. Dan....moeten we de boot weer in, dat is een hele klim, maar met wat hulp zit er weer in/ op. Karlijn heeft het gefilmd, maar we kunnen de filmpjes niet allemaal op de ipad zetten, erg jammer. Na deze mooie snorkeltocht van een uurtje zien we nu wel een zeeschildpad dicht bij de kust. Eerst kijken en dan gaan we lekker in de schaduw liggen. Karlijn weet nog een mooie plek om te snorkelen, langs de kust is een klein stukje zee waar koraal is afgezet met touwen, daar mag je snorkelen onder de voorwaarde dat je niet gaat staan. Het lijkt net of je in een groot aquarium zwemt, zo mooi, zoveel te zien!
Als Leo en ik een ijsje kopen en terug lopen naar Karlijn, zien we haar niet meer. Wel een enorme groep schoolkinderen met hun ouders. En ja, daar temidden zit Karlijn op haar handdoek. Ook onze handdoeken zijn nog leeg, maar verder.....Het is echt grappig, en het zorgt ervoor dat we genoeg te zien en te horen hebben.
We genieten en gaan later nog een keer snorkelen. We zien deze keer een zeeschildpad zwemmen, leuker dan die bij het strand. Rond drie uur gaan we dan toch maar lunchen, dicht bij waar we zitten op het strand. Een heerlijke club sandwitch. Uiteindelijk gaan we terug naar ons huisje om nog even te zwemmen. Voor het avondeten zoeken we een eettentje in de buurt, we hebben nog niet zoveel trek en nemen een tomatensoep en een heerlijke pannenkoek met banaan en chocolade. Leo, die hier een enorme eetlust heeft neemt kottu. Het smaakt heerlijk en na afloop mag ik iets op de muur schrijven. Natuurlijk hopen ze ons morgen weer te zien. Als we nog even drinken kopen valt de stroom weer uit, dat was vanmorgen ook al. In het stikdonker lopen we terug. Het is warm en al snel besluiten we dan maar weer te gaan zwemmen. Er is een kaars voor onze deur gezet, en het is fantastisch, zwemmen in het donker, we zien de vleermuizen weer vliegen en ik zie voor het eerst vuurvliegjes. Het is volgens mij ook volle maan. Het is echt genieten zo, de laatste avond. Jammer dat de elektriciteit het een poosje later weer doet.
Terug naar ons huisje en nog een poos rommelen.





















donderdag 21 maart 2019

Sri Lanka dag 19

Ontbijten doen we vanmorgen weer bij hetzelfde eettentje, het smaakt prima. Het restaurantje is net open, Karlijn heeft een recentie op google geplaatst met allemaal foto’s van onze borden er bij. Hopelijk krijgt hij nu meer klanten, in ieder geval is hij er blij mee.
Dan gaan we om tien uur met de taxi verder, geregeld bij onze tuk tuk chauffeur van de afgelopen dagen. De rit is mooi, langs het strand en door plaatsjes. Eigenlijk zie je zoveel moois onderweg, allemaal maar opslaan in de eigen persoonlijke geheugen. Er zitten ook best veel stock fisherman te vissen, meestal toch wel met fotograferende toeristen er om heen. 
Half twaalf zijn we bij ons volgende hotel, de kamer is nog niet klaar, maar even te gebruiken voor het omkleden, we gaan heerlijk bij het zwembad zitten. Wat een mooi plekje. Ik zie al snel dat we dit zwembad ook delen met de natuur, een ijsvogel duikt er ook even in, waarschijnlijk om te drinken. Er vliegen er wel meer rond, maar erg moeilijk om op de foto te krijgen. Het water is ook heerlijk. Na anderhalf uur is ons huisje schoon, dus kunnen we er in. Dat komt goed uit, want het begint net te stortregenen. We wachten de bui af en. Maken ons ondertussen klaar om naar Galle te gaan. Galle, ook wel het Hollands Fort.
We zijn van plan om met de bus te gaan, maar als we bij de bushalte staan laten we ons toch ompraten om met de tuk tuk te gaan, ongeveer een half uur voor vijf euro. Eenmaal in Galle lopen we over de stadsmuur rond de oude stad en daarna lopen we de straatjes door. Best grappig om op de lijnbaan te lopen en als je de Nederlands Hervormde kerk in gaat kan je ook de grafstenen in eigen taal lezen. Wij vinden het altijd weer bijzonder om iets van Nederland terug te zien, al is het niet altijd positief. We drinken wat, kijken naar de ondergaande zon en gaan ergens eten, heerlijke lasagne.
We dwalen terug door de straatjes op zoek naar een bus die ons terug naar Hikkaduwa gaat brengen. We vinden er eentje, het zou de laatste zijn en daarom zijn de kaartjes duurder, 150 roepie per stuk. De bus vult zich, wat kunnen er veel mensen in. Als we rijden vragen we eerst om ons heen hoeveel een kaartje naar Hikkaduwa kost, en of de laatste bus duurder is, ze lachen er om en een kaartje is gewoon 50 roepie. Als de conducteur komt geeft Karlijn 150 roepie voor ons drieën, uiteindelijk neemt hij er genoegen mee. Ook de twee andere toeristen deden hetzelfde. Als je na denkt, waar gaat het over....75 cent voor ons drieën voor een rit van dertig minuten of anders 3x 75 cent, maar het is het principe. Toch denken we dat het geld van de kaartjes meteen zijn achterzak is in gegaan. De muziek in de bus is best gezellig en volgens Karlijn niet eens hard. Leo let op met google maps wanneer we moeten uitstappen, en dat moet heel snel, anders moet je uit een rijdende bus springen, maar het lukt. Nog een klein stukje lopen, we kijken terug op een leuke dag.