dinsdag 20 augustus 2019

Egypte dag 3

Gisteren avond nog een spelletje gedaan en de avond afgesloten met een cocktail, met of zonder alcohol.
Vanmorgen weer hetzelfde als gisteren. Na een lekker ontbijtje naar het strand. We liggen bij ons lievelingsplekje van vijf jaar geleden, maar een paar bedjes, het strandje bij het haventje. Ook moet je een klein stukje lopen voor je drinken. Het is heerlijk, warm met een windje en goed te doen onder de parasol. Natuurlijk gaan we wel snel snorkelen, Marco moet zijn nieuwe set proberen. Het is weer schitterend, je raakt niet uitgekeken. Om niet helemaal gerimpeld te worden komt er een keer een moment dat je de zee uit moet, lekker lezen en dommelen. Voor de lunch lopen we nog even langs de receptie om een kluisje te regelen en een ontbijtpakket voor morgen. Het gaat prima, zij spreken Duits en wij alles door elkaar, maar uiteindelijk komen we er uit. Na de lunch ook snorkelen, lezen, kijken, liggen......prima uit te houden. Voor het eten ga ik nog even de onderwaterfoto’s van de camera bekijken, eigenlijk doet hij het nog steeds prima. Het is onze eerste, en al best oud, toen we hem kochten hadden we niet gedacht dat hij het nu nog zou doen. Maar als het lukt, ook vandaag weer een paar foto’s.
Onze kamers liggen op de eerste en bovenste verdieping van het hotel, gebouwd in arabische stijl, een dorpje. Het is een wirwar van straatjes, een doolhof, waar we regelmatig niet de handigste weg nemen. Het is een leuk hotel, vandaar dat we weer hiervoor hadden gekozen.
Zelf vinden we het koraal mooier dan vijf jaar geleden, ze hebben er veel aan gedaan het te beschermen. Jammer dat er toch nog stukjes afbreken door niet handige snorkelaars. Natuurlijk is dat al uit het zicht van de “badmeester”
Als we allemaal gedoucht zijn gaan we eten, dat hoort er ook bij ;)













maandag 19 augustus 2019

Egypte dag 2

Lekker geslapen en rond half negen zaten Leo en ik aan het ontbijt. Al snel kwamen Marco en Karlijn er bij en Jasper sloot ook aan. We laten het lekker smaken en gaan dan naar het welkoms praatje. Jammer dat we via Duitsland hebben geboekt, nu gaat alles in het Duits. Gelukkig hebben Karlijn en Marco eindexamen gedaan in deze taal........ Toch vragen we om een Engels sprekende gids voor onze excursie die we boeken. Dat gaan we richting de zee, eerst snorkelen dan liggen. Het is echt heel mooi, we zien zoveel vissen. Het is genieten. Dan lunchen, liggen, snorkelen, zwemmen, ijsje eten, enz. Een heerlijke vakantiedag. Voor het eten gaan we nog even winkelen, eigenlijk vooral voor de jongens. Marco slaagt met een nieuwe snorkel, Jasper niet met een shirt. Dan weer eten......dat hoort er ook bij.








Egypte dag 1

Vanmorgen vroeg gingen we op weg met ons vijfjes naar vliegveld Dusseldorf. Van te voren hadden we een koffer- passing gedaan en op de foto gezet. Er konden vijf koffers mee waaronder twee handbagagekoffertjes, daar ging voor iedereen iets in zodat we het ook zonder koffers zouden kunnen redden. Dir omdat Rosalie de hele tijd zonder koffers had moeten redden in Egypte. Marco twijfelt nog even of we geen criminele familie zijn, Jasper en Karlijn moeten zich na paspoortcontrole extra melden bij de polizei en de handbagage van Karlijn en Leo worden extra gecontroleerd. Maar alles is goed en dan begint het wachten. Het vliegtuig heeft vertraging, maar na een goede vlucht landen we rond half zes in Hurghada. Het was wel mooi onderweg, heel helder, dus Griekenland van boven kunnen bewonderen. Ook het zand van Egypte met wonderlijke abstracten in het zand en het groen rond de Nijl. Het was genieten. Via alle controles op het vliegveld en een busje belanden we in ons hotel. We hebben drie kamers in hetzelfde gebouw, op de eerste verdieping. Het is daar boven net een klein dorpje, dus naar elkaar toe wandelen is geen straf. We doen ons tegoed aan het eten en drinken en belanden dan snel in bed.

. 



vrijdag 24 mei 2019

Lefkas, Griekenland, dag 7

Tja, onze laatste dag breekt aan, behalve dan morgen vroeg nog de terugreis.
We gaan toch nog weer de bergen in voor een geocache, het is een multi en zou 10 km wandelen zijn, maar met de auto proberen kan ook. Vanaf het beginpunt moeten we de woorden op het bord tellen om het volgende coordinaat te achterhalen. Dit is simpel. Daar moeten we zoeken naar een kleine leren portemonnaie, dat lukt en daar zit dan een volgend coordinaat in. De volgende vinden we ook snel, en rijden naar het derde punt. Onderweg vooral genietend van de vele haarspeltbochten en de natuur. We komen op een heel idillisch plekje terecht waar we portemonnaie nummer drie moeten zoeken. Het kerkje staat nog maar daaromheen vooral ruines van huisjes, jammer genoeg staat er geen bordje bij wat het ooit geweest is. Maar het zoeken naar nummer drie lukt niet. Na een poos geven we het op, jammer, de eindbox is al tien maanden niet gevonden en wij dachten het even te fixen. Bijna bij de auto ga ik toch nog een keer terug, dat had ik gelezen op een log van anderen, en ja hoor, ik vind het deze keer wel! We rijden naar de eindcache, daar staat een afrastering maar Leo laat zich nu niet meer tegenhouden, na 10 maanden is er weer een nieuwe laatste vinder. Tevreden rijden we naar het strand om de rest van de dag door te brengen. 
Daar is ook onze enige niet gevonden cache in de buurt, dus ga ik de zee trotseren deze keer en zwem er naar toe. Ik vind het verlaten strandje, maar de golven zijn best heftif en er zijn veel rotsen. Aan land moet ik even bij komen, zoek nog wel, maar op blote voeten is het niet te doen. Ook ben ik wel een beetje bang voor de zee en helemaal alleen, dus zoek ik niet verder, en duik de wilde zee maar weer in. Als ik om de eerste paar rotsen heen ben is de zee weer rustiger en kan ik al snorkelend en genietend verder naar de kant. Wel erg jammer dat we er dus nu één niet hebben, alle anderen wel.
Op het strand eten we de lekkere dingen op die we nu vanmorgen al bij de bakker hadden ingeslagen. Gelukkig zijn er ook wolken zodat we het kunnen uithouden tot een uurtje of zes. 
Iets meer dan een half uurtje terug rijden naar het hotel en nog lekker even op ons balkonnetje zitten voor we gaan kijken waar we gaan eten.
Het wordt laat, dus snel even nog iets ordenen voor morgen.
Half zeven mogen wij ontbijten, degene die een transfer hebben nog vroeger. Het is een klein uurtje rijden naar het vliegveld. 
Omdat het morgen alleen een terugreis is stopt hier weer het blog, we hebben een heerlijke week gehad.


















donderdag 23 mei 2019

Lefkas, Griekenland, dag 6

Stralend weer, toch gaan we aan de wandel. Ergens op het eiland is een kloof, de Faraggi Melissas, dat weten we van het wandelboekje dat Leo had gevonden. Langs de route staan allemaal ruïnes van watermolens en ook de natuur is weer prachtig. We zoeken even de goede weg, maar die vinden we snel, de wandeling gaat langs de kloof, smal pad, en hier en daar ga je via een bruggetje over het “ravijn” naar de andere kant. Echt spectaculair is het niet en er stroomt ook geen water, maar leuk is het wel. Natuurlijk is het ook klimmen en dalen, zoals iedere keer als je wandelt op dit eiland. Het is nu eenmaal een klein eiland met een aantal bergen van mer dan 1000 meter. 











Eenmaal bij de auto besluiten we voor we naar een strand gaan toch nog even naar het klooster te gaan. Het zou volgens het boekje het enige bewoonde klooster op het eiland zijn, al weten wij nu dat er nog eentje is. Het Faneromeni Monastery is mooi, goed onderhouden, maar er hangt geen sfeer. Ik vond het andere waar we geweest zijn dus mooier. Maar goed, het is wel echt een klooster. Ik zag bij de ingang geen kledingvoorschriften, maar toen ik een vrouw tegen kwam met wel een heel aparte schort aan......wist ik genoeg. Inderdaad, zij deed hem bij de ingang uit en hing hem terug op de haak achter de deur. Geeft niet, we zijn niemand tegen gekomen verder. Iets buiten het klooster was nog een klein dierentuintje, maar dat was meer zielig dan iets anders.










Voor de lunch rijden we langs een backery, maar weer te laat, hebben we meestal de laatste broodjes, nu was er eigenlijk helemaal niets. Maar....er werd even een ham/ kaas tosti voor ons gemaakt. En dan....het strand. Het is weer mooi en rustig. Jammer genoeg geen vissen om lekker te snorkelen, maar wel even lekker gezwommen. Na een poosje gaan we toch nog even een strand verder kijken, een mooie haarspeltbochten weg leidt ons er naar toe met nog een geocache. Ook hier blijven we een poosje liggen lezen en dan snel naar huis. We eten in het hotel en lopen dan nog even door de winkelstraat.










woensdag 22 mei 2019

Lefkas, Griekenland, dag 5

Het is bewolkt, we gaan eerst maar op pad om nog twee caches te doen. Al is het bewolkt, het blijft leuk om rond te rijden, smalle weggetjes die vooral heel steil zijn te rijden en te genieten van de bloemen. Ook de uitzichten die je overal hebt gaan niet vervelen. Ergens in een baai gaan we op een klein strandje liggen. Niet veel zon, maar juist heerlijk om te lezen en te kijken. Op weg naar een volgend strandje vragen we aan een “ oud” mannetje die voor zijn huis zit of er een bakkertje is. Omdat we hem begroeten in het Grieks, hij geen woord over de grens spreekt, krijgen we een waterval aan Grieks over ons heen, we komen er niet verder mee. Geeft niet, ergens na lunchtijd komen we alsnog langs een bakker en hebben we twee broodjes te pakken. We vinden weer een strandje en nu kan ik het niet laten. Het water is ijskoud, maar ik zal en wil snorkelen. Het is kristalhelder en zo waar zijn er ook vissen. Het mooiste wat ik vandaag zie van de onderwaterwereld is een rode zeester. Ik zwem een paar keer heen en weer langs de kant en ga dan op mijn handdoek drogen en warm worden. Het is heerlijk. Tegen half zes houden we de stranden voor gezien en rijden nog de landtong op die tegenover het plaatsje waar we zitten ligt. Op de uiterste punt staat een klein rotskerkje, tenminste, het is tegen een rots aan gebouwd. Inmiddels zien we ook de zon doorbreken en blijven nog even lekker zitten. Een heerlijk dagje zo. Het is al best laat als we een eettentje gaan zoeken, maar dat geeft hier natuurlijk niet. Ook wel gezellig, de kerstlampjes gaan volop aan.






















dinsdag 21 mei 2019

Lefkas, Griekenland, dag 4

Na het ontbijt gaan we weer over het eiland dwalen. We genieten nog steeds van het uitzicht dat je aan deze kant hebt, het blijft hetzelfde en toch steeds weer anders. We wandelen naar een cache en de route wordt wat moeilijk gemaakt door de vele spinnenwebben en stekelbosjes waar we doorheen moeten ploegen. Dan verder naar een iets lastiger cache genaamd Mickey Mouse. Daar moeten we meer voor doen nl vanaf een bepaald punt moeten we 110 meter lopen in een hoek van 105 graden. Dan ligt er een doos onder een steen. De volgende foto laat de doos zien en die daaronder het gebied waar we moesten zoeken, onder een steen.




Als je goed kijkt kan je Leo vinden en hij geeft niet snel op , dus vind de doos. Anderen hebben geschreven dat er teveel stenen liggen, de doos was dan ook al ongeveer een half jaar niet gevonden. Verder vinden ze het leuk als je er een foto bij plaatst op een bepaalde manier:




De schotels werden vroeger gebruikt om informatie van Turkije naar Italie te krijgen, nu is het vervallen, een spookachtig geheel. Maar wel leuk om even rond te lopen.


Dan gaan we verder, waarschijnlijk naar het hoogst gelegen kerkje hier op het eiland, 1000 meter, en ook alleen kunnen vinden omdat het een geocache lokatie is.
Het is schattig, en er staan heel wat meer stoeltjes in dan andere kerkjes.






Omdat we overal rustig de tijd nemen, lekker rond kijken en rond sleteren gaat de tijd al weer snel. We rijden op weg naar het strand nog langs een cache, niets bijzonders, alleen is het nu een bouwplaats geworden en moeten we het hek even los maken om hem te kunnen loggen. In een klein bergdorpje zoeken we een bakkertje, en die vinden we. Er zijn nog drie broodjes, één met spinazie, één met aardappel/kaas en één met chocola. We laten ze alle drie doormidden snijden en gaan dan op het kerkplein lekker zitten lunchen. Dan rijden we door naar Agios Nikitas waar we naar een mooi strand wandelen. Het nadeel is wel dat je op zee niveau begint, dan de berg op moet en dus ook weer naar beneden. Stukje klimmen en meer dan 250 traptreden, maar die zijn we nog wel gewend. Maar......dan heb je ook wat, we zijn de hele middag gebleven en heel, heel, eventjes de zee in gegaan, maar het water is nog ijs en ijskoud. Eenmaal terug in het plaatsje besluiten we eerst maar te eten voordat we terug rijden. Het is nog lang licht, dus dat lukt nog wel.