dinsdag 9 juni 2020

Gelderland dag 2


Bij het ontbijt maken we meteen brood klaar voor de lunch. We zijn dat niet meer zo gewent, dus als we al een paar minuten onderweg zijn moeten we terug om het te gaan halen. Vandaag een dagje naar de hoge Veluwe N.P. . Bij de ingang mag er één persoon de auto uit om kaartjes te kopen. Dan rijden we het park in en kunnen we kijken of we de big four van de Veluwe kunnen spotten. Het lijkt ook wel op een safari, want als we de eerste auto zien stil staan denken we meteen dat er iets te zien is, jammer, we rijden door. Toch zien we binnen een uur al edelherten, wat mooi! We rijden verder en kiezen een wandeling uit van zes kilometer. Het is rustig en erg mooi. We genieten van ons mooie landje.
Na de wandeling een plekje zoeken voor de lunch, liefst een bankje in de zon. Net als we besluiten dan toch maar in de schaduw te gaan zitten bedenken we dat we de stoeltjes van pa en ma mee hebben genomen, en zo zitten we even later op die lekkere stoeltjes in de zon en denken even aan ze.

We gaan verder en zien al snel een reetje, daar stoppen we voor en dat denken er meer. Zo rijden we verder door het park en worden dan ook nog getrakteerd op een groep wilde zwijnen, met jongen. Jammer genoeg in het donkere bos, maar zo schattig.

Hier en daar lopen we stukjes, maar niet meer een hele route. Maar ..... we genieten.

Boven, het jachthuis, de preciese naam ligt in de auto. En ook hier hele mooie velden met waterlelies. Prachtig. We rijden verder door de mooie natuur, ik vind de kale leegte erg mooi, maar is niet op de foto te krijgen. 
Hoe later het wordt hoe meer  reeën we tegen komen. Nu we drie van de vier dieren gespot hebben willen we eigenlijk ook nog de moeflon zien, maar dat is niet gelukt. Dan maar genieten van iedere ree die we tegen komen. Het grappigste blijft dat er altijd wel iemand ook stopt, het lijkt voor ons dan echt Afrika. Altijd even kijken wat de mensen zien!
Een laatste ronde door het park, we zien alleen veel reeën. Thuis koken we pasta en gaan we heerlijk ontspannen bubbelen.
( Jammer genoeg lukt het blog niet zoals we willen, technische problemen)

maandag 8 juni 2020

Gelderland dag 1

Nadat onze eerste vakantie van 2020 zich afspeelde in Tuinzania gaan we nu wel een weekje op pad. We zijn inmiddels gewend aan het mee nemen van 1 koffer en 1tas, maar als je een auto kan vol stouwen....dan doe ik dat. Met veel te veel spullen voor 1week zwaait Karlijn ons uit.
Het is niet ver en op de heenweg doen we meteen de boodschappen voor een midweek. Als we aankomen in het vakantieparkje de " Eikensingel" is alles corona- proef. Dat betekend dat je op een lijst je huisnummer kan vinden en binnen ligt dan de sleutel. Alleen....wij staan niet op de lijst. Na een telefoontje en even wachten blijkt dat er een foutje is gemaakt en kunnen we naar onze blokhut.
Snel pakken we uit, drinken thee en gaan nog de natuur in. We wandelen een route van 5.4 km, wel met veel regen, maar erg mooi.
( ik mis het balletje,@karlijn)
We maken een makkelijke maaltijd, een wokschotel en een heerlijk toetje bij de thee.
Dan is het, na nog even hangen, tijd voor ontspannen in de jacuzzi op ons terras, zo lekker.

maandag 18 november 2019

Marrakech dag 7 en de terug reis.

Vandaag staat onze excursie van maandag op het programma. Als we naar het ontbijt lopen merken we het al.....het regent, hoe zal het gaan vandaag. Te vroeg staat ons kleine busje al op ons te wachten. We kijken of het goede logo er op staat NL: H& L, eerst dacht ik nog dat we met een taxi opgehaald zouden worden en naar een verzamelpunt zieden gaan, maar nee, het is een echt logo met onze voorletters. Er zitten al twee deelnemers in uit Roemenië. Bij het volgende hotel halen we een Afrikaans echtpaar op, de man komt uit Kaapstad, zij uit Namibië. We moeten dus oppassen met wat we zeggen, want hij spreekt Zuid-Afrikaans.  Wel weer erg leuk om te horen. Ze wonen nu in Londen. Het laatste stel komt uit Duitsland. Met ons allen gaan we de Engels talige excursie naar de Ourika-vallei maken.


We stoppen af en toe bij een uitzichtpunt, alleen er hangen wolken en het is koud. Het bezichtigen van een Berber-dorpje wordt een hele onderneming, de weggetjes zijn glibberig, de modder hangt onder onze schoenen, die inmiddels een kilo zwaarder zijn. Maar.....het mag de pret niet drukken. Onze gids Amen blijft vrolijk.

Amen maakt ook graag foto's met onze telefoons, dus verzamelen maar. We maken een stop bij een muzeum- berber- huisje.  Best leuk.


Dan volgt er een heuse hike, eerst langs veel winkeltjes, maar al snel meer natuur. De Berber apen. Wat heerlijk om ze tegen te komen.

We vervolgen onze weg en langzaam klimmen we een beetje omhoog om te eindigen bij een waterval. Daar hebben we pauze.

Na nog een korte klim dalen we af naar beneden, alles heel langzaam, dus tijd genoeg om van de hele mooie uitzichten te genieten. Het is de hele wandeling droog, en af en toe in de verte breekt het zonnetje door. Aan het eind zien we nu nog meer apen. Echt leuk! 
Dan is het toch echt tijd voor de lunch, het is inmiddels bijna vier uur. We nemen een menu, vegetarische soep vooraf, tagine, en als nagerecht neem ik fruit van de dag.
Dit verwacht je dan niet maar het was erg lekker.
Dan rijden we zo snel mogelijk naar huis, maar ondertussen is het toch echt zes uur. Het was een heerlijk dagje. Één naam vergeet ik vast niet, want de dame die de hele tijd aan het woord was vroeg erg vaak bevestiging aan haar man: isn't ik Robert? En dan kwam er gedwee een Yes. Bij het hotel kopen we nog een magnum en gaan de spullen inpakken.

16/11 4.00 uur gaat de wekker. De door ons bestelde taxi komt mooi op tijd. We komen alle controles goed door en uiteindelijk vertrekken we mooi op tijd 7.20 uur. Na het lezen van Karlijn haar blog over haar steeds hebben van drie stoelen voor twee bedenk ik dat dat niet gek is. Het vliegtuig stroomt vol en helemaal op het laatst zie ik mijn buurman aankomen. Hij mag aan het raam, maar ik zie ook nog twee lege stoelen naast elkaar aan het gangpad. Ik wijs erop, hij vindt het een goed idee, en....het lukt. Het was nog even spannend met laatkomers, maar die gingen steeds eerder al zitten. Wij hebben dus ook met ons twee drie stoelen. 
Jasper staat straks klaar om ons op te halen in Eindhoven. 
Dus, hier eindigt het weer. Thuis eens kijken hoe het blog gelukt is met alleen mijn telefoon en geen iPad, waarop je toch beter de foto's kan selecteren. Maar het was een probeersel, eerst niet eens van plan, maar toch de app van het blog maar op de telefoon gezet en ik kon het niet laten. Het leuke opschrijfboekje blijft leeg en de pen vol.

Marrakech dag 6

Vandaag moet het er van komen, we moeten nog langs de politie. We nemen de bus, de rode lijn, maar niet voordat ik een klacht indien over gisteren. Tja......het gebeurt nooit dat een bus niet stopt. Maar wat als niemand het aangeeft? Uiteindelijk vraag ik er een paar uur bij op mijn ticket en die krijg ik ook. We hebben dus wat meer speling met de bus. We gaan naar het politiebureau op het Djemaa el Fna plein. Vriendelijk worden we te woord gestaan en meteen geholpen. Wel wordt er tussendoor veel gekletst en komt iedereen binnenwaaien, maar dat verstaan wij niet. Een poosje later hebben we dan toch bewijs van diefstal, wie weet waar we het nog voor nodig hebben.


Om even het te laten bezinken nemen we een cappuccino in een deftige tent met uitzicht op het plein. Prima, en uit de drukte.


Dan terug naar de eerste halte om de groene lijn op te pikken. Al met al kostte het aardig wat tijd, maar uiteindelijk hadden we alles nog net binnen de uren van het busticket kunnen halen. We rijden het rondje en stappen bij ongeveer de laatste halte uit. Jardin Majorelle, beter bekend als de tuinen van Yves Saint Laurent. De rij is maar een fractie van wat het zondag was, dus prima. Hoewel er wel veel mensen zijn, zijn er genoeg rustige plekjes te vinden. We eten even wat op een bankje en slenteren genietend verder. Heerlijk, geen hectiek. 


Rond vier uur lopen we terug naar het hotel, lekker nog even lezen inde zon op het dak.
Dan een eettentje zoeken, dat vinden we achter ons hotel. Leuk tentje maar weer heel zout eten, volgens mij hebben ze hier weinig smaakpapillen.

donderdag 14 november 2019

Marrakech dag 5

We starten langzaam op, de gordijnen laten geen licht door en geen wekker gezet. Het ontbijt gaat al wat beter en al voelen we nog wat spieren, we gaan erop uit. Rond elf uur hebben we de rode bus met als doel halte 14. Achteraf zeg ik: vandaag wordt mozaïek dag. Allereerst naar het Paleis Bahia. Heel erg druk, maar mooi. Als je geduldig slenterde en alles op je in laat werken wordt het ook minder druk. We genieten.






Dan tijd voor de lunch. In dit deel van de stad is het wat minder hectisch. Het pleintje oogt ook rustig en we vinden meteen een tentje waar we een tagine kip met groente bestellen. Leo kan nu ook weer verder, dus we gaan naar het volgende paleis. Paleis Badii. Dit is meer een ruïne met mooi overgebleven stukjes. Heel mooi en rustig.


We hebben de smaak te pakken en gaan dan ook nog maar door naar de Saadies Tombes.
Ook daar mozaïek in alle vormen. Het is ook heel werk geweest om het te restaureren.  Het mooiste gedeelte stond een hele rij, uiteindelijk konden we daar alleen even een blik naar binnen werpen, vooral opschieten, want achter ons staan ook nog mensen.


Het was een leuke dag . We lopen nog even verkeerd, maar dat levert leuke straatjes op. Hier zijn we gelukkig op een normale manier weer op weg geholpen. Dan wachten op de bus, de eerste rijdt door omdat deze vol zit, de chauffeur gebaart dat er een volgende komt. Jammer genoeg pas na 25 minuten. Geeft niet, het gaat al schemeren, en wij zitten op een bankje met uitzicht op de Koutoubia Moskee. Als er geen volgende bus komt gaan we uiteindelijk maar lopen.

woensdag 13 november 2019

Marrakech dag 3en 4

We zijn vannacht weer overvallen, nu door een voedselvergiftiging. Eigenlijk begon het bij Leo al gisterenavond. De hele nacht in de weer en de hele dag op bed gelegen.Wat hebben we verkeerd gegeten of zijn het toch de vele handen die geschut worden? Wij weten het niet. Als je zo stil ligt schieten er wel eens dingen door je gedachten. Ik zag ineens weer het briefje hangen in de badkamer met *salle de bains
 " er op. Toen de schoonmaakster verscheen kon ik toch maar mooi duidelijk maken dat ze alleen dat hoefde te doen. We zijn vandaag niet verder gekomen dan een klein winkeltje aan de overkant voor water, koekjes en yogurt. Verder liggen en slapen. Wonderbaarlijk slapen we 's nachts ook weer. En we proberen ook het ontbijt. Een klein beetje en thee. Leo heeft net een slok jus 'd Orange op als we naast ons horen dat we dat niet moeten drinken. Zij zijn ervoor gewaarschuwd en in hun groep hebben ook mensen last. Dit dan maar niet meer drinken. We besluiten vanmorgen om nog niets te doen, maar gaan met onze leesboeken op de vijfde verdieping zitten. Daar is zon en ook nog goede wifi, voor zolang het duurt. We kijken expeditie Robinson voor de helft en ik kan zowaar een dag van het blog uploaden. Rond half twee pakken we de hop on hop off bus en rijden de rode route.  



Dan even iets eten en vervolgens de groene route, die gaat buiten de stad om. Leo valt lekker in slaap naast me, ik ben altijd te nieuwsgierig. Het is niet erg bijzonder, maar wel even goed zo. Het meest bijzondere is toch wel dat alles oranje is. 


Als we weer terug zijn in het hotel gaan we nog even lezen op het dak. Lekker in de zon. Ook kijken we het eerste deel van expeditie Robinson. Uiteindelijk wil Leo toch weer iets eten en we nemen een kleine pizza in een zaakje dicht bij het hotel. De wifi is daar heel goed, dus kijken we ook nog even wie er uit gestemd is bij expeditie Robinson. Vroeg gaan we slapen.

Marrakech dag 2

Het ontbijt is druk, maar er is genoeg. We sluiten af met cappuccino. Dan lopen we naar het hoogste punt van het hotel en zitten een poosje in de zon. We hebben geen plan voor vandaag. Een tuin zou mooi zijn, dus lopen we naar Jardin dus majorette, maar daar staat een mega lange rij, echt wel een paar honderd mensen. We zien ervan af. We lopen door naar een geocache. De eigenaar ziet ons aankomen, vraagt, cache???, en vervolgens rijdt hij hem aan, maakt hem open en helpt. Jammer genoeg kunnen we niet met hem praten. Alles is Frans hier, dat heeft Leo nog nooit gehad op school en ik weet ongeveer 10 losse woorden. Misschien leren we nog wat bij. We gaan lopen zonder doel, strijken neer voor cappuccino, erg lekker. We zijn dicht bij de "tanneries" de leerlooiers. We duiken daar toch maar weer de medina in, met iets twijfel. Een vriendelijke jonge man verteld van alles, iets over de Koning, vrije dagen van de Berber bevolking enz. Dan ineens komt er een Berber voorbij lopen, hij wil ons wel tot de leerlooiers brengen, we lopen stevig door. Bij een leerlooier zouden we wat te zien krijgen. Leo moet eerst plassen, dus weer het kwartier door en we eindigen met een korte uitleg bij een andere leerlooier. Dan worden we in een winkel gedropt, daar weten we uit te vluchten, maar dan staat die ene er weer en uiteindelijk ook die ander en iedereen wil geld. We verlaten maar wat, zijn niet bestand tegen....

We gaan de stad weer uit en lopen langs de muur. Uiteindelijk denken we een mooi park te hebben, p de kaart, maar nergens mogen we er in. Wel de hoofdweg er door. Het is het Koninklijk paleis, overal militairen op wacht om mij tegen te houden als ik ergens kijk of mijn fototoestel ophef. Ze zien alles. Moe komen we bij een mooie moskee, maar daar mogen we niet in. Weer een vriendelijke jongen, hij oefende zijn talen en heeft in Utrecht een vriendin, leidt ons door het Joods kwartier. Hij hoeft niets, hij is gewoon vriendelijk, maar ondertussen laat hij ons achter in een kruidenwinkeltje. Net Marrokaanse thee in een zakje verlaten we ook dit deel van Marrakech.

We lopen verder langs de Koutoubia moskee, erg mooi maar ook daar mogen we niet in. Het is overal heel druk, we hopen dat het de komende dagen minder wordt. Wel is en blijft het genieten van al die bijzondere mensen, geuren, kleuren enz.