zaterdag 25 maart 2023

Kaapverdië dag 6: rondje Fogo

Vandaag een rondje Fogo, maar eerst willen we onze kleine schuld aflossen bij Isabel waar we gisteren hebben gegeten. Ze is er niet, maar ik zie wel twee kleine jochies die helemaal blij worden als ze de bal zien die ik uit de auto haal. Na 10x obrigado en boxhanden lopen ze stralend en druk kletsend weg. Wat een snoetjes. Wij gaan rondrijden. Mooie natuur, tenminste, geel gras maar ook begroeiing. Ook veel lava velden. Vergezichten en bijna altijd de vulkaan in zich.
Af en toe een dorpje, veel mensen op straat. Maar ook hele stukken niemand te zien. Op zo'n stuk nemen we maar weer een vrouw mee, scheelt haar wat kilometers lopen. Af en toe een stop en een lange stop bij Ponta da Salina.
Een Natural Bridge en veel vissersbootjes. We gaan een poosje zonnen, jammer genoeg is de zee te wild en de enige natural pool is onbereikbaar door een kapotte trap.
We rijden na een poosje verder naar São Filipe, onderweg geven we nog een meisje en later een man een lift. We spelen plaatselijk busje, maar niet zo vol.
In de hoofdstad eerst even drinken kopen in een supermarkt, maar die hebben hier allemaal maar weinig assortiment. Heel basic. Dan zie ik een kantoor van mijn provider, die fixen mijn internetbundel. We lopen naar een eettentje Tropical en daar eten we heerlijke kip in ui/ lemon saus met frietjes. Ik had zo'n zin in iets anders dan iedere avond.
Het stadje komt tot leven, overal groepen mensen en kinderen. Wij rijden weer naar boven. Het licht is mooi. We maken een schemerwandeling naar Isabel, ze is verrast dat we het resterende geld + fooi komen brengen. Daarna sterren kijken en nog wat eten, thee met cake, gevonden in een supermarkt. 
De sterrenhemel ......zo prachtig! Er is bijna geen lichtvervuiling hier.

vrijdag 24 maart 2023

Kaapverdië dag 5: Fogo

6 uur ontbijt, 6.20 lopen we met onze gids naar de Pico del Fogo. Het is zover, we gaan de hoogste top van Kaapverdië proberen te bereiken. Eerst een deel bijna vlak, daarna iets klimmen en dan de rest bijna steil omhoog. Heel af en toe even tijd voor een foto, maar verder in vaste tret.
Start 1730 meter, hopelijke doel ongeveer 2800 meter. Een stel lopen wij voorbij, dat voelt goed, een stel loopt ons voorbij, dat valt mee. Af en toe pauze, maar het gaat verbazingwekkend goed. We vieren dat we boven zijn. Wat ben ik gelukkig en Leo natuurlijk ook. 
Ik ga nog wel de enige fysieke geocache van dit eiland  zoeken, ik roep tegen iedereen geocache.....en gelukkig kan een guide van een ander stel mij helpen, hij was bij de plaatsing. 
Na een pauze bespreken we met onze guide Danny hoe we verder gaan. Aan de binnenkant van de krater, daarna afdalen langs een kleine krater. Wat een belevenis, het is echt rotsklauteren. Best eng eigenlijk. Halverwege komen we in een veld lavazand, daar kan je naar beneden rennen, loodrecht. 
Het laatste stuk is glooiend naar ons dorpje terug, heel mooi, maar geen fotostop meer ingelast. Dit neemt niemand ons af.
Omdat we aangegeven hadden dat er geen restaurants zijn heeft Danny voor ons een lunch geregeld. Cachupa, traditioneel gerecht. Handig als iedereen elkaar kent. Rond twee uur eten we onze buiken vol.
Uiteindelijk hebben we een ontzettend mooie dag gehad. Moe genieten we op het dak van ons huisje van de zon. Als de zon achter de rim is liggen we op bed te lezen tot het eten. Het smaakt goed en met een spelletje als toetje hebben we een mooie dag achter de rug 



donderdag 23 maart 2023

Kaapverdië dag 4: Fogo

We genieten van een rustig ontbijt. Geen keuze tot nu toe, gewoon eten wat je krijgt, maar het is prima. Met de auto gaan we nog verder door de Caldera. Rechts van ons de vulkaan en mooie natuur.
Onze "hotel"kamer.
Opeens komen we bij een klein kantoortje, we moeten betalen om NP Monte Velha in te kunnen. We rijden hoog, ver onder ons de zee. De weg is langer dan we dachten, maar er wordt dan ook hard gewerkt. Volgens de stratenmakers kunnen we niet verder, dus we besluiten terug te gaan zoals mw bij de ticket verkoop al aan gaf. Elkaar begrijpen blijft wel moeilijk. Hier en daar stoppen we om te genieten.
Als we twee jongens zien lopen, en we weten dat de weg nog eindeloos is, besluiten we om ze een lift te geven. Twee blije gezichten op de achterbank. Ze spreken geen woord Engels....of wel....drie woorden. Want de ene jongen zit in de negende klas. Als wij willen stoppen moeten ze helaas weer verder lopen, maar ze bedanken meer dan eens 
Wij gaan genieten van het uitzicht en even zitten lezen. Dan terug om een lunch te scoren. In het dorpje zien we wel bordjes van restaurant, maar geen levendigheid. In een super klein supermarktje vragen we er naar, maar alleen bij ons hotel. We kopen cola, ik hou er niet van, maar willen niet weg zonder iets. Ze moest haar andere bezigheden in huis onderbreken voor onze komst. Het dorpje is in 2014 overspoeld door lava, maar het wordt weer opgebouwd op de oude restanten.
We lunchen met vis/ rund/ groente en rijst en gaan dan nog even de andere kant op om de lava velden te bekijken. Overal mooi. Waar wij omkeren staan er jonge vrouwen souvenirs te verkopen, ook daar naar een kleinigheidje gekocht 
De weg hield op, keren kan net.

Nog een laatste zonnestraal op het dak, douchen, lezen, dromen en dan maar weer naar de diner ruimte. 

woensdag 22 maart 2023

Kaapverdië dag 3

Even lekker rustig ontbijten, dan de koffers in orde maken voor eind van de middag, check out en aan de wandel. Vanaf ons guesthouse lopen we naar Rue d' Arte. Dat is een half uur, kris kras door Praia. In de avond wordt dat afgeraden, dus een beetje ongemakkelijk is het soms wel. Iedereen is vriendelijk. Overal mensen op straat. Op 2/3 worden we geroepen en gaat er een jonge man gezellig ons begeleiden. Hij heeft in Boston gewerkt en is nu eigen baas. Aannemer. Of het waar is ...ik zal het nooit weten, maar hij voelt zich trots met onze complimenten en hij loopt mee tot het eindpunt, zegt gedag en klaar.

Verschillende artist zijn aan het werk, tenminste, eerst lunchpauze. Als ik hun werk bewonder en een foto maak gaan ze lachend om een euro vragen. Het ijs is gebroken maar we slaan het aanbod om mee te eten af. Maar wel echt tof om te zien. Jammer genoeg kunnen we vanavond niet naar de opening van hun expositie.
Wij genieten van alle kleurrijke werken en lopen dan terug. Genoeg herkenningspunten, en als we even twijfelen in een niet al te " lekkere" buurt worden we door een vriendelijke vrouw voorgelopen naar een doorgaande weg. Echt top, deze ervaringen.
We zitten een poos op een bankje in de schaduw en de wind en besluiten dan te lunchen. Dan terug naar het guesthouse om op de transfer naar het vliegveld te wachten. Deze komt eerder dan verwacht, maar gelukkig gaat het goed. Ik was even vergeten de zonnebrand in het koffer te stoppen, maar het is door.
Tijdens de vlucht krijgen we een bekertje water, het gaat net in de krap 30 minuten. Het vliegveld is klein, de kofferband start buiten en komt met1 recht lijntje naar binnen met aan het eind......niets anders dan de grond. De man van de autoverhuur staat ons op te wachten. We rijdenee maar kantoor en daarmee zelf verder. We moeten een uur, en het wordt al snel donker. Toch 1 stop ...
Net voor het donker zijn we er. We gaan meteen eten en daarna op het dak van ons huisje van de o zo prachtige sterrenhemel genieten. Miljoenen......Leo probeert een foto te maken. Mij lukt het niet 

maandag 20 maart 2023

Kaapverdië dag 2: Praia

We hebben lekker geslapen, maar wel kort. Het tijdverschil van 2 uurtjes merken we toch. We gaan langzaam van start met het ontbijt en daarna doelloos de stad in. Afrika: wat een kleuren! We lopen een wijkje in, iedereen groet, zit op straat, leeft op straat. Wel worden we de " goede" kant op gewezen. 
Onderweg komen we een leuk gekleurde trap tegen, later blijkt dat de stad er vol van is.
Het plateau, het gezellige centrum van de stad. Wat een kleuren, levendigheid, het is zo genieten. We lopen een markt op, genoeg groente en fruit 
Het straatbeeld is ook geweldig. Natuurlijk mooi gekleurde huizen, maar vooral de mensen. 
Het is warm en we rusten uit op een bankje in de schaduw. We kijken naar de scholieren die hun wissel hebben. De school is te klein, dus eerst de ene groep 5 uur les, daarna de andere. Een ambitieus meisje kwam haar Engels oefenen met ons. Ze heeft heel veel verteld, en vroeg ook hoe het bij ons geregeld was. 
Zij wordt opgehaald, wij gaan verder. We willen naar Cidade Velha, de voormalige hoofdstad van Kaapverdië. We kunnen geen busje vinden en nemen een taxi. Duur ritje, maar ach.
Het is er druk, er ligt ook een cruiseschip. Inmiddels is onze bingokaart vol aan de groepen die we zien. Maar goed, het leidt ook af, de verkopers hebben het ook drukker .
De slavenpaal, Pelourinho, is het duistere middelpunt en herinnert aan de 15 de eeuw waarin de slavenhandel begon. Daarna lopen we verder naar het oudste straatje , Rua Banana. Daar zit een knul van 16 ook om een praatje verlegen, Engels gebruiken....hij was net zo slecht als ik.
We lopen verder, en zien overal wel leuke plekjes. Maar we worden ook moe en weten eigenlijk nog niet hoe we terug moeten komen 
We houden het eerste en beste busje aan en mogen mee. Het begin van een fantastische belevenis. Het busje stopt iedere keer: iemand er bij, iemand er uit. Maar ...meer erbij. Het past altijd, met op het hoogtepunt 20( wel een paar kinderen) dat is iets meer dan 9. Ik zit achterin en een vierde vrouw laat zich er tussen zakken, kan allemaal. Maar goed, het was dan ook maar 1/10 van de prijs van de taxi. We stappen uit bij een grote markt, allemaal straatjes met spullen, je kan er verdwalen. Uiteindelijk gaan we op het Plateau eten, een ander tentje dan de lunch en lopen we naar huis. Onze voeten verdienen rust. Wat een mooie dag hebben wij achter de rug, met leuke ontmoetingen. 



Kaapverdië dag 1, de reis (19 maart)

Rond 9.30 uur brengt Jasper ons naar Schiphol, door een heel mooi mistig landschap. We zijn daar al lang niet geweest, maar van drukte geen sprake. Alles verloopt vlot, dus we zitten best lang te wachten. Er is wel iets vertraging, maar onze overstap tijd is ongeveer 5 uur, dus ook heel lang. 

In Lissabon scoren we eten, Portugese soep vooraf, daarna een spelletje, dan KFC, weer spelletjes en als toetje ..
De tijd is nog niet om, maar inmiddels weten we welke gate we moeten zijn. Daar ga ik een poosje zitten haken. Eindelijk, om 20.45, vliegen we verder. De stoel naast ons blijft vrij, we hebben een dekentje en......we krijgen eten. Vegetarische pasta, met nog wat er bij. We nemen beide witte wijn. Maar het helpt mij niet om te slapen. Wel geniet ik van de mooie sterren hemel.
We landen rond middernacht, inmiddels 2 uur Nederlandse tijd. Even op de koffers wachten, taxi staat klaar. Dat is prima geregeld door Voja travel. We scheuren naar ons hotel. Heerlijk, we zijn er. Kijken wat er morgen te beleven is.

zondag 19 maart 2023

Andalusië dag 8 de terugreis

Voor de laatste keer dit uitzicht. We zagen gisteren sneeuwbuien aan komen maar kunnen het resultaat niet meer zien.
We hebben een strakke planning. Opstaan, alles in de auto, nog even om 8 uur iets van ontbijten, dan anderhalf uur rijden, auto vol tanken, auto inleveren en in het busje wachten tot we naar de luchthaven worden gebracht. Daar de koffers inchecken, het is inmiddels 10 uur, broodje eten en water opdrinken. Door de security en weer water kopen. We kopen ook een koek die we meteen opeten. Dan naar de gate, we zijn een van de laatsten die aansluiten om in te stappen. Zitten en we vertrekken. Geen minuut te vroeg op het vliegveld dus. Gelukkig zat er nergens iets tegen, of jammer....dan waren we nu nog in Spanje. De vlucht gaat snel, de koffers moeten we op wachten. Jasper haalt ons op, dit gaat weer prima.