zondag 14 augustus 2016

Zuid Afrika dag 14

Deze keer kozen we scrambled eggs bij ons ontbijt. Ook kregen we tips van onze verhuurder over wat te doen. Hij reserveerde een walvis tocht voor ons, onder voorbehoud. Wij arriveerden er om half tien, maar jammer genoeg kon het niet door gaan vanwege een te harde wind. We waren er aldoor gewaarschuwd maar meneer had ons ook al op de lijst voor morgen laten zetten, nu maar hopen dat het door kan gaan.

Plan twee zetten we in  werking, we gaan naar Robberg. Het wordt een rondwandeling van vijf kilometer, met hele mooie uitzichten. Het is klimmen en dalen, lekker bezig. We komen langs en  punt waar we in de diepte, op rotsen en  een klein  stukje strand, zeeleeuwen liggen en zwemmen. Een stukje verder komen we op een hoog duin, mooi zand. Voor we naar beneden hobbelen genieten we van de golven  die het strand op rollen en tegen de rotsen beuken. Als we beneden staan en terug kijken zien we pas hoe hoog de duin is. Karlijn en ik willen vooral het zand voelen, dus wij trekken onze schoenen uit. Ook de zee willen we beleven, de kou valt mee. Alleen, de golven zijn onvoorspelbaar, dus een ineens hoge golf bezorgd mij een natte korte broek. Maar dat mag de pret niet drukken, de zon schijnt en het waait stevig, ik ben vast droog voor we bij de auto zijn. Al genietend lopen we steeds een stukje verder, en als het strand overgaat in een rotswand genieten we weer van deze bijzondere klauter weg, met mooi zicht op de zee. Ondertussen hebben we best trek gekregen en gaan we met de auto kijken naar iets om te lunchen. Karlijn leest nog even of er een tip in onze reisbeschrijving staat, die is er, en dat volgen we op. Bij The Lookout zitten we even later aan een tafeltje, weer met een mooi uitzicht op zee. Dit is het zoveelste mooie lunchplekje dat we vinden. Het is even wachten maar dan eten we heerlijke lasagne. We worden ook nog getrakteerd op een heel mooie volledige regenboog, genieten. Ook fijn dat er wat regen valt. Om niet thuis te gaan zitten hangen rijden we nog naar Nature Valley, de mooie weg die gisteren was afgesloten maar wel een stuk gereden kon worden vanaf deze kant. Er staan nog wat groot bomen, geelhout bomen met baardmos. We eindigen bij een strand waar we nog even lopen.
Als we nog het laatste stukje rijden, dus echt tot het bord waar je niet verder mag zien we nog een  stel baboons.
Inmiddels gaat het schemeren en als we thuis zijn is het bijna donker. Straks eten in de gezamenlijke ruimte, we kunnen dat alles van de keuken gebruiken, een soepje maken en onze salade op een broodje doen.

zaterdag 13 augustus 2016

Zuid Afrika dag 13

Als we 's ochtends de gordijnen open doen zijn we een beetje teleurgesteld, het is bewolkt en heeft geregend. Wel is het mooi voor iedereen hier, ook aan deze kant van Zuid Afrika is water tekort. Om half acht hebben we het ontbijt afgesproken, dus we schuiven aan. Ook hier is voor een guesthouse veel keus: pannenkoeken, eieren, cakejes, fruit en yoghurt. Na het ontbijt gaan we op pad, vandaag is de eindbestemming Plettenbergbaai ook wel Plett. Hier rijden we heen via de garden route, om gelijk al het moois hier te bekijken.
Eerst rijden we een stuk over de snelweg,  de N2, om wat kilometers te maken. Vervolgens gaan we de R102 op, waar we langs prachtige bergen en bossen rijden.
Onze eerste stop is bij de Paul Sauerbrug, we rijden er overheen en parkeren dan bij de parkeerplaats die volgt. We lopen een rondje over de brug en gaan dan koffie (en chocolademelk) drinken met uitzicht op de brug. Ook bezoeken we het informatiepunt voor een kaart van de omgeving.
De volgende stop is bij de 'big tree', een pad door het mooie bos/jungle leidt ons naar een hele hoge boom. We lopen een rondje er om heen maken wat foto's en gaan dan weer naar de auto. Even verder stoppen we bij het Tsitsikamma National Park. Ook hier tekenen we weer alle papieren en betalen voor de entree. Na een stukje rijden stoppen we bij een parkeerplaats. Hier hebben we al een mooi uitzicht op de kust, maar we gaan een deel van de mouth trail lopen, naar de suspension brug, oftewel verende brug.
Onderweg is het al prachtig, de woeste kust, heel veel groen en ook zien we dassies!  Ik heb begrepen dat het familie is van de olifant maar de rest wilt mij niet geloven. Na een eind wandelen en best wel veel klimmen en dalen zijn we bij de bruggen! Het is erg mooi en de bruggen zijn leuk, ze wiebelen erg. We maken wat foto's en maken een praatje met een wat ouder Nederlands stel.
Als we weer terug gelopen zijn gaan we eten bij een restaurant met een mooi uitzicht op de oceaan. Inmiddels is het al best wel later,  dus we maken nog snel wat foto's en gaan dan weer de auto in om verder te rijden. Helaas is de bloukrans pass dicht, dus deze route kunnen we niet. Wel nemen we even een kijkje bij de Bloukrans brug.
Na nog een stuk rijden komen we bij Plettenbergbaai aan, we besluiten gelijk een kijkje te nemen bij het strand nu het nog licht is. Het is fris maar wel mooi, ook maken we ook nog een stop bij de spar voor wat eten en gaan dan naar de lodge.
Een man verwelkomt ons, wijst de weg en legt nog het een en ander uit over de gemeenschappelijke ruimte en de kamers.  We laden de auto uit en gaan dan nog even lekker op het balkonnetje zitten, het wordt langzaam donker. 

vrijdag 12 augustus 2016

Zuid Afrika dag 12

We zijn net aan het rommelen als onze wekker er aan komt, een jongeman met een gitaar, wat wil je nou nog meer. Eigenlijk een douche, maar al snel worden er twee teiltje warm water gebracht voor de ouders, later volgen er twee voor de kinderen. Dit is onze douche vandaag, wel even vijf minuten schone voeten. Half acht gaan we de ontbijthut binnen, we kunnen uit een aantal dingen kiezen, we eten wat en gaan dan weer terug naar de hut. Snel onze tanden poetsen en koffers inpakken want vandaag moet er weer veel gereisd worden.

Jasper rijdt over de steile hobbelweg weer naar boven toe, vervolgens nog een onverharde weg. Af en toe maken we een stop om een foto te maken van de mooie omgeving. Als we weer op de verharde weg komen moeten we richting het vliegveld, zo'n twee en een half uur rijden.

Ruim op tijd komen we aan bij de car rental return. Daar wordt de auto gecontroleerd,  alles is goed,  dus er kunnen naar het vliegveld. Eerst zitten we nog even buiten in het zonnetje om vervolgens in te checken en de koffers af te geven. Daarna zitten we even om te internetten en gaan dan door de douane. Hettie 's tas wordt aan de kant gehouden, er zit wat in... Het blijkt het zakmes te zijn, die zijn we nu helaas kwijt. Gelukkig is het verder geen probleem en mogen we gewoon door. Bij de gate is het internet beter, Jasper probeert nog een aflevering van een serie te downloaden maar wordt er uiteindelijk uitgegooid omdat hij toch te veel download.

We kunnen boarden, in een busje worden we naar het vliegtuig gebracht. Het is rem stuk kleiner dan we gewend zijn, drie mensen op een rij. Toch valt het stijgen mee en onderweg krijgen we zelfs een kijkje,  pretzels en drinken! Hettie had haar portemonnee al tevoorschijn gehaald maar dat bleek niet nodig.  Voor we het door hebben zijn we geland. De koffers zijn er sneller dan wij kunnen plassen en de douane is niet nodig, dus op naar de auto. 

Dit gaat snel deze keer, dus spullen er in en Jasper rijdt er zo mee weg. De route is goed aangegeven. Voor we inchecken rijden we noglangs het strand en genieten van de mooie golven. Heerlijk, de wind in onze haren. We checken in en gaan dan een plekje zoeken om te eten. 

Zuid Afrika dag 11

Rond kwart voor negen laten we deze mooie lodge achter ons. We rijden door mooie landschappen, groen en een beetje heuvelachtig met overal leuke huisjes. Ook zijn er overal stalletjes, gewoon langs de snelweg, de ene keer met hout gesneden bakken de andere keer met vooral ananas en dan weer met sinaasappel, het ligt eraan door welk gebied je rijdt. Bij een supermarkt kopen we onze lunch en gelukkig vinden we ook nog een plek om deze op te kunnen eten.
Het laatste deel van de route gaat twaalf kilometer over onverharde wegen door velden suikerriet. Als we bij de poort komen staat er iemand ons op te wachten, hij gaat ons naar ons kamp begeleiden. In de beschrijving stond dat de weg zo steil was dat je de auto moest parkeren om vervolgens gebracht te worden per paard of bolderkar.  Het blijkt alleen andersom te zijn, de man die ons opwacht vraagt een lift aan ons, dat kan natuurlijk ook.  De weg is bijzonder, smal, hobbelig, steil, bijna geen weg. Maar Leo rijdt dapper door en onze meeliftende Zulu is verbaasd dat wij deze wegen in ons land niet hebben.  De auto mag op de parkeerplaats en we worden naar ons huisje gebracht.

Hier krijgen we een uitleg over dat er geen stroom is wegen problemen en een staking, ook is er weinig water. Dit weinige water blijkt zo'n beetje geen water te zijn, we kunnen niet doorspoelen. De andere gasten (gelukkig we zijn niet alleen!) moeten nog arriveren. Het cultureel programma begint pas om vijf uur,  als de dansers uit school zijn. We hebben dan ook nog een lange middag te gaan met niet zo veel te doen.

We lopen wat over het terrein, de paarden en koeien lopen los. Verder lezen we wat en zitten afwisselend in de zon en schaduw. 
Vijf uur verzamelen we ons bij de ingang van de zulu gate, we zien niemand en het wordt langzaam donker. Rond zes uur arriveert onze rondleider met een  laadbak vol kinderen, die voor ons de traditionele dans gaan opvoeren. Even nog wachten, ze maken zich klaar en dan begint onze rondleiding. Eerst moeten we om toegang vragen. Met ons allen leren we eerst het zinnetje en dan mogen we het schreeuwen. Gelukkig wordt ons wachten  beloond, we mogen allemaal het zulu huis binnen. Er volgt een uitleg over gebruiken, gewoontes en familie. In de keukenhut mogen de vrouwen maïs malen tot meel, en dan naar grootmoeders hut. Nog meer uitleg en als welkom bier drinken en stukjes vlees eten. Dan gaan de kinderen dansen, eigenlijk vinden we het zielig, maar ze hebben er toch wel plezier in. Natuurlijk moet er op verschillende onderdelen mee gedaan worden, Jasper wordt geacht een zulu woord te schreeuwen waarop de groep dan antwoord. Ook de andere Jasper mag dat. Later mogen wij vrouwen laten zien hoe wij dansen, wij doen de Swazi dans dan maar. De heren mogen ook maar die krijgen stapjes les van Zulu, dat is beter. Dan tot slot zoiets als het volkslied en dan mogen we naar de eethut. Het eten staat klaar in ijzeren pannen, het ziet er goed uit. Inmiddels is het kwart voor negen, ook krijgen we nog een toetje. Het olielampje mag mee naar ons hutje, we poetsen onze tanden, doen de olielamp uit, blazen de kaartjes uit en gaan slapen.

Zuid Afrika dag 10


Met ons vieren zitten we aan een ontbijt waar minstens tien mensen van kunnen eten. Speciaal voor ons op de afgesproken tijd, zeven uur. Het smaakt prima en kunnen dus met gevulde magen op pad. Nou, dat hebben we geweten, de weg is zo hobbelig dat het bijna retour komt. Gelukkig gaat het goed en met een  kleine omweg bereiken we vlot het Hluhluwe game park.

We kopen het boekje en bepalen onze route. Nu zijn we benieuwd hoe het hier met de dieren staat, de eigenaar van de lodge vond dat er niet zoveel te zien was de laatste tijd. Voor tien uur zien we in ieder geval al wrattenzwijntjes, apen, zebra's, twee neushoorns, drie buffels, nyala's en een olifant dicht bij de weg. Dat gaat best lekker, maar ook de natuur is erg mooi. Het is een best wel groen park en heuvelachtig. We komen langs er  picknickplaats, daar staat een houten schutting om zodat je er veilig bent, ook kan je daar een stukje wandelen tussen schuttingen met hier en daar een kijkgat. Best lekker om even de benen te strekken en heel apart om zelf in een hok te zitten.

We gaan verder en komen een kudde wildebeesten tegen, op de weg. Weer buffels, neushoorn met jong, zebra's en twee giraffen. We lunchen op de heuvel, met prachtig uitzicht. (en heel even wifi, maar niet genoeg om een blog te plaatsen).

We komen steeds weer de buffels en neushoorns tegen, maar dan ook weer eens een olifant. Deze steekt voor ons de weg over, loopt naar een waterplaats drinkt even en loopt dan weer voor ons de weg over. Wat een machtig en mooi gezicht.

Ook komen we nog langs een open picknickplaats, er staan bankjes en tafels, je mag alleen niet verder dan de bordjes. Maar nergens een hek. Toch stappen we even uit, wel vreemd en niet echt op ons gemak. Eenmaal weer aan het rijden duurt het niet eens lang en we komen weer een kudde buffels tegen.

Jasper maakt nog een mooie foto voor Leo van een wegvliegen vogeltje, gelukt, gewoon doen of je aan het gamen bent, simpel.

Een poosje later steken er weer vier olifanten voor de auto langs over en zien we wat verder weg een hele kudde. Wat blijft het mooi! We sluiten af met een paar wrattenzwijntjes.

De terugweg naar huis genieten we van het mooie licht dat op de huisjes en hutjes schijnt. Bij de lodge aangekomen is het andere gezin inmiddels al gearriveerd. Gezellig, dan zijn we niet meer de enige gasten. Zeven uur kunnen we weer aanschuiven en eten kip met rijst, aardappel, erwten, butternut, saus en salade. Ook vandaag een toetje, minttaart. Heerlijk. Ik speel nog een potje Poolbiljart met Jasper en iedereen sluit aan in de huiskamer. We kletsen gezellig en dan is het ineens al bijna tien uur, best wel laat en dat geldt voor beide gezinnen.

Zuid Afrika dag 9

De mannen  vinden dat Hettie weer eens moet rijden dus daar gaan we. Eerst naar Swazi craft market, daar hebben ze heel veel kraampjes met souvenirs. We zijn de eersten, maar iedereen is ontzettend aardig. Een speciale morning price wordt ons aangeboden.  Het eerste vrouwtje is zo vriendelijk dat we uiteindelijk toch bij haar terug komen om wat te kopen, bij andere kraampjes hebben we ook al iets gekocht om zo veel mogelijk vrouwtjes te sponsoren.  Ook zien we steeds dezelfde gezichten, ze passen allemaal op kraampjes van zussen en vrienden.

Om tien uur gaan we op zoek naar de traditionele dans voorstelling. We gaan zoals aangegeven was bij het hotel, we komen uit bij een wildlive park, waar ze ons vertellen dat we verkeerd zitten, ze wijzen ons de juiste weg.  Gelukkig zijn we nog op tijd,  de dans begint om 11:15. Het is wel al heel druk. Schoolkinderen van alle verschillende leeftijden zijn er al, ze maken plaats zodat wij ook kunnen zitten. Het lijkt er op dat wij de nieuwe bezienswaardigheid zijn, net als enkele andere buitenlanders. 

Nadat iedereen nog een beetje ingeschoven is om plaats te maken begint de traditionele dans.  Een mannen dans, een dans met vrijgezellen meisjes. Vooral deze dans, een beetje uitdagend brengt veel teweeg bij de school jongens, het in een gejoel. Natuurlijk mogen er tot slot nog mensen uit het publiek mee dansen, Karlijn wordt door een vriendelijk meisje uitgenodigd. Het ziet er gezellig uit. Als afsluiting zingen ze met elkaar nog een paar mooie nummers en kopen wij de CD. We zijn benieuwd, ook een van onze koornummers staat er op.

Tijdens de dans worden we vooral vrolijk van de kindertjes voor ons, ze kijken voorzichtig en als ze zien dat wij ook kijken lachen ze voorzichtig en kijken dan snel weg, het is erg schattig.

Na de dans gaan we ook nog even het dorp van de familie bekijken, als we voor de poort een uitleg krijgen komt nog een van de schoolklassen langs,  we zwaaien terug naar ze en geven high fives.

We stoppen iets eerder met de rondleiding door stiekem weg te lopen, het wordt namelijk al laat en we hebben nog een lange reis voor de boeg.  Nadat we weer van de hobbelweg af zijn, rijden we de gewone weg op, onderweg tanken we en vervolgens rijden we heel lang recht door. Langs de kant niet veel meer dan mooie natuur, af en toe koeien en ezels langs de weg en schattige hutjes.  Aangezien er niets is en het toch al laat begint te worden stoppen ze zomaar ergens langs de kant op te lunchen. We worden weer bestudeerd door de lokale bevolking en we eten wat van het al eerder ingekochte proviand. 

Na weer een heel stuk rijden komen we bij de grens. Met de auto een papiertje ophalen, vervolgens allemaal uitstappen, naar de immigratie balie voor stempels,  naar de andere balie voor een andere stempel. Dan weer de auto in, om vervolgens weer uit te stappen voor de volgende stempels. Het is een hele happening. Gelukkig zijn er genoeg aardige mensen om ons de weg te wijzen als we even niet meer weten waar we ook al weer heen moeten. 

Na de grens is het nog een heel stuk rijden, ook nog een groot deel over onverharde wegen.  Net voor het donker is komen we aan bij de lodge. We zijn de enige gasten, dat is nieuw voor ons. We krijgen een uitleg over de kamer, het sparen van water en we spreken het eten af.

Om zeven uur is het eten klaar en we halen nog een fles wijn bij de bar, verder is hier toch niet veel te doen. Twee vrouwen hebben het eten voor ons klaargemaakt, het smaakt heerlijk. Tot slot krijgen we nog een toetje,  traditionele melk taart. Ook dit bevalt goed. Na een hele fles wijn met zijn drieën opgedronken te hebben is Hettie toch wat draaierig, maar toch nog even poolen kan best.

maandag 8 augustus 2016

Zuid Afrika dag 8

Vandaag gaan we naar Swaziland. Tijdens het ontbijt worden we nog even toe gezongen en rond half negen rijden we weg. Jasper offert zich op om te chauffeuren en het gaat prima. De eerste stop is bij de Mac Mac falls, een korte wandeling brengt ons bij een uitzichtpunt op de waterval. Een mooi landschap, een soort kleine canyon. In Sabi gaan we naar een supermarkt maar ze hebben er niet eens brood. Uiteindelijk belanden we in Nelspruit bij een supermarkt, dezelfde als de heenweg. We kopen samosa, een Zuid Afrikaanse snack. Deze is behoorlijk pittig, maar de pizzapunt is prima. Dan maar weer door totdat we eindelijk bij de grens zijn. Dat is een beleving op zich, eerst in de rij om Zuid Afrika uit te gaan en stempels te krijgen. Dan een stukje verder om langs de douane te gaan en stempels te krijgen om het land in te gaan. Dan betalen, stukje verder rijden en het bonnetje afgeven zodat we door mogen. Nu zijn we in Swaziland. Om drie uur komen we bij ons hotel, vragen tips voor de omgeving en gaan meteen erop uit. Al hadden ze bij de receptie goed uitgelegd hoe we moesten, het was toch niet duidelijk genoeg. Even wat zoeken en draaien op een klein smal steil weggetje (jammer voor Leo, die mocht ook weer eens rijden) vinden we toch de goede weg. We bereiken Swazi Candles, ze maken daar kaarsen, echt heel leuk. Ook is er nog een marktje met kraampjes die allerlei souvenirs verkopen. Ondertussen is de zon onder en kunnen we de bergen niet meer zo mooi zien.
We wachten tot het zeven uur is en gaan dan eten. Willen we eindelijk eens een nagerecht bestellen, hebben ze het niet meer, jammer.