Gelijk is te zien dat het hier een stuk toeristischer is dan waar we eerst waren, overal reclame borden met activiteiten die er te doen zijn. We besluiten eerst even in te checken bij Campo Verde en even onze koffers uit de auto te halen. Dan toch weer snel op pad, want er is genoeg te doen. We rijden naar de Mistico Hanging Bridges, we hebben al een beetje zicht op de Arenal vulkaan, maar er zijn toch nog wel veel wolken. Eerst gaan we lunchen voor we aan de wandeling beginnen, dan de tickets kopen en we krijgen een uitleg over het park. Er is een route die we aan kunnen houden dus dat is makkelijk. Het is prachtig in het groene regenwoud, overal zie je weer andere soorten planten. Het is ook best rustig, we lopen voornamelijk met zijn vieren. Ideaal om even met de drone te vliegen op een hangbrug leek ons zo. Dit blijkt alleen lastiger dan gedacht, het gps signaal is niet goed door de bebossing en de drone doet niet helemaal wat Jasper wilt. Best eng wel, maar snel een foto maken en dan grijpt Jasper de drone vast en moet Leo proberen er voor te zorgen dat ie uit gaat, de drone probeert namelijk nog omhoog te vliegen. Het lukt gelukkig, maar toch misschien niet nog een keer proberen. Verder maken we ook een hoop foto’s “gewoon” met onze camera’s en dat is allemaal maar net op tijd. Ineens begint het te stortregenen. Snel proberen we de weggooiponcho’s aan te doen, ook al zijn we al nat. Het helpt wel om onze spullen droog te houden. Het blijft gieten maar het is wel een belevenis, zo maak je ook echt een regenwoud mee, want ja een regenwoud is geen regenwoud zonder regen. Het zicht wordt wel minder en overal lopen bruine stroompjes van water. Al gauw zijn onze schoenen doorweekt en later blijken de hoezen voor de tassen ook niet waterdicht. De poncho’s hebben gelukkig wel de regen tegen gehouden. Snel gaan we naar de auto en blijven daar maar een poosje zitten. Als de regen wat minder is gaan we weer terug naar het huisje, hier zien we een gezin wat we al vaker op onze reis tegen zijn gekomen, we praten even bij en gaan dan douchen.
maandag 7 augustus 2017
Costa Rica dag 9: boederijtour, naar La Fortuna & hangbruggen
Als het licht wordt worden we weer wakker, de cabin laat best wat licht door namelijk. We pakken alvast de spullen in en gaan dan lopend naar het ontbijt. Fruit staat weer voor ons klaar en ook krijgen we pannenkoekjes, erg lekker, we vragen er nog een paar. Na het ontbijt beginnen we aan de rondtour over de boederij. De dochter van de eigenaar kan goed zoeken en laat ons van alles zien. Een kleine kaaiman in het water, niet gevaarlijk voor mensen gelukkig. Ook zien we een groene basilisk over het water lopen, zijn bijnaam is niet voor niets Jezus Christ basilisk. Vervolgens ziet ze ook een luiaard hangen hoog tussen de bomen, ze fluit wat en hij beweegt een beetje, het is de drie tenige luiaard. Verder laat ze ons allerlei planten zien en vaak moeten wij raden wat het is. We ruiken kaneel en kruidnagel en eten van een cacao vrucht. Ook spot ze een aantal leuke kikkertjes, de rode met de blauwe spijkerbroek, die wilde we nog zien. Natuurlijk krijgen we ook uitleg over de ananassen, en we mogen ook proeven. Jasper eet ook netjes een paar stukken op, na deze vakantie hoeven we waarschijnlijk geen ananas meer. We bedanken voor de tour en laden dan de spullen in de auto, de sleutels mogen we weer in de deur laten en dan gaan we op pad naar La Fortuna. In de auto kan ik mijn ogen niet open houden, dus voor mijn gevoel zijn we er zo, het was ongeveer twee uur rijden.



zondag 6 augustus 2017
Costa Rica dag 8: tubing in Sarapiqui
Ondanks het verschil in onderkomen slapen we heerlijk. Rond 7 uur gaan we naar het ontbijt en we krijgen eerst een bord met fruit, natuurlijk veel ananas, we zitten op een ananas- boerderij. Daarna een eitje met toast. Het is allemaal handen en voeten werk, want wij spreken geen spaans en zij geen engels. De boer komt naar ons toe met een vogelkaart, wijst de groene ara aan en loopt dan met ons naar de boom waar ze zitten. Even later ontbijten we verder en komt hij weer naar ons toe, inmiddels met google translate. Vanavond een kikkertour op de farm!





Na het ontbijt rijden we naar het kantoor waarvandaan onze excursie vertrekt. We hebben een tubing tour op de rivier de Sarapiqui. Ik stelde mij voor dat we in een band rustig een rivier gingen afdobberen, lekker relaxen. Maar tijdens de uitgebreidde informatie blijkt dat het iets meer inhoud. Eerst dus les, wat doe je als je omslaat......pak je band, want dan hoeven ze niet twee dingen te redden. Dan gaan we beginnen, twee jongens in kano’s begeleiden ons vieren. Het begint rustig maar al snel komen er wat stroomversnellingen, het is eigenlijk hard werken om in het juiste spoor te blijven. De versnellingen worden wat heftiger en ik val uit de band, kopje onder, maar heb het ding wel vast. Gelijk wordt je geholpen, maar uiteindelijk moet je er toch zelf inklimmen om verder te kunnen gaan. Het blijkt dat Karlijn ook om is gegaan en haar schoen uit is gegaan, heel knap heeft ze hem nog kunnen grijpen. Het is heerlijk om te doen, ik had het alleen niet zo moeilijk verwacht. Gelukkig tussendoor rustige stroom zodat we de moeie natuur ook goed in ons op kunnen nemen. We hebben een korte pauze onderweg en krijgen een kwart ananas in mooie stukjes gesneden. Dan even in een stroomversnelling zwemmen en weer verder met onze tube. We komen nog leuke stukjes tegen en Karlijn valt er nog een keer uit, maar nu kan ze haar schoen niet meer redden. Ook Leo gaat om en alleen Jasper gaat niet om, best knap want hij heeft juist gefilmt in de versnellingen. Het was een heerlijke, best wel avontuurlijke tocht.
We kleden ons om en gaan verder op pad, maar eigenlijk zijn we best moe. We zoeken een restaurantje met wifi, plaatsen de tekst van het blog van gisteren en eten een heerlijke pizza.
Dan even wat verplichtingen afwerken, benzine tanken en geld pinnen. Ook vinden we een bakkertje met weer heerlijke dingen voor vanavond.
Langzaam aan gaan we richting ons verblijf, nog even stoppen langs de mooie rivier en het gammele bruggetje waarover we moeten rijden. Op de boerderij gaan we wat rondlopen, het is zo mooi. Twee andere gasten zijn net aan het eind van hun tour, die eindigt met een slokje sterke drank en het maken van suikerrietsap. De drank hebben Leo en Jasper genomen, erg branderig en illegaal gestookt. Ik heb met de andere gast aan een apparaat gedraaid om het sap uit de stengels te persen, weer een work- out. Uiteindelijk was het best een lekker sapje.
De rest van de middag brengen we rustig door voor onze kamers, daar is een grote overdekte ruimte en dat is maar goed ook. Vanmorgen stralend weer en nu de tropische regenbui, maar we zitten dan ook in tropisch regenwoud.
Die bui komt eigenlijk ook wel goed uit want om half zeven gaan we de roogoogmaki, het bogbeeld van Costa Rica, spotten met de boer. In het donker gaan we op pad en al snel zit er één ons aan te kijken. Ze zijn wel moeilijk op de foto te zetten, maar we zien er nog een paar. Ook een ander soort kikker zit mooi in het groen. Daarna eten en ik lees de kinderen nog voor uit mijn nieuwe boek. Ze merken nu ook op hoeveel herhalingen in de tekst voorkomen. We gaan weer vroeg slapen.
zaterdag 5 augustus 2017
Costa Rica dag 7: van Punta Uva naar Sarapique
Weer worden we iets voor half 6 wakker, als ik naar de badkamer ga zie ik Hettie in mijn ooghoek, ze is apen aan het spotten. De brulapen zijn ook duidelijk te horen. Ik ga ook maar gelijk naar buiten en zo zitten we even, we spotten de ara’s nog en overal springen weer kleine kikkertjes rond. Deze keer spot Hettie de Agoeti. We genieten nog even van de prachtige omgeving en ontbijten weer buiten met een omelet en toast. Dan is het tijd om langzaam onze spullen in te pakken en afscheid te nemen van het prachtig gelegen huis.
Wel blijven we nog even aan de Caribische kust om nog even te genieten van het heerlijke weer hier, voor de komende week verwachten we toch slechter weer en vooral veel regen. Als eerste gaan we naar het strand Arrecife, het favoriete strand van Maya, de dochter van de eigenaar van het huis. Het is nog erg rustig en het strand is mooi, de golven zijn wel erg hoog dus snorkelen gaat helaas niet. We blijven even en besluiten dan toch verder te gaan naar een volgend strand, hier hadden we een leuke palmboom gespot. Ik probeer er in te klimmen maar dat valt nog niet mee. Jasper daarentegen gaat hangen en slaat dan zo zijn benen om de boom en hangt als een luiaard. Hij springt er ook zo weer af, mij kost het toch wat moeite, maar ook ik beland weer op de grond. Even al het zand afspoelen en dan weer door naar het volgende strand. Hier is een heel klein eilandje te zien in de zee. Dat vraagt natuurlijk om wat drone beelden, dus Jasper gaat aan de slag terwijl wij ‘gewone’ foto’s maken. Vervolgens gaan we liggen en dan ook even de zee in. De golven zijn hoog en je wordt ook teruggezogen de zee in. Overal zijn ook rode vlaggen te zien maar we doen voorzichtig vinden wij. Het is heerlijk in het water, de zee is ook lekker warm. De strandwacht vindt het alleen wel gevaarlijk en we worden het water uitgevloten. Hij maakt een praatje en vertelt dat er verderop een gele vlag is. Het is er eentje, tussen alle rode in, maar we luisteren netjes en gaan daar heen. Ook hier zijn de golven hoog en we worden een paar keer meegenomen. Een aantal mensen zijn aan het surfen, dus dat is leuk om te zien. Na een tijdje gaan we toch maar opdrogen want we hebben nog een lange rit te gaan. Er is maar een weg en die loopt langs de zee, deze volgen we en ondertussen zoeken we een restaurantje om te lunchen. Leo heeft wat gezien en na een paar gevaarlijke manouvres komen we er. De serveerster spreekt alleen Spaans maar we komen er uit. Het is eventjes wachten op het eten maar het smaakt goed. Onze volgende stop is bij een heel klein bakkertje, ook hier wordt nauwelijks Engels gesproken maar we komen er uit, de man achter ons in de rij spreekt wat beter Engels en helpt ons. Erg leuk om zo brood te kopen.
We vervolgen onze weg naar Sarapique. Langzaam rijden we verder de wolken tegemoet en uiteindelijk gaat het ook regenen. Dat houdt snel op en vervolgens zien we een mooie zonsondergang. Het is even speuren maar we vinden het bord van Finca Sura. Na een stuk rijden over de onverharde weg komen we er aan. Het is donker en er is geen verlichting en we rijden op de gok naar het restaurant. Daar vragen we naar de receptie, die blijkt daar te zijn. De vrouw spreekt alleen Spaans en ze probeert op een blaadje te tekenen waar we heen moeten voor de sleutels. Het ziet er bijzonder uit en er is geen wifi. Missschien het blog plaatsen als we ergens onderweg internet hebben.
donderdag 3 augustus 2017
Costa Rica dag 6: Cahuita National Park
Midden in de nacht word ik wakker van gerommel buiten, als ik echt een klap hoor ga ik toch maar kijken, Hettie en Leo bedachten hetzelfde. De prullenbak is omgevallen, maar het fruit en andere spullen ligt er nog. Na onze ervaring in het Kruger Park denken we gelijk aan apen. Als we ‘s ochtends met de eigenaar van het huis appen blijkt dat ook zij bezoek hebben gehad en het is waarschijnlijk een familie wasberen of neusbeuren geweest. We hopen dat we ze nog overdag gaan zien. Toch nog weer even geslapen, maar weer voor half 6 wakker. Aangezien het gisteren zo mooi was en je hier eigenlijk niets wilt missen als het licht is ga ik buiten zitten. Het is nog rustig buiten, en ook de rest slaapt nog. Als het langzaam lichter wordt ontwaken de vogels, ik hoor brulapen. Als ik achter het huis loop zie ik in plaats van brulapen, slingerapen. Een moeder met baby en nog een kleiner aapje. Ik volg ze met mijn camera. Ondertussen zit Jasper rustig op de wc en hij ziet ineens een aap voorbij slingeren, het is dezelfde als ik heb gespot dus even later kom ik met camera voorbij. Erg bijzonder zo’n badkamer. We ontbijten weer in onze buitenkeuken en maken ons dan klaar om op pad te gaan.
Vandaag gaan we toch het mooie huis verlaten om naar Cahuita National Park te gaan. Het is even zoeken naar de ingang, maar we vinden het en ook een parkeerplaats. Aan deze kant van het park wordt geen entreegeld gevraagd alleen een vrijwillige bijdrage voor het park. Die geven we dan ook en dan gaan we het park in. Al heel snel zien we een hele groep mensen hoog de bomen in staan turen, nu is de vraag, wat zien ze? Er zijn een paar Nederlamders bij, dus al snel weten we het, een wasbeer. Ook kunnen ze hem mooi aanwijzen met een lazer pointer. De groep gaat door, wij blijven nog even kijken. Iets verderop staan nog een paar mensen naar boven te kijken, een luiaard! Wel helemaal als een bolletje in elkaar gekropen, maar goed onze eerste luiaard is gespot. Een klein stukje verder wijst een man ons nog een luiaard aan, we hebben nu al de twee en drie-tenige gezien. Zelf kunnen we het verschil niet zien, ook deze zit alleen opgerold hoog in een boom. De man wijst ons op nog een paar dieren, toch nog een soort gids.
We komen ook een groep brulapen tegen, die konden we ook zo zelf ontdekken. Na even kijken lopen we verder, langzaam lopen we over het pad en als er wat ritselt staan we stil. Dit levert uiteindelijk toch wat op, ik spot twee Agoeti’s. Ze rennen van de ene struik naar de andere, maar uiteindelijk gaat er eentje rustig zitten voor een foto. Na deze leuke vondst vinden we een picknick tafel waar we even wat drinken en een koekje eten.
Vervolgens hebben we een rivier over te steken, dat hoort bij het park. Dus schoenen uit, alle spullen hoog op de rug en door het water waden. Gelijk aan de overkant zien we een wasbeer op het strand, deze is dichtbij en wat aan het rommelen in de struiken. Wij zijn de eerste die hem zien en na een tijdje staan er nog meer mensen te kijken. Dan gaan wij maar weer snel door want met een groep mensen kan je niet rustig door de jungle lopen. Overal zien we ook nog vlinders, salamanders en ook af en toe een spoor van parasolmieren. Als we over een brug lopen zien we samen met twee vrouwen ook nog een aap. Een witschouderkapucijnaap, dan zien we er steeds meer. Ze gaan boven het pad zitten, als Hettie voorbij loopt beginnen ze boos te doen. Eerst alleen naar haar maar vervolgens ook naar ons, ze laten hun tanden zien en lijken ons proberen weg te jagen. Het is best een beetje eng. Ze zijn wel actief, dus hopelijk levert dat leuke plaatjes op. Na een tijdje komt een wachter van het park langs, een van de vrouwen verteld dat we er niet langs durven en hij grapt dat het zijn apen zijn en ze kunnen geen kwaad. We lopen met zijn allen maar snel achter hem aan. Het vervolg van het pad is erg modderig dus we lopen voorzichtig. Zo komen we uiteindelijk uit bij Punta Cahuita, hier instaleren we ons op het strand. Op een boomstam met onze benen in het water eten we ons brood op. Het water is mooi en aanlokkelijk, ik ga er maar even in, hopelijk voor de terugweg weer droog. Jasper vliegt met de drone en we maken nog wat foto’s.
Na een tijdje is het toch tijd om terug te gaan, onderweg zien we nog weer apen en wasberen. Het is best oppassen want de apen gooien hun vruchten als ze op zijn zo naar beneden. Eentje valt net naast mijn hoofd. We gaan weer naar de auto en stoppen op de terugweg naar het huis bij een supermarkt om nog even boodschappen te doen. Bij het huis aangekomen is het licht weer erg mooi, dus even in de tuin rondwandelen. Ook hier spot ik weer twee Agoeti’s, gewoon in de tuin. Als ik ze aan Leo probeer te laten zien ontdek ik nog iets, een luiaard! Wel ver weg en in de bladeren maar deze beweegt. (Helaas nog geen foto met hoofd er op.) Met de rest erbij proberen we hem terug te vinden maar het lukt niet. We eten weer lekker bij het huis en rommelen nog wat aan.
woensdag 2 augustus 2017
Costa Rica dag 5: villa Tucan
Ik wordt vroeg wakker en denk dat ik apen hoor. Als ik Karlijn ook op onze veranda hoor stommelen kan ik het niet laten en sta ook op. Het is best nog vroeg, half zes, maar zo mooi buiten. Gisteren was het nog donker, maar nu kunnen we de zee zien, de zon en de toekans dies rond vliegen. Ook natuurlijk andere vogels en ook nog een andere soort toekan. Als Leo naar de wc gaat ziet hij ineens rode kikkertjes spingen, dat is dan toch leuk van geen muren hebben. Dan ontdekken we de brulapen achter ons huis. Het is hier echt geweldig. We genieten en ik doe een wasje, ondertussen naar de apen kijken. We besluiten nog even bij huis te blijven, ontbijten op ons gemak met toast en eieren en lopen de gardentrail die in de achtertuin begint. We nemen een bezem mee omdat er nog al wat spinnen zitten in groot voormaat. Het pad gaat best steil naar beneden en eindigt bij de oprijbaan. Daar hebben we mooi zicht op de boom waar de groene ara’s in zitten. Ook ontdekken we naast de rode kikkertjes, die overal springen, ook een groen/blauw gevlekt kikkertje. Eigenlijk krijgen we er geen genoeg van, maar toch pakken we onze spullen en vertrekken naar een strand. We vinden een rustig plekje, drie bankjes en een palmboom, daar gaan we zitten. Eerst maakt Jasper een filmpje met de drone en dan gaan we de zee in. Heerlijk water!


We genieten, zon, zee , palmen. Beetje kijken, lopen, zwemmen, zonnen. Uiteindelijk krijgen we toch trek en besluiten in Porto del Veijo te gaan lunchen. Een plaatsje waar een caraibische sfeer hangt, overal gezellige muziek. We vinden een eettentje en dan blijkt er ook nog wifi te zijn. De nodige berichten stromen binnen, ook nog voor mijn verjaardag. Ik app even met Linda edventure, die onze reis heeft samengesteld en die we in het vliegtuig hebben ontmoet. Ze zat voor ons met haar kinderen, maar daar kwamen we pas achter bij het landen, toen moesten haar manderijnen op , die mochten Amerika niet in. Ook nog met de eigenaar van het huis waar we nu zitten, hij had gisteren gevraagd of we de toegangscode hadden van het hek, meteen om de wifi kunnen vragen. We eten lekker, zitten een poos om te proberen een dronefilmpje te uploaden op ons youtube kanaal en lopen dn nog even het plaatsje verder door en langs een supermarkt. Ik wil weer graag terug zijn als het nog licht is, nog even het moois om me heen bewonderen.
We zien de toekans weer en de ara’s. Dan horen we de brulapen weer en als ik op inspectie ga vind ik de slingerapen. Nog leuker dus. Het is genieten en ook van ons aparte huis. Al snel wordt het weer donker en maken we wat te eten. Verder maken we de plannen voor de volgende dag en dan buiten douchen en naar bed.
Costa Rica dag 3: Tortuguero
Om een uur of vijf zijn we al weer een beetje wakker, het begint licht te worden en de vogels beginnen geluid te maken. Toch nog maar even proberen te blijven liggen. Wel al wat rondgelopen in de kamer dus Hettie denkt dat ik al naar buiten ben gegaan. Ze gaat naar buiten, naar het strand, vindt mij niet maar wel sporen van de schildpadden. Die leggen hier hun eieren, ‘s nachts graven ze die in. Als we doorhebben dat we allebei wakker zijn regent het heel hard, dus dan maar even op de veranda zitten. Om half zeven gaan we ons klaarmaken voor het ontbijt. We zijn er iets voor zeven en zijn dan de eerste. Het smaakt goed, een kok staat pannenkoekjes te maken en er is een juice bar, waar je zelf je sapje kan samen laten stellen. Na het onbijt maken we ons verder klaar voor de boottocht van vanmorgen. Het is gelukkig minder gaan regenen, maar voor de zekerheid nemen we wel regenjasjes mee.




We verzamelen bij het haventje en dan wordt er een indeling gemaakt van de boten. Het entreegeld voor het park wordt verzameld en dan kunnen we gaan varen. Gelijk zien we al twee zwavelborsttoekan’s. Dan gaan we naar de plek om de tickets te kopen, dit doet de gids, terwijl wij een paar vogels bekijken. Onze zwemvesten moeten aan, regels van het park. We varen een stuk en komen dan bij een inham, hier mogen de zwemvesten ineens weer uit. Blijkbaar was het kleine stukje genoeg. Hier zien we vleermuizen aan een boom hangen. Door al het bekijks gaan ze na een poosje ook nog dansen lijkt het wel. Zo varen we een heel stuk over het water, steeds als ergens een bootje ligt kijken we wat er te zien is. Zo helpen de gidsen elkaar. Ook heeft onze gids nog een eigen vondst, een kleine kaaiman. Hij ligt verscholen in het donker tussen het groen, knap gevonden. Ook stapt de gids even de boot uit en verzameld een hand vol termieten, wie wil er eentje proeven? Eerst één vrijwilliger, maar al snel volgen er meer dus Leo en Hettie wagen het ook, ze zijn knapperig en smaakvol. Verder zien we brulapen in de bomen en rode ara’s. Op een plek waar meerdere boten liggen, is hoog in de bomen een groep slingerapen te zien. We kijken hoe ze van de ene boom de andere boom in slingeren. Eentje heeft een kleintje op haar rug, er breekt nog een tak af, het is een hele show. Over het water gaan we verder en nu echt de kanalen in, hier is alles heel rustig en we worden omringd door het regenwoud, het is prachtig. Een paar brulapen laten zich horen en even later zien we ze ook. Midden in het nationale park zet de gids de motor uit en kunnen we alle regenwoud geluiden tot ons door laten dringen. Rustig varen we het kanaal weer uit om vervolgens over het water te racen richting de lodge. Voordat we daar zijn hebben we nog even een stop waar we een kleine boa zien liggen, dan zit de tour er weer op en leggen we aan in de haven.
Even wat drinken en dan op de veranda zitten. Om half 1 kunnen we lunchen, dus dat doen we gelijk, we hebben al weer trek. Er is tomatensoep en vlees van de gril, we laten het ons weer goed smaken. Weer even ons klaarmaken, lenzen wisselen enzo en dan gaan we op pad naar het plaatsje Tortuguero. Het zou ongeveer een half uur lopen zijn, via een pad langs het strand. Het is erg mooi en overal vliegen vlinders rond. Omringd door mooie planten en af en toe een doorkijkje naar de zee lopen we het stuk. We hebben het niet getimed, maar het was best een stuk lopen, zeker met deze luchtvochtigheid. Wel is het lopen het zeker waard, het is een schattig dorpje met gekleurde huisjes. Er is een schooltje en ook een aantal toeristische winkeltjes. We kopen water, wat hier een stuk goedkoper is dan bij het restaurant van de lodge. Zo lopen we even rond en twijfelen dan over hoe we terug zullen gaan. Onze dag is nog lang en er staat nog wat op de planning dus we besluiten onze energie te sparen en een watertaxi terug te nemen. Met z’n vieren worden we teruggevaren naar de lodge, dat is toch wel echt even lekker. Een koele wind en zelf hoeven we niets te doen, het is ook nog een stuk sneller.
Op de veranda rusten we even uit tot onze volgende tour. Met onze gids van hier gaan we op zoek naar kikkers. We verzamelen met een hele groep bij de receptie en gaan dan de tuin verkennen. Uitleg krijgen we in het Spaans en in het Engels, over verschillende planten soorten. Dan gaan we naar een speciaal aangelegd deel voor kikkers. Het is wel vrij in de natuur, maar er zijn (voor ons niet zichtbare) sproeiers. De kikkers houden namelijk van een hoge luchtvochtigheid. Ook wij worden dan ook maar nat. Verder worden ze vooral actief als het donker is, dat maakt het speuren er niet makkelijker op. Maar onze gids is er goed in en al snel vindt hij er een, een roodoogmaki kikker. De kikkers hebben gevoeloge ogen, dus flitsen mag niet, de gids kan alleen een beetje bijschijnen. Zelf speuren we ook nog even verder en we ontdekken er nog een paar, maar het is niet makkelijk. Fotograferen zonder flits met zo weinig licht is al helemaal moeilijk. Toch hebben we wel wat er op gekregen met de camera, dus hopelijk als het internet het toelaat staan die ook op het blog.
Vanmiddag hebben we een schildpaddentour geboekt en nu kunnen we even kijken hoe laat we vertrekken. Half tien blijkt dat te zijn dus we kunnen nog rustig aan doen. We eten dan ook rustig, er is weer een pasta station, dus dat is erg lekker. Nu op de veranda dit even schrijven, en net besloten dat we het voor vandaag hier bij laten. De schildpaddentour duurt tot half twaalf ongeveer, dus daarvan horen jullie morgen of het gelukt is om een schildpad te vinden die eieren legt, wij hopen het.
Abonneren op:
Posts (Atom)