Costa Rica dag 17: waterval en walvisstaart

Vandaag iets later naar het ontbijt en dat was te merken, alles werd met moeite bijgevuld en zo ontzettend veel keus is er nu ook weer niet, maar het smaakt. Dan op weg naar de Nauyaca Waterfalls. Het kantoortje waar ze de kaartjes verkopen vinden we vlot, we krijgen weer een polsbandje als entree bewijs. In het begin dachten we nog als we mensen met een polsbandje zagen dat zij ergens all- inclusive zaten, maar inmiddels weten we beter. Je zou bandjes kunnen sparen. Het goede nieuws is dat je met een 4x4 drive de eerste 2 km mag rijden. Dat scheelt en als de auto geparkeerd is gaan de de resterende 4 km lopen. Dat klinkt of je dat even doet, maar de weg is steil, modderig en het is zoeken naar een beetje begaanbaar stukje pad. Ook doen we aan bomen knuffelen, soms omarmen we een boom, gooien ons er om heen en vervolgen de weg. Uiteindelijk komen we bij een ontzettend mooie waterval, het is er best druk, dat is jammer. Een hele groep is per paard gegaan en je kon ook voor de laadbak kiezen. Maar.... de dapperen lopen. Wij genieten eerst en gaan dan toch maar het water bij de waterval in, heerlijk! Het geeft verkoeling. We blijven best lang, eten koekjes en chips als lunch en gaan met pijn in ons hart toch aan de terugweg beginnen. Omdat het iets meer dalen is dan steigen gaat het een stuk makkelijker en zijn we in 5 kwartier weer bij de auto. We hebben nog een volgend plan maar dat kan pas uitgevoerd worden als we een pin automaat vinden. Ons geld was op en net moesten we al in dollars en colones betalen. Gelukkig vinden we er één, dus we gaan naar de walvisstaart. Deze ligt bij Uvita in National Park Marino Ballena. Links en rechts zien we wat donkere wolken, en omdat Jasper even wil drone vliegen lopen we stevig door op het mooie strand. We lopen naar het begin van de staart, maken de drone vlieg klaar en Jasper vertrekt. Het is nog steeds mooi weer bij ons, we hebben echt geluk vandaag. Leo komt al snel terug omdat Jasper een nieuwe accu nodig heeft. Ik ga snel naar Jasper toe, inmiddels wordt het weer hoogtij en is het puntje van de staart wat moeilijker te bereiken. Ik waad door water tot mijn middel, had beter mijn kleding uit kunnen trekken, hou de accu goed hoog en bereik Jasper. Toch vind ik het best wel eng, hoop dat we terug kunnen en dus begin ik wel meteen aan de terugweg. Jasper komt ook al snel, hij vliegt de drone naar het strand, kan hij niet in zee vallen. Uiteindelijk valt het allemaal wel mee. We gaan nog even de zee in en genieten van het mooie strand. Eigenlijk willen we wachten totdat de zon onder gaat, maar een parkwachter wijst ons er op dat het straks hoog water zou worden dus dat we niet op deze plek konden blijven. Dan lopen we terug naar het begin en besluiten meteen te gaan eten. Heerlijk Italiaans. Omdat er overal zand zit gaan we bij ons mooie zwembad even onder de douche en het heerlijke water in. Rust! Wat een mooie dag weer met heerlijk zonnig weer en alleen regen toen we naar huis reden.